Prabuddha Jivan - Tarun Jain 1935 Year 02 Ank 01 to 15 - Ank 10 is not available

SR No.: 525920
Original Sutra Author: N/A
Author: Tarachand Kothari
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1935
Total Pages: 122
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 9 MB

Page 95

: : તરુણ જૈન : :
કાચું વા નો નો રા હ =
કેટલાંક એવાં હોય છે જેઓ આજના જુવાન ઉત્સાહી કાર્ય- ત્રથી યુદ્ધો અટકતા, આજે જ નવા યુદ્ધો મંડાય છે, એના એ કર્તાઓને સફેદ ઠગ માને છે, અને જ્યારે જ્યારે તેમને કંઇક પ્રસંગ વીરપુત્ર; એના એ મંત્ર લેગસ્સ અને પ્રતિક્રમણ કરી રહેલ છે. મળી આવે ત્યારે તેમની કે તેમના સાથીઓની નજીવી ભૂલાને ભેટી છતાં તેથી કશી અસર સમાજ કે ધર્મ પ્રત્યે કાં નથી દેખાતી ? કરી બતાવે અને પોતે પોતાની મહત્તા વધારવા માટે ધર્મ, અધ્યા- આજ અમારા મંત્રોચ્ચાર કરનારા, મંદિર અને ઉપાશ્રયમાં ભશાસ્ત્ર અને આત્માની વાતને ઉખેળે છે અને કેટલાંક જિજ્ઞાસુ બેઠાં બેઠાં સટ્ટા ખેલે છે, સુંદરીઓના શણગાર નિહાળે છે, પિતાથી ઉગતા ફુલને કરમાવી નાખે છે.
જરા જેટલા ન્હાના ને આર્થિક સ્થિતિએ નબળાને તુચ્છ માનીને મારે કહેવું જોઈએ કે આવી દલીલ કરનારાઓના વર્ગમાં નિદૈ છે, આથી અમારા મંત્ર અને દેવોનું દેવાતન: અમે જ ભરખી શ્રીમતનો વર્ગ માટે છે. તેઓને પિતાના હિતોને સાચવવાને પણ લીધું છે, રેશમના કીડાની માફક અમે જ અમને કોતરી ખાઈએ ઘણી વેળા આવી દલીલો કરવાની હોય છે.
છીએ. અને પછી લુલા બચાવ કરી સાચા કામ કરનારને સહાય કોઈ માણસ દેશ કાળ અનુસાર કંઈ સમાજોપયોગી પ્રવૃત્તિને કરવાને બદલે તેને કાંડા કાપીએ છીએ. મદદ કરે ત્યારે તેના સામે એક એવી દલીલ હોય છે કે બાપદાદાના જુવાને માટે એકજ રાહ છે કે તેઓએ સંકુચિતતા છોડી સમયમાં આ કશું નહોતું અને અત્યારે તમે બધું કરો તેનું કશું દઈ સમગ્ર જૈન સમાજનું એક વિશાળ રાષ્ટ્ર અંગ ઘડવા તત્પર ફળ નથી. જુઓ આટઆટલી સંસ્થાઓ જન્મી અને આટઆટલા થવું જોઈએ. અસ્તુ. લાલચંદ જયચંદ રા. માણસેએ ભેગ આપ્યા. પરિણામ કયાં ?
હંસાને વિવાહ અનુસંધાન પૃષ્ઠ ૬ થી ચાલુ આજના યુવાનેએ આ બધી દલીલોને જવાબ કર્તવ્યથી
જાણવાને વિચાર નક્કી કર્યો. પ્રસંગ જોઈ તેઓ હંસાના અભ્યાસ વાળવાને છે.
ગૃહમાં ગયા. ગુંચવાયેલા મને અને દબાએલા દીલે તેમણે વૃદ્ધ આવા આત્માથી (!) એને ખબર નથી કે પરિણામ ને આશા
પિતાએ કરેલું સાહસ અફસેસ અને દુઃખ સાથે કહી સંભળાવ્યું. વિનાજ અવિરતપણે કામ કરનારાઓ કાર્ય કર્યું જ જવાના છે, જ્યાં સુધી
હંસાને મૌન રહેવું ઉચિત લાગ્યું. પિતાએ બેસવું ચાલ્યું રાખ્યું. દેહ છે ત્યા સુધી સારાસારનો વિવેક, તુલના અને સ્વતંત્ર પ્રવૃત્તિઓ
અને વાતનું છેવટ હંસાના મૌન ઉપરથી “મૌનં સતિરુક્ષr” રહેલી જ છે, પ્રવૃત્તિ એ કેવળ પ્રવૃત્તિ હોય તે જરૂર હાનિયે કરે.
એ ન્યાયે લાવવાનો વકીલસાહેબે પ્રયત્ન કર્યો. હંસા ચેતી ગઈ. પણ અત્યારે તરૂણ સમાજ જે કઈ કરી રહેલ છે તેની પાછળ
એણે છેલ્લે શરમને ઉંચી મૂકી બેલી ઉડીએક મહાન શકિત કામ કરી રહેલ છે, અલબત, તેઓ ભૂલ કરશે
“ જ્યાં પરણાવી નાખવાની ઉતાવળ હોય અને પરણાવી અને રાચેત રહ્યા છતાં તે ભૂલ થઈ જાય, તે ભૂલ કરવાને તેને
મારવાની જ વૃત્તિ હોય ત્યાં તે આ બધું ઠીક હશે, પરંતુ આપ પૂરો અધિકાર છે, ભૂલ વિના ભૂલ સુધરતી પણ નથી, તેનું
જેવાં પિતાનાં સંતાનોની આ સ્થિતિ ન હોવી ઘટે ! મહારો એક જ ટીવાઈ-ટીપાઇને તૈયાર થાય છે તેમજ આપણે એ બધી ભઠ્ઠીઓ
જવાબ છે. ગમે તે બન્યું હોય, તમારો અને દાદાજીનો ગમે તે માંથી પસાર થવાનું છે.
વિચાર હોય પરંતુ એટલું હૃદયમાં લખી રાખજે કે હંસા મનુષ્ય જે સમાજનું કાર્ય કરે છે અને સારા સમાજને કુટુંબ માને
છે. તેને હૃદય છે. તેને હૃદયમાં ભાવના છે. લાગણી છે. કુદરતી છે, તેણે પોતાની બધી વિચારણાઓ સમાજ સમક્ષ સ્પષ્ટ કરવી
બુદ્ધિ છે. અને કેળવણી સારાસારને વિચાર કરવાની શકિત જોઈએ.. ભલે તમે સમાજ હૈયેષિઓ પ્રત્યે શંકા બતાવે, “અમે કાત્તિ
આપી છે. હું મારા માર્ગ નક્કી કરી લઈશ. મને રમકડું બનામાટે કરીએ છીએ, અમે અર્ધ સત્તા માટે આવેલાં મારીએ છીએ.”
વવાનો પ્રયત્ન ન કરશે. કરશે તે પસ્તાશે.”
વિનોદચંદ્ર વાત બંધ કરી થોડીવાર બેસી ગમગીન ચહેર એવા અનેક તમારા મહેણાં અમને અસર શું કરવાના છે ?
| ઉડીને ચાલ્યા ગયા. આત્માની વાત કરવી રહેલી છે. પણ એનું સંશોધન કરવા
| વિનોદચંદ્ર બેચેન બની ગયા. ઘરમાં કે હાઈકોર્ટમાં જ્યાં ઉગ્ર તપશ્ચર્યા કરવાની રહેશે, આમાની વાતોથી આત્મા નથી
જય ત્યાં હેમને ચેન ન હતું. અને તે પ્રમીલા મારફતે કામ ઉકેલવાને ઓળખાતો, આત્માને ઓળખવા માટે દેહ રૂપી સાધનને સાચે
રસ્તો શોધાયે. પ્રમીલા પ્રવૃત્ત બની અને પ્રમીલાને મળેલી નિષ્ફળતા ઉપગ કરે ઘટે.
આપણે જોઈ. જૈન સમાજ આજે છિન્ન-ભિન્ન અને વેરણ-છેરણ કાં દેખાય તેજ સાંજે વિનોદચંદ્ર ઘેર આવ્યા અને વકીલ તરીકે ઉપસ્થિત છે ? એક નવકારમંત્ર વડે ફાંસીની દેરીઓ તૂટતી અને આજે રાજ થયેલા પ્રસંગની મનમાં ને મનમાં બારીક ઉલટપાલટ તપાસ લીધા નિર્દોષે કાંસીએ કાં લટકે છે? એક લોગસ્સથી ભયંકર રોગચાળા પછી તેમનું ન્યાયપ્રિય હદય જે બેલી ઉઠયું' તે શબ્દો આ દૂર થતાં, અને આજે રોગોના તે ઝાડ ઉગ્યા છે, એક શાંતિસ્ના- પ્રકરણના મથાળે ટાંકયા છે.
+ve
અને વિચાર છે ?
–ચાલુ.