Prabuddha Jivan - Tarun Jain 1935 Year 02 Ank 01 to 15 - Ank 10 is not available

SR No.: 525920
Original Sutra Author: N/A
Author: Tarachand Kothari
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1935
Total Pages: 122
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 9 MB

Page 30

: : તરૂણ જૈન : :
જ્યારે પચ્ચીસમો તિર્થંકર ટળવળે છે
*
ત્યારે ‘દાદા’ શણગાર સજે છે.
[ એક શ્રીમન્તનું સ્વપ્નું...]
લેખકઃ-શ્રી. લાલચંદ જયચંદ વારા.
એલા નાસ્તિક! તું શા માટે આવી વાણી ઉચ્ચારે છે? ધની જ્યાત મેટી કરવા માટે તો મહાસધા નિકળી રહ્યા છે, મુર્તિની પ્રતિષ્ઠા થઈ રહી છે, અને પ્રભુને શણગારવામાં આવે છે.
અય જુવાન! લાખાની ઉદારતા આ યુગમાં તે કયારે દીઠી હતી? આજે માકુભાઇ દશ લાખ ખર્ચે તા આવતી કાલે ખીજાનેય મન ચો. કિર્તિને ખાતર પણ માકુભાઇ જેવા દ્રવ્ય વ્યય કરે છે એમાં શું ખાટું છે?
સમય ધી! તને શું ટીકા કરવાના પરવાને મળ્યો? હરક્રાઇ માણુસ પોતાની ધમકીર્તિ ફેલાવવા પોતાના દ્રશ્યને ગમે ત્યાં વાપરી શકવાને મુખત્યાર છે.
સ્વતંત્રતાના ઉપાસક! તું આટલી ખીજાની સ્વત ંત્રતા ક્રમ નથી જીરવી શકતા ? ધર્મ પ્રત્યેનાં પ્રેમને અંગે લક્ષ્મી છે લુંટાતી ! આખરે લક્ષ્મી એ તે હાથનો મેલ જ છેને!
સુધારક ! તારે સુધારે તેએ તા કઈક સારા માર્ગે જા, સ્વત ંત્રતાનું નામ લઇને ધર્મોને કાં વગેાવવા ખેડે ? માકુભાઇ પેાતાની ભાવના પાષે તેમાં દાદાને પણ ઠપા ?
ગાંધીધેલા ! જા જા ! દૂર થા ! તારે ને પચ્ચીસમાં તિ કરને શું લેવા દેવા? પચ્ચીસમાં તિર્થંકરને તું માનતા હતા ત્યારે ચતુર્વિધ
સંધની સેવા ક્રમ ભૂલ્યા ? છ...રી પાળા સંઘ તારા પાસેથી પસાર થયે। તે તે। વના પણ ન કરી ?
ઢાંગી! તું સમજી લે કે સૌ પોત પોતાના ક્રમે દુઃખ ભોગવી રહ્યા છે, કાઠીયાવાડ તા ગુજરાત કરતાં ય ચડી જાય છે છતાં ગુજરાતી પાસે ભીખ માગે છે. અને પૈસાથી શું કાઇનું દળદર ફીટયું છે ? જુવાન ! મારા સંધને મારગ દે, આડેથી આધે જા !
અય નાદાન! તારે તે દાદાને લેવા દેવા શું? અમારા આદેશ્વર દાદાને અમે હીરે મઢાવીશું, તેમાં તારે શું? આ ભવે અમને આપ્યું છે તે આવતા ભવ કાં ન સુધારીએ ?
તે
જા લખાડ! તારૂં કાળું કર, આઘે જા! તારાથી નથી થતું બીજાને કાં રાકે છે? તને ફુરસદ નહી હોય ! અમને સધકિત, ગુરૂભકિત અને તિભકિત કરવા દો ! માંડ માંડ આ મનખાદેહ અને જૈન ધર્માં જડયેા છે, તને રત્ન ચિંતામણીની કિંમત નથી. મને આ તરવાનું નાવ સાંપડયું છે, બધા મારે। જય જયકાર કરે છે અને માનપત્રો આપે છે, એ મારે માટે ઘણું છે. જીવાન! મારા પીછો ન પકડ. e
અરે વટલેલા! આ તારે સમાજ! આ તારા પચ્ચીસમા તિથ કર! છટ! છંટ!! ભંગીવાડે જઇને તે તારી બુધ્ધિ ભ્રષ્ટ કરી જણાય છે. "ચમહાવ્રત ધારી નેવિજયાની ખ્ખી તને નથી ગમતી અને આ ગંદા છોકરાને રમાડવા ખેડે છે?
ગામમાંથી કાઢી મૂકો
પ્રભુ મહાવીરના ત્યાગાદ'ને ઝાંખપ લગાડે તેમ નાના બચ્ચાને નસાડી સંતાડી ખરીદી દીક્ષાના વેપાર જયારથી શરૂ થયા ત્યારથી આખા સમાજમાં ખળભળાટ થયે. અને કુસપ છવાઈ રહ્યો કલહના દવાનળ વધતા જતા હતા છતાં એ દીક્ષાના વેપારીએ કાઈ પાગલ માન્યતાની પાછળ એવકુક બનીને સગીરાને મુડેજ ગયા.
નહિ સહેવાય તેટલી કક્ષાએ જયારે આ અત્યાચારો વધી પડયા ત્યારે યુવાનેએ એ અપેાગ્ય દીક્ષા પદ્ધતિ સામે મારચા
માંડયા. પરિણામે સહ્યેએ નિયમન કર્યુ, જૈન શ્વે. કાન્ફરન્સે એનું મંતવ્ય જાહેર કર્યું. છતાં તેની અવગણના કરવામાં આવી ક્રાઇક કાઇક જગ્યાએ સંધ બહાર પણ કરવામાં આવ્યા છતાં મુંડન ધેલછા ઘટી નહિ.
વડાદરા સ્ટેટે અયેાગ્ય દીક્ષા પ્રતિબંધ કરતા કાનુન કર્યાં ત્યારથી ગુજરાતમાંતે દીક્ષાની દુકાનદારી લગભગ બંધ પડી. મુંબઇની ધારાસભામાં આવેજ કંઇક ઠરાવ લાવવાની તૈયારીના ભહુકાર સંભળાયા આથી ઢીચુસ્ત સ’સારીએ અને તેમના ગુરૂમાં સનસનાટી ફેલાઈ અને ભીનુ` સકલવા મુનિ સ ંમેલનની મોંત્રણા ચાલી ને પી ભાંગી. આખરે આચાર્ય વિજય નેમિસૂરિની આગેવાની તળે અમદાવાદમાં મુનિ સંમેલન ભરાયું. એક મહિનાની ભાષણખારી, રીસામણા
મનામણાં પછી કેવળ પ્રતિષ્ઠાને અંગે ઠરાવ થયા. એ ઠરાવેામાં ખાળદીક્ષા અંગે પણ એક ઠરાવ થયા.
આ સંમેલનમાં થયેલા સગીર દીક્ષાના ઠરાવથી સુધારકો સંતાથાયા નહેાતા. એમને ખાત્રી હતી કે જયાં સુધી આપણા સાધુઓમાં એજવાબદારીનુ તત્વ પ્રવર્તે છે ત્યાંસુધી આ ઠરાવથી ખેલગામ સાધુગ્માના 'ભથી વિશેષ કાંઈ નહતું. પરંતુ ખીજાના બાળકોને દીક્ષા દેવરાત્રી મેાક્ષને ભર્યું ભર્યું રાખવા ઇચ્છનારા રૂઢીચુસ્તા આ ઠરાવથી ઉત્સાહ માણતા હતાં.
(વધુ માટે જુઓ પાનું ૮ મું)
મુરખ! તું શા માટે નથી જોઈ શકતા ? અમે વાપરીએ, તેમાંને તને કાં ઇર્ષા થાય છે? શું તારે કઈ કર્યાં ખપાવવાના છે જ નહી ?
અરે અભિમાની ! દેવ ગુરૂની નીંદા ન કર! તને તે સાતમી નરક જ મળવી જોઈએ, દેવગુરૂની ભકિત વિના પચ્ચીસમાં તિર્થંકર કયાંથી સાંપડે ?