________________
: : તરુણ જૈન : :
ઉર્દુ માનવતા વિહોણું દર્શને ફેંક
કુલીન કન્યા સમી હારી
આ ભગિનીએ ! ચિંતાના ચક્રાવામાં પીલાતાબેકારીના ખપ્પરમ! હમાતારૂઢીવાદની શૃંખલામાં જકડાએલે
આ હારા બાંધવે ! ગોઝારા સમાજની વેદી પર
બળીદાન પામેલા એમના અર્ધદગ્ધ દેહો !
સુરખીહીન નિર્માલ્ય વદને ! જાણે ! કાળમુખા હાડપિંજરનું વૃદ્ધાવસ્થાને આરે તાંડવ નૃત્ય
ઓ જૈન જગતના નવયુવાન !
નવસૃષ્ટિના સર્જક ! આદર્શન દૃષ્ટા !
હેજ ખ્યાલ કર— આજે હારી, મ્હારા સમાજની,
દુર્દશા નિહાળવિજ્ઞાનના આ યુગમાં; અને ઝડપી પ્રગતિના જમાના માં
તું કયાં ઉભે છે ? ' જરા દીધ' દૃષ્ટિ દેડાવ એ આર્યાવર્તન ચોવીશ વર્ષ પહેલાને
મહાન જયોતિધર ! અહિંસા તવનને અજોડ નપસ્વી ! ક્ષત્રીવટનો ચળકતો સિતારે ! જગતને સર્વ શ્રેષ્ઠ પુરૂષ! જેણે
માનવ સંસ્કૃતિને અજવાળી, સર્વોત્તમતાના શિખરે પહોંચાડી,
એના આપણે પૂજારી-- એના આદેશના અનુયાયી એના તત્ત્વજ્ઞાનના પિપાસુછતાં
, આજે આપણે કયાં ?
આપણો સમાજ કયાં ? પ્રગતિમાં આપણું સ્થાન કયાં ?
આજનો યુવાન......એટલે અધ:પતનને આરે ઉભેલ, પ્રણાલિકા અને અંધશ્રદ્ધાના
આવરણોથી ઢંકાએલો નિર્માલ્ય મનોદશાને માનસજુનવાણીના કથન સભા
ઓ નબસૃષ્ટિના સર્જક ! હારી આસપાસ સમાજના વર્તુળમાં દ્રષ્ટિ કર
એમાં શું છે ? અજ્ઞાનતાના અંધકારમાં
આથડતી આખડતી સંસ્કાર વિહોણી આ હારી માતાઓ !
પરવશતાને પિંજરે પડેલી દુન્યવી પ્રથાના દરમાં રહેંસાતી–પીસાતી
આ નવયુવાન !
એથી પણ વિશેષ એક વખત– નિર્મળતાના નીરમાં હતાં પ્રભુતાની મંદિરીએ પ્રવેશ કરતા, વિષયવાસના કે વિલાસના
અટ્ટહાસ્ય માં હારાં નિર્દોષ બાલુડા !
આજે એ એકલવાયાં –
લાં-- સ્વચ્છેદ વાતાવરણમાં વિહરતાં
પુસ્તકીયા જ્ઞાન: પઢીને ઉચ્ચ અભિલાષ સેવતાં માયકાંગલીઅતના મહારથી !
અધુરા આદર્શવાદી ! અને હામે ખુણામાં......એ વખતે
કે’ વસંતને વહાણેનવયૌવનને આંગણે ઉભેલી
ઉરમાં અનેરા કેડ સેવતી-- સૌભાગ્યવતીના સ્વાંગમાં સજાએલી
ખીલતી કુળી સમી બાલિકા !
- -: આજે તે - નિસ્તેજ ચીમળાતા વન સરખી લજજાના ઘુંઘટપટ નીચે
ચોધાર આંસુએ રડતી વડીલની આમન્યાને નામેસમાજની રૂઢીના બંધ ને પાશે
સાસુના સાતમ-- અનુસંધાન પાનું જુઓ ૫ મું.
