________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
આત્માની શોધમાં
૧૯૧ પડતાં ડોશી પાણી પાવા ગયા, અને ડેલીવાળાની હાકલ થતાં જાસુસ શેઠાણી પણ સફાળા ઉઠી, ડેલીમાં જઈ બેઠા. તરત જ ડેની આગળ વધી.
સેનાનું કુંચીયાળું પડી રહ્યું ! ડોશી પાણી પાઈ પાછા આવ્યા. એમણે જોયું કે તરતજ લઈને ઠેકાણે મૂક્યું. નાની ગંગીને જાસુસ શેઠાણું પાછળ દોડાવી પણ ડોલીમાં બેઠેલા શેઠાણી તે ક્યાં પહોંચી ગયા હતાં ! એટલે ગંગી પાછી આવી.
રામપોળ વટાવતાં જ શેઠાણને કુંચીયાળું સાંભળ્યું, છતાં એ કયાં પડી ગયું એ યાદ ન જ આવ્યું. બસ ત્યારથી જ હૃદયમંથન આરંભાયું. બારેક તેલા સેનું એટલે હેજે ત્રણસો રૂપી આનો સવાલ ! પુંજાશાની મિલકત ને કમાણીના હિસાબમાં એટલી રકમ તો સાગરમાં બિન્દુ જેવી ગણાય. વીસમી સદીની શેઠાણીઓ ઠઠારા ને આડંબરમાં ઘણુંયે ખરચી નાખે ! ફેશન ને શણગારના નામે છૂટા હાથ મૂકે ! સોના કરતાં ઘડામણ મધું એ ઉક્તિ અનુસાર કપડા કરતાં શિલાઈના વધુ દામ આપે ! પણ જ્યાં દાનને પ્રસંગ કે ગરિબ-ગુરબાનો પ્રશ્ન ઉઠે ત્યાં માંડ પાઇને સ્થાને પૈસે નાંખે ! અને એમાં પણ જાણે મહાન ઉપકાર કરી નાંખે ન હોય એ દેખાવ કરે ! તેનાથી આમ કુંચીયાળુંજતું કરાય ? | દર્શન કર્યા, દેવ જુહા, પૂજા ને ચૈત્યવંદન પણ કર્યા છતાં મન તે પેલા ઝુડામાં જ. એ વેળા એટલી પણ ધીરજ ન રહી કે નસીબમાંથી નહીં ઉતર્યો હોય તે એ ક્યાં જવાનું છે ? હલાક શેઠની વાત પણ યાદ આવી કે કાં તે એ પર વિશ્વાસ ન બેઠે. સત્યની કમાઈની વસ્તુ ઘેર બેઠા પાછી આવે છે એ શ્રદ્ધા તે કયાંથી સંતાપે ? સેનાના ગુડાએ આજની યાત્રાને અમૂલ્ય પ્રસંગ ચૂંથી નાંખ્યો. જાસુસ શેઠાણી તે દોડતા પાછા ફર્યા. ડેલીવાળાને પાછળ આવવાની આજ્ઞા કરી દરેક જગાએ જોતાં પગપાળા ઉતરવા લાગ્યા. ઉતરતાં ઉતરતાં છાલાકુંડ સુધી આવી ગ્યાં, ત્યાં તો ગંગીએ વધામણું દીધી. શેઠાણ બા, તમારું કુંચીયાળું અહીં રહી ગયું છે. આ સાંભળતાં જ શેઠાણના જીવમાં જીવ આવ્યું. હવે જ કંઈ ટાઢક વળી. જાણે બહુ પરિશ્રમ લાગ્યો હોય એમ “હાશ” કરતાં વિસામા પર બેસી પડ્યા.
ડોશી તો સૌ કોઈને પણ પાતાં ને દાદાના નામે પાઈ-પૈસાની શીખ માંગતાં ! એ ધીરજ અને એ સલુકાઈથી દૈનિક ક્રિયા કર્યા જતાં યાત્રાળુઓની ભીડ ઓછી થતાં જ ડોશી જાસુસ શેઠાણ પાસે આવ્યા અને પૂછવા લાગ્યા કે
For Private And Personal Use Only
