Prabuddha Jivan - Prabuddha Jain 1933 04 Year 02 Ank 23 to 26

SR No.: 525797
Original Sutra Author: N/A
Author: Chandrakant V Sutaria
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1933
Total Pages: 40
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 3 MB

Page 11

જગતને ઉદ્ધારક,
Reg. No. B. 2917 પુરક નકલ ૧ આનૈ.
-
પ્ર બ દ જૈન,
સમાજ, ધર્મ અને રાષ્ટ્રીય સેવા બજાવતુ નૂતનયુગનું જૈન સાપ્તાહિક
તંત્રી રતિલાલ સી. કેડારી... મતગઃ કેશવલાલ મગળચંદ શાહુ
શ્રી મુબઈ જેત યુવક સંઘનું મુખપત્ર, ઇ વર્ષ ૨ જી', એક ૨૪ મિ.
વાર્ષિક લવાજમ રૂા. ૨-૮-૦ ) શનીવાર, તા ૮-૪-૩૩,
વંદન હો ! માનવ જાતના ઉદ્ધારને
ભારતવર્ષમાં ધર્મના નામે યજ્ઞની હિંસાએ કારમુ રૂપ ધર્યું હતું. કુમળી કળી સરખાં બાળકે નિષ્ફ૨પ હામમાં હામાતા હતા; માતા, પિતા, ભાઈબહેન, ઇત્યાદિ સ્વજનાને ધર્મના નામે વધ થઈ રહ્યો હતે; અનાથ પશુઓની હિંસાથી નદીઓના કાચ રાર માં પાણી લેહીથી લાલ રંગના બની રહ્યાં હતાં; ચારે કેર હિંસાના નામે જ સ્વર્ગના પરવાને ફાટવાની રોમાંચક્ર ધટના છાની રહી હતી.
પુરાહિતે, રાજા અને મૂડીદારો બ્રાણુ, ક્ષત્રિય, વૈશ્ય અને શુદ્રના કીલાત ઉભા કરી જ્ઞાતિવાડાના બીજને સીંચી ઉંચ-નીચના ભેદની છાપ મારી રહ્યા હતા. દેરાભક્ષક રૂઢિયે, પ્રક્ષાલિકાએ અને વિધિઓ જે તે લેાહીથી પેાતાનું પરુ ભરી રહી હતી તે તે સામાન્ય દેશનું વાતાવરઇ ધર્મના નામે હિરાના પાપમય પચે બળેલું હતું, તેમાં જ ધર્મ મનાતે ત્યારે જગતને સાચા રસ્તે વાળનાર એક મહા પુરૂષની જરૂર હતી. નબળા પિયાની નહિ. પણ અથાગ હિમતના બળે ગમે તેવા સંકટ સહન કરીને પણ પાપના રાહથી ઘેરાતા જગતને ઉધાર કરનાર એક મહા-વીરની જરૂર હતી. તેવા પ્રસંગે જેની વચમાં ગંગા વહી રહી છે. તેવા નવ પલવ મગધ દેશમાં સિદ્ધાર્થ રાજાને ત્યાં રાણી ત્રિશાલા દેવીની કુટિએ ચૈતર સુદ તેરશની રાત્રિએ એક મહા પુરૂષને જન્મ થાય છે. તેમનું નામ વધ માન.
ત્રીસ થર્ષ સુધી સંસારના સુખ વૈભવ ભોગવી એગ્ય ઉમ્મરે મહાન સાધના–જગતના કલ્યાણ અર્થે સંસાર છોડીને સંન્યાસ ધર્મને સ્વીકાર કરી ઘેર તપ આદરે છે. કપનામાં પશુ ન આવી શકે તેવાં ભયંકર . દુ:ખે પડે છે છતાં અડગતાથી સ્વબળથી સહન કરી મહાવીર તરીખે પ્રખ્યાતીમાં આવે છે.
આ દેશ કળા કૈશલ્યમાં સર્વોપરી હતું. ધનધાન્યથી કુબેર ભંડારીના ભંડાર સરખો ભરપૂર હતો. છતાં વિધિએ પ્રકૃાલિકાએ અને મુડદાલ રૂઢિઓ પાછળ તે પાગલ બની અધર્મના રસ્તે વળે હતું, ત્યારે એઠજ મહાવીરે તેની સામે સમર્થ કન્તિકારી તરિકે ઉદઘોષણા કરી..
“હિંસાથી હારેલા હોમ-હવન, કે ક્યિાકાંડથી ખૌ ધર્મ નથી થતો પરંતુ ખામશુદ્ધિ કરવાથી ખરે ધર્મ પ્રાપ્ત થાય છે ?” “સદગુણી છે, તે ઉંચ છે અને દુરાચારી છે, તે ની છે-શુદ્ર છે.” “આત્મશુદ્ધિથી દરેક પુરૂષ મહાન થઈ શકે છે–ણું બાહાટુ ? શું શુદ્ર ? શું પુરૂષ ? શુ સ્ત્રી ?”
અહિંસા એજ પરમ ધર્મ છે.” “રાવાત્માને પુરેપુરો વિકાસ થતાં કેઈપણુ મનુષ્ય પરમાત્મા બની શકે છે.”
આ પ્રમાણે ત્રીસ વર્ષ સુધી દેશના જુદા જુદા ભાગોમાં ફરીને લેક ભાષામાં એકધારે ઉપદેશ-સતત વિકાર, અને પરિશ્રમ વેઠીને ડિસા સામે બૈર બંડ જગાડી અહિંસાને કૈ બાળે. જી-પુરૂષના સમાન હદક સાબિત કર્યા. મુડીવાદની સામે વાડ બાંધી. અવળા રસ્તે વળેલા જગતના નાથને સવળા રસ્તે વાળી. સડેલા સમાજના ચારે વર્ણ માંથી આદ્રાઁ જીવન ગાળનારને સંઘ સ્થાપી વર્ણાશ્રમની દિવાલે તેડી નાંખી મહાન સુધારક કહેવાયા. રમણીત વંદન હૈ ! એ માનવ જાતિના ઉદ્ધારર્ટને.
રાષ્ટ્રીય સસાહમાં ખાદી ખરીદી દેશનું ધન દેશમાં રાખે.