Prabuddha Jivan - Tarun Jain 1934 12 Year 01 Ank 23 to 24

SR No.: 525817
Original Sutra Author: N/A
Author: Manilal M Shah
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1934
Total Pages: 16
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 2 MB

Page 9

વાંચકોને.
Reg. No. B. 3220
Zરણ..
વાર્ષિક લવાજમ ૧-૮-૦૧બી જૈન યુથ સડીકેટ(તરૂણ જૈન સમિતિ)નું મુખપત્ર" વર્ષ ૧ લુ' અંક ૨૪ મે છુટકે નકલ ૧ રમાને. - તંત્રીઃ મણીલાલ એમ. શાહ,
1 ગુરૂવાર તા. ૨-૧૨-૧૪
ગુંગળાતો ધર્મ
ગરીબ કે ધરમાંથી નકામુ રાયચીલું ટૂંકી રેવાની જેમ હિંમત નથી કરતા અને એને લીધે અનેક જાતની અબવ ૧૪ છે, તેમ ધર્મ માં રદિએ અને વહેમેનું' છે, બીકૃષ્ણ અને લાલચુ દાંડ કે જબરજસ્ત માઠુસ અાગળ જેમ વર્તે છે. તેમજ પ્રાકૃત મા દેવ દૈવી એ અને ધાર્મિક ક્રિયાને વિશે વર્તે છે. શું તેડવાની કે કુહાડી નાખવાની હિંમત થાય જ નહિ. ફાંઇ ક૨તાં કાંઈક થઈ જાય, ને મળી બીક દરેકના મનમાં, એટલે જનું તે બધું રહેવાનુજ, અને એમાં જે કાઈને બીક અને લાલય ઉપરજ રચાયેલુ' કાઈ નવું ડુત ઉમેરવાનું સૂઝે તે એની સામે થવાની ક્યુ સમાજની કિંમત નદ્રિ. સંપ સાપ પ્રમા’ એમ કક્કીને, દરેક વસ્તુને અાવકારુ ભાગ્યેજ છુટ. | મન નાનપણુ પરના બધા રિવાજો, વ્ર અને ઉત્સ, વહેમે, માન્યતાઓ અને લામા એ શ્રદ્ધાપૂર્વક પાળવામાં ગયેલું. શ્રાવી રૂઢિ નિફામાંથી મળી ભછિત ફળવાઈ, ભદિતસામે તાકિ"કના જાગૃત થતા શકીલતા વધી. શંકાશીલતાએ અને ઉન્મત્તજુવાનીમે થાક દિવસ માટે નાસ્તિકતાનું રૂપ પકડયું, મા નાસ્તિકતામાંથી શુદ્ધ છતામાં પ્રગટ થઈ અને હું "કેવળ દૃષ્યિવાદી ભૂપે. બુદ્ધિવાદનાં છેડાનું દર્શન થયા પછી વૃત્તિ પાછી વળી અને શ્રદ્ધા ક્ષેત્રની ઝાંખી થઈ. પરિણામે ધર્મના શુધ્ધ, કિંજવળ, સનાતન વ પ સાફલાફાર થયે.' આમ બધી વૃત્તિએ તે તે કાÁ કમે કેટલી લેવાથી ધમવનની બંધી બા જુએ તપસવાની મને તક મળી છે,
જૂનામાં રહેલાં બંસ્કારસમૃદ્ધિ, ક્લાસિકતા અને સાર્વત્રિક સમાધાન, ત્રણે વસ્તુ મેં અનુભવી છે, છતાં મને લાગે છે કે, જેમ રેવતા ઉપરની રાખ ખંખેવાની હોય છે અથવા ધરમાંથી નકામું રાચરચી’ અને ‘અંબર” કાઢી નાખવાતી જીર ટ્રાય છે. તેમજ ધમવૃક્ષને પશુ ખવખત પj'ખેવાની જરૂર હોય છે. એકવાર્તાના વાણિયાએ સાપ સંપર્યો હતો ખરી, પણ તે મરી ગયેલે રને પરા૫ર યાદી સુકાતે હતે. એ જીવતે જે કહૈવાઈને ઝેર ફેશવ નહ. માપ પરંપરાગત સનાતન ધર્મને નામે ના પશુ સંધરીએ છીએ, અને કાંકરા પણ્ સ ધરીએ છીઍ, હળાહળ પશુ સધરીએ છીએ અને અમૃત પણ્ સંપરીએ છીએ, રાપણુ સંધરેલા સાપમાંથી કેટલાક ખવતા અને ઝેરીલા છે અને કેટલાક કહે વાઇને મરકી ફેલાવે છે, અને તેથી ભાષા ગુ, ઉદાર, સનાતન માથ"ધમ" ગુંગળાઈ ગયેલ છે, નીંદામણુ વગર ધર્મક્ષેત્રમાંથી સારા ફાલ મુમૈ નહિં.
કાકા કાલેલકર..