Prabuddha Jivan - Tarun Jain 1934 09 Year 01 Ank 17 to 18

SR No.: 525814
Original Sutra Author: N/A
Author: Manilal M Shah
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1934
Total Pages: 16
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 2 MB

Page 7

*
તા. ૧-૯-૩૪
- apps@sa-prછ તરૂણ જૈન sscase agai nst ૧૬૭
1બ જા રૂ
સો દો!
, આપણા સમાજની સડેલી મૌદશા એવી અદલે ફેલાવી કમનો ! શા માટે એવા કમ લઇને જન્મી ! આપણે શું રહી છે કે જૈન સમાજની નાક છે સ્થળે ગરક થઈ જરી કરી અને ત્યારે તે કન્યા કેઈને લઇને નારી જાય તે કહી શકાતું નથી. હાલ ડાલ કે નાહુ અાજે ઉગ્ર ક્રાન્તિ અથવા અનાચાર સેવે ત્યારે પણું માપણે તો એમજ કહેવાના પાગી રહ્યું છે, જૈન નવયુવાનોને મેં નાવડું પડકાર કરે છે કે વાંક એના નશીબને. એના કપાળમાં એવું જ લખ્યું કરો કે બંને દૂર કરશે! પવિત્ર
એમાં બિચારા એના માબાપ થાઓ! મૂળવાને આમંત્રણ આટલું [
| શું કરે ? માટે છે સમાજ કરે ! અને નકામે કગ દુર|
શ્યાજની કરપના દ્ધને હૃદય - પર્યુષણુપર્વ એ શ્યાત્મશુદ્ધિની મારાધનાના દિવસ છે. ' કરી વનનાં મ માદરી |
*| દોષ તે સમાજના સમાજ | તેમાં આટલું તે જ વિચારે જે પૂર્વે હતાં તે સ્થાપન
માટે એકાંતમાં કંઈક વિચાર ૧. અહિંસા શ્રાપ મુદ્રાલેખ, એટલે જે કપડાની કરી સ ધગથપુર્વકના
- Tબનાવટમાં ચીને ઉપપે.સ કવામાં આવે છે. તે કપડાં|નિરધાર નક્કી કરી લે, - આજના થતા પવિત્ર | એ લગ્ન નથી પણ્ લગ્નનાં |
| પહેરનાર જૈન નથી, પછી ભલે તે સાધુ હાય રે થાવક.
૨. સુન ઉતારવાં, બેલી બાલવી, પારણાં ઝુલાવવાં | લીટી રહ્યા છે, તમની | પવિત્ર ભાવનાને ચગદી નાંખી | એ માપણા પર્વની ઠેકડી કરવા જેવું છે.
મહા. વિ. પા. ૧૬૪ થી ચાલુ ૩ ભલે, બિચારા દુધપાષા પાક ઉડાડે, તેણે તે આજે સમાજ લગ્નની વેદીપર | | તેમાં અને તેના કહેવાતા ગુરૂઓની બેધ્યાલામાંજ ધમ માન્યા.
હાઇશ, માતાને મનુષ્ય મા તાંડવે ને અમલી થી « Tછે એટલે એ પાગલ બનશે, પણ તમારે વિચારવાની જરૂ|
| દેરફારને અવનતિ કહે છે, સમાજની કન્યાના કપા- | છે કે બિહાર અને અન્યત્ર ધરતીકંપ, નૈલ વિ. અનેક સંકટોના |
પથું છું તે તેને પ્રગતિ માનું ધીમાં કુર કા |
ભાગ બની દેશમાં લruખે અને ક્રૉડે. માણૂસે મુજ અને અદલે કેન્યાદાનમાં પણ ..
છું, ક્યૂના કાઈ પણ વિ. વખ વિના ટળવળતાં હોય, સમાજ આર્થિ' : સ્થીતિમાં બરબાદ |
: Jચારોની પાછળ કોઈને ખરાબ કરી કમનશીબુ કમને દોષ |
તે કાને સારી ભાવનાનાં | બની રહ્યા હોય, ત્યારે આ ઋા મૂલા પવિત્ર દિવસમાં | કઠિના કુટુંબે પણુ આજે |
દરીન્ટ થયું છે. મને તો જ્યાં ત્યાં છે. સમાજની દૃષ્ટિ જમણુવાર, વરાડા, પ્રભાવના, ઉછામણી વી, પાછળ ધમાલ |
બધાયની પાછળ પ્રગતિનાંજ - આજે શ્રીમંતાઈના at તરફ, કરી લાખે વેડફી નાંખવાનું ૫૫ કરો તે પહેલાં દેશ અને
દર્શન થાય છે. વળી, ભરચક તીજોરીએ |
સમજ તરફ નજર કરો.
૪. નામના, જતિ', અને ઘડીની બેબબાલા પાછળ | અવક, માટી મેટી મહે
કેઈક્ર ગુન્હો કરે તે તમારે સાતેના પથરાએ જોશે. કન્યા- | ધમના અદાનાં નીચે જે નાણુને ધુમાડે કરે તે પહેલાં ;
એ જોવું જોઈએ કે કે એના માતૃપીતાની અમે એ | Mાલ રાખજો કે જે ગ્યા લેહીનાં ટીપે ટીપે પાછું પૈસે એ કIS
તેને એ ગુન્હો કરવા દબાણું નહી" જુએ કે સ્કારી કન્યા કરે છે તેમને ધર્મના નશા ચડાવી પાયમાલીના મારે ધસડી |
કર્યું. જો કે થોડે ઘણે અંશે | જ્યાનું પાપ કરી છે. જેને પોતાના સાથીદાર ગણી |
| ગુ કરનાર પણ જવાબૂપ. પૈઠને વારે કઢાડવા, મમલના પાપા ને | પિતાનું સમસ્ત જીવન ઝુકારે
દાર હોય છે, પરંતુ મેરે છે તે શુ છે છે સદાચારી | | શણુગાર સજીને દેખાવો કરવા, કે બેકનિંદાના બાહુથી |
ભાગે સમાજ વ્યવસ્થા તેને ગભરાઈને ઉપાશ્રયે કે મંદિર જનારા કરતાં ઘેર બેસીને | છે? નવયુવાન છે ? તંદુરસ્ત
માટે જવાબદાર હોય છે તેની છે ? ભાવનાપ્રિમ છે ? ફર્તબ્ધી
અIિીનું ફ&ાણુ સાધનારા હજાર દરેજજે સારા છે. ૬, પ્રતિક્રમણુમાં સુત્રોનાં લીલામ, મા ખારાધનાના
| સામાજીક સ્થીતિ તેને એ." રીલ છે ! ચારિત્રવાન છે ? | દિવસમાં પલ્સ ડગલે ને પગલે જરની વાતમાં યવાસીઓની |
ગુનો કરવા પ્રેરે છે. સમાજ ના-એ ભલે મેદી , ભલે
અને તેની પૂવસ્થા જયારે પાગી રા, ભલે વૃદ્ધ ર, ! સ્વાધ"ગધ દેતું નથી. સમજાતી ક્યારે સમજારો!
તેના માર્ગમાં કાંટારૂપ અને ભલે નિષ્ક્રિય ર, ભલે - ૭, પર્વાધિરાજમાં દાન શ્રેષ્ઠ છે, પણું જેમાં દેશનું ને
ત્યારે તેમને દૂર કરવા એ નિઝર ર, ભલે નિમધમીખારી ઉત્પન્ન કરવામાં નહિં.
‘ ક્રમનું કથાસુ હોય ત્યાંજ સદઉપગ થઈ શકે, લાલચુમેતે |
પ્રયાસ કરે છે.. રહો પણુ શ્રીમંત તે છેજને ?
૮ જે રિચા અપરમ સાધના અ કરે તે વિચારી એના ભાવના પ્રદેશમાં બેટી જેવી હરવા માટે " ગાડીધે ડ | તે છેને ? બસ કન્યા ત્યારે | સમજ પ્રર્થક કરે, ઘેટાના ટોળાંની માફ ક ન કર.
"| લાગણુીઓને સ્થાન નહોતું.
| | મેં ભાવનામેના ભોગે લામતે સુખીગંજ થવાની.
| ણીના પૂરમાં પસડાઈ ન ગયે. એની ભાવના સમાજના પથરપર ધાભી જે પ્રમાણે મેલાં વચ્ચે પડે છે તે ઉર્વની ભાવના હતી. પ્રસંગ માથે પેતના હિતને એ પ્રમાણેજ “આજના માબાપે પાતાના સંતાનોને નાણુની જરૃર બેગ માપત પરંતુ સમાજ હિતનો બેગ આપવા તીજોરીપર ટકે છે અને સંતાનની જીંદગી સદાને માટે મેં તેયાર તેજ, * વ્યક્તિને ખાતર સમાજને ભેગ નજ ધોઈ નાંખે છે. પચ્છી ભલે ! ઉધય ગરમાવે ત્યારે કહીશ. દેશ અપાવૈ જોઇએ.