Prabuddha Jivan - Tarun Jain 1937 04 Year 03 Ank 17 to 19

SR No.: 525845
Original Sutra Author: N/A
Author: Chandrakant Sutaria
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1937
Total Pages: 20
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 2 MB

Page 19

: : તરુણ જૈન ?
*ઈષ્મા--આ કંઈ એક બહેનથી થઈ શકશે ? વિમળા-પાતાની કન્યાને કેળવણી આપવી એમાં બીજાની
(અધ વિશ્વાસ. ) જરૂર નથી. પણ્ સ્ત્રી માનસ મેળવવા માપ મડ સ્થાપવા જોઇએ અને તે દ્વારા માથ, પત્રિકાઓ, પેપરને પુરતાથી ખુબ પ્રચાર કરવો જોઇએ. સાથે દુન્નર ઉદ્યોગ ને કળાના વર્ગો કહાડી મનુષ્પને ઘણુ જુના કાળમાં કે જે કાળમાં કેળવણીના અભાવ અને પગ પર ઉભાં રહેતાં શીખવવું જોઈએ, જે બહેન ઉપર હ. આખા ગામમાં એકાદ મનુષ્ય સામાન્ય ભલે મળી શકતો
જુહમ વરસે તેના પડખે ઉભા રહેવું જોઈએ. આપપ્પા સમાજમાં હતા, તે ગામમાં કેટલીક અલૌકિક વાતોને પ્રચાર એટલે બધે લગ્નવિધિમાં પુરૂષ અને સ્ત્રી મુને પ્રતિજ્ઞા લે છે, છતાં પુરવ તેને ચાલેલા કે જેથી મનુષ્યના હદયમાં વાર્તાને વિશ્વાસ એટલે છે કાગળના ગીયર ગણી ઈચ્છા પ્રમાણે વર્તન કરે છે, દાખમા તરીકે
સુદઢ થઇ ગયેલે કે એને માટે વિચાર કરવાના સત્યાસના
છે કે શાક શાવી શકે છે, મારઝુડ કરી શકે છે, પ્રછા આવે તેટલીવાર
વિવેક કરવાને માથુસના મનમાં અવકાશ રહ્યો ન હતા, બુદ્ધિની પરણી શકે છે ત્યાર બાર વરસની બાળાના પતિદેવ રાક સિધા
મંદતાના કારણે એ સમયમાં કેટલીક ક૯િ૫નીક મલેશિક વાતે
સમજવાનું સામર્થ્ય મનુષ્ય હૃદમાં ન હg એ ચિત્ર વિચિત્ર સ્થા હોય તો પશુ તેને કાયમ રંઢાપે પાળા જ પડે છે. પતિ સંપટ
વાતેની કલ્પનાસૃષ્ટિદ્વારા મનુષ્ય સંતોષ માનતા હતા. દાહી હાય, વાતે વાતે મારપીટ કર હાય ઍટલે નીચમાં નીચ એવી ધી વાતો સંદેકારવા અને કેળવણીનાળા જમાનામાં હોય તાપણુ મીએ માખી જીંદગી તેની સાથે ગોળાવીજ પડે. એટલે મનુષ્યના હૃદયમાં વારસા તરીકે હજુ પણુ એ પ્રાચીન સંસ્કાથી હાલની લગ્નવિધિ સ્ત્રીઓના હકને છીનવી લેનારી છે, તેથી દરેક રહી ગયેલી છે. બુદ્ધિના વિકાસનો જમાને હોવા છતાં પ્રાચીનતાની બહેને પોતાની દીકરીનાં લગ્ન ‘સિવિલ મેજ એકટ’ પ્રમાસે કરે મલેક્ટ્રિક વાતના મેહના વિવેક કરવાનું આલસ્ય હજુ પણુ મનુષ્ય તેવા ખુબ પ્રચાર કરે છે નેઈએ.
બુદ્ધિમાં પર પાલી બે છે. તેથી ભિતા આદિ અનેક કારણેને ત્યાં તે વચમાં હેમર બેલી ઉઠયાં વિમળા ! શિવાલ મેગે શું લઈને અંધશ્રધ્ધાપૂણ" વિજધુ પામી રહ્યો છે, વિમળા-મકોર હેન સિવાબ મેગે નહિં પરુ સિવિલ મૅરેજ મટકુજ નહિ પણ એ રામ ધશ્રદ્ધાને સુરક્ષિત રાષ્ટ્રના કૃધિના એટલે સરકારે ૨જીસ્ટર કરા લગ્નના ફાયદા. એ કાયદા પ્રમાણે
ગેર ઉપયેાગ થઇ રહ્યો છે તે ત્યાં સુધી કે જેમ એક રાજ પોતાના કરવાથી તેઓ અને પુરૂષમાં સમાન હકનું ધારણુ રહે છે. એ માં પુરૂષ
પ્રધાનને કહે કે હમે પ્રધાન પર પણ્ તમારે મને કોઇ જાતને
મત આપવો નદ્ધિ છું જેમ કહુ તેમ તમારે કર્યો કરવું. આવા શેક લાવી શકતા નથી, મારપીટ કરી શકતા નથી. સારી વર્તણુકથી ચાલવું પડે છે, છતાં ખરાબ વર્તણુંક ગણાવે તે કોર્ટમાં ર્જી પઢા મનુ
રાજા પાસે પ્રધાનનું અસ્તિત્વ જેમ નકામુ છે તેમ બુદ્ધિવાન
મુકશ્રદ્ધાથી પેાતાની બુદ્મિની સ્વતંત્રતાનો નાશ કરે છે, છેડા લઈ શકાય છે, પર અંગે પુષ્યને જેટલો અધિકાર છે તેટ- અને વારસામાં ચાલી આવતી વિશ્વાસની વાસનાને ગુલામ બની લેજ સ્ત્રીને રહે છે, તેમ પુરૂષની મીલક્તના વારસદાર તરીકે પણ બેસે છે. તેને લઇને મેટા મેટા શાસ્ત્ર નિર્માતાં અને શાસ્ત્રોના સ્ત્રીને હક રહે છે. આ કાયદા પ્રમાજોનું ધન કોર્ટમાં રક્ષર કરાવવું જ્ઞાતા એ અંધ વિશ્વાસની જાતેડી શકતા નથી એટલું જ નહિ ખે છે. એટલે એના એક એક નિયમ મટે પતિપત્નિ બંનેને સ્વપ્નદાર પણ કેટલાક નિ | મન વાના પણ નત મસ્તકે અલોકિક રહેવું પડે છેઅને કાયદાનું ઉન્ન પન થતાં તરત કાઢમાં દાદ મેળવી ચમકારૅની વાતે સ્વીકારી રહ્યા છે. શકાય છે. માથી બન્નેના હક રક્ષાય છે, ને સ્વમાન જળવાય છે. દરેક મનુષ્પ શમાતથીજ તત્વજ્ઞાનના જ્ઞાતા બની શકતે નથી એટલે શ્રી નતે પેતાના દ્રિત ખાત૨ ‘સિવિલ મેરેજ એકટ’ પ્રમાણે જે તે ગમે થી એનો એ જ એમની મ ગ છે, તેને દરેક મીક્સ લગ્ન કરવું તેમાં ડહાપણ છે.
સ્વીકારી શકે છે, અને ધીમે ધીમે તે તત્વજ્ઞાતા પણ બની શકે છે. સી-પાપડ તો પૂરા લા બાગ્યા આપણે વિખરાઈ જાશું ને
દ્વારના વિજ્ઞાને ચમત્કાર માત્રને ધૂળ ભેગા કરી દીધા છે. ખરે જિનાને વાતોમાંજ રહેશે. માટે માપણે એકાંઇ મુળ સ્થાપવાના
ચમત્કાર તે એ છે કે જેના પરિણુામે કાર્યની સિદ્ધિ થાય. એટલે નિશ્ચય કરીયે તે આ પ્રસંગ ઠીક છે.
ઉદ્યોગ છે ઉંચામાં ઊંચે ચમકારે છે જેથી મનુષ્ય પોતે પોતાનું
શાંતિથી ગુજરાન કરી શકૅ છે. કૅટલાક મૂખ શેખ ઉદ્યોગને ફઇબા--મેમ ઉતાવળે આંબા પાકતા છો ?
ભૂલી જોશીએાનાં ઘરનાં પગથીયાં વસે છે અને તેને પૂછીને હેમકેર–એવી શી ઉતાવળ છે લેાક નિંદા કરી, ને કેસ કે શ્રીમત બનવાની આશા રાખે છે. એ ઉદ્યોગમાં કહા નહિં રાષ્ટ્રઆ લેાકો માથાભેર' માની ગયા.
નારા વતિય પાછળ અંધ બનેલા પેહતાની જીંદગી બરબાદ કરે - જન-જેને નિંદા કરવાની ટેવ છે કે તે બિચારા કમ્પાજ કર..
છે. મોટા શક્કરમાં જ્યાં જોઉં ત્યાં ભવિષ્યવેત્તામના પાટીયa એમાં માયાભેર શું ચાલી જવાનું છે શું આપણે માપપ્પા હિત ટેક છે, મને સે કયા માગુસેનાં પિસા તે , એજ મૃત.વી આપે માટે ભવ્ય માટે મંડળ સ્થાપીરે એને એ લેકે “માય મેર કરો ? છે, કે ઉપયોdવીસીએમાંથી એધ વિશ્વાસ વધશ્રદ્ધા નું કાલે કહે
ગયેલ નથી. વિમળા-એમાં કશુએ ‘માથાભેર” નથી બાકી છે જેનું ન્ય
- તીર્થકર મહારાજોનાં દર્શન પૂજનમાં પણુ રોજ મૂર્ખાઈ કરી છે તેનેજ બુમ મારવી પડ. પુરૂષે તમને માપે એ માશા રાખશે એ છીએ કે પ્રભુ શાકમેકને તારશે. અમાપ અપ્રમાણિકપણે સેવીએ. નહિં. તે કદાચ મહેરબાનીથી આપે તાપ નકામું છે આથી સ્ત્રી
1ી કુડ કપ કરીને સંસારના અનેક પાપારંભ કરીએ, પશુ પ્રજનું સમાજને કેળવવા મંડળની પહેલી તકે જરૂર છે એટલે મારી એવી
પૂજન સેવન કરીશું તે પ્રભુ એક દિવસ તારશે એ અંધ શ્રદ્ધા સુચના છે' મંડળ સ્થાપવા અંગે વિચાર કરવા માવતી કાલે
પણ આપષ્ણુને # ભ્રષ્ટ બનાવે છે. પ્રભુએ જે સન્મા* બતાવ્યા કાને સૌ ભેગા થઈએ ને મંડળ સ્થાપવાનો નિર્ણય કરી સભા
છે. પ્રભુએ જે સન્માગ સ્વીકર્યા છે તે પે હૈ હમે ચાલે તે હમે સ માટે બહેનની સહી
તરશે પ્રભુનાં દર્શન પૂજન એતો માત્ર હેમના ઉપકારનું સ્મરણું લેવાની શરૂઆત કરીએ,
છે હેમણે બતાવેલ માગ તેજ માપyતે તારનાર છે. માટે - સૌને એ સુચના ફીક લાગી, પાપા પુરા થયા અને આવતી દરેકે ફાસીવ ની અંધશ્રદ્ધાતે હાંકી કાઢવી જોઈએ. કાલે બપોરના દેગા થવાનું નકી કરી સૌ વિખરાયું
સમય ધર્મ