Prabuddha Jivan - Prabuddha Jain 1933 01 Year 02 Ank 11 to 14

SR No.: 525794
Original Sutra Author: N/A
Author: Chandrakant V Sutaria
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1933
Total Pages: 32
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 3 MB

Page 26

પ્રબુદ્ધ જેન.
તા. ૨૮-૧-૩૩
पुरिसा! सत्यमेव समभिजाणाहि ।
ત્યારે મનાસ્કિાળથી જે ધર્મમાં ચાલ્યો આવે છે તે સંકુચિત सच्चरस वाणाए से उपाहिए मेहाची मार तरह। વૃત્તિવાળા વાડામાં કેમ ગેધાઈ રહ્યા છે, તેનાં કારણે સૈધવાની
હે મનુો ! સત્યને જ રાબર સમજે. સત્યની અારા પણ ક્રેડમે દરફાર કરી છે ? કરોડની સંખ્યામાં એક વધ્યા પર પડે થનાર બુદ્ધિવાન્ મૃત્યુને તરી જાય છે.
જે ધર્મ વ્યાપક હતા. તે આજે લાખોની સંખ્યામાં વ્યાપક
( આચારાંગ સુત્ર) નથી, ક્યાંથી ? આપશુને એ બાબતની દરકાર ક્યાં છે ? શsassassesses-en-aaranasia માપ તે માપસમાં લડવું છે, દીક્ષા અને દૈવલ્યમાં અટવાઈ
રહેવું છે. પુરાણા રીતરિવાજ અને કુડીમાં મસ્તાન બનવું - છે. એને બહારની દુનીઓનું ભાન ક્રયી હોય ? એક બે
પણ સમય કહે કે બંગાળ જેવા દેશમાં ગાતમ ઇદભૂતિના શlીવાર તા ૨૮- ૩
પચાસ હજાર શિર્ષે અહિંસા મKાધમો વાઢ ફરકાવતા
હતા, આજે ગાળમાં જૈનોનું સ્તર દેશીય સિવાય જરાયે સસ્તુ સાહિત્ય,
કાસ્તિત્વ નથી. તેનું કારણુ ખાપણા પ્રચાર અને સાહિત્ય રક્ષા એ” છે. રાજા કૈણુ અાપણે શા માટે પૂરતી ન ને,
આપણે ત્યાં વિદ્વાનોને તે નથી, સાધુએ જે બા કહ્યું કોઈ પણુ દેજ, ધર્મ, રાષ્ટ્ર કે સમાજને ઉન્નતિ સાધવી
®પાડી લે, તે ધર્મ અને સમાજ -ને મૃત્યુ સારી રીતે પ્રતિ હોય, પોતાના સિદ્ધાંતને ક્યારે કરવું હોય તો પ્રચાર અને સાદિ
- સાધી શકે. યુનિરાજોએ હવે સામાજીક ઢામાંથી કાક આ ને વસતુની જરૂર છે, જેમ રાજય ચા- ઉકાલી મા બા ખ્યાન આપવાની ખાસ જફરે છે અને તેમણે વામાં કામ અને દ્વાર એ બંને વસ્તુની જરૂર છે, તેમ આટ" તે કવુજ જોઈએ:પાના સિદ્ધાંતે ફ્લાવામાં, રાષ્ટ્રની પ્રતિ કરવામાં, સમાજ જે જે ગામમાં તે વિસરે માં જે જે પ્રય ભંડારે aખને ધમ0 ઉતિ ક્રિયામાં સૂતું સાબૅિય અને તેના પ્રમ- હાથ તેનું શિશુ મનાબેતેને વ્યવસ્થિત છે, જે જે પ્રસિધ્ધ રાની અનિવાર્ય ગણાવશ્યકતા છે. યુરોપમાં માજે એટજાં મ મ શા દક્ષ તને ખાધુનિક દૃષ્ટિએ એડીટ કરી પ્રસિદ્ધ કરે, કાર્ય કરી રહ્યું છે " જનતા વિમાચારમાં પડી છે, તેનું મુખ્ય ' ખામવર્ગને જે મ ઉપામી હોય તેનું ભાષાન્તર કરાવી ગેટ કારણ સધિય અને પ્રકાર છે. રેશીયા આજે સમગ્ર જગ- ૨ અને પાણીમાં મૂલ્ય તેને વેચાવી તેને પ્રચાર કર. માધુતને મુજાવી | હાથ તે તેના સાકિય મને પ્રઆરકેને અ ગે. નિક પદ્ધતિથી જન હષ્ટિએ પ્રચાર કરવા નવું સક્રિય સર્જન ગાજે એ કઈ દેશ, શાસન કે રાષ્ટ્ર ના હોય કે જ્યાં કરે એટલે નેવેલદારા કે સામાન્ય શિક્ષણ સાદિક્ષારા કે જે
શૈલીઝમની રેડ ટી નાંઠે થતી હોય, પણું ધીમે ધીમે રક્ષામવર્ગ હંમે જે વાંચે. આટલું જંને થશે તે સમાજે મકુમ પ્રગનિ મેં સાચેજ નથ છે. ગઈ કાલના જમનીમાં જઈ પ્રત્યે પોતાની ફરજ બજાવી એમ ગણ્યા. છે ને માં કામ્યુનઝુના નામથી પણુ નિડતા હતા આજે લાખે
પ્રાસંગિક નધિ, '' કેિ છે કરોડ સુધી એ માન્યતા ધરાવનાર સમુદ્ર આંત ધરાવે છે, દાં. ઈનકાંડ પણ એનાથી બાકાત નથી, પ્રા. રાષ્ટ્ર હિતથી. શ્રીમાં કૅરીખેલૈ જો વિજ્ય મેળા દેવ તો તેમાં પણુ તેનું મદાવાદથી એફ બંધુ અમને રાષ્ટ્ર દિપીની ધ્યાપન્યા સાહિત્ય કૃપરનુભૂતિ છે. સારીયે દુનીયામાં પોતાના વિચાર ફેન્ના- પૂર્વે છે, તેના જવાબ માં ખુાવવાનું કે જેમાં મે કયો થવાને તદનુસાર સજી જેવુ સાક્ષિ અજોડ હથીયાર છે. ભૂતન કમાન્ મનુષ્ય શે કે જે પૈતાના રાષ્ટ્રને હિતૈષી નહિ હોય, માંસનું પુર" મહાવીર, ગ્રતમ બુદ્ધ, મહંમદ પયગંબર, ઇસ, રાષ્ટ્રનું હિત એટલે માપનુ ભાઇ ભહું કુટુંબ કબીલાનું હિન વગેરે એ કથીયાથીજ સમગ્ર મક્કે આજે વ્યાપક બન્યા દેશનું દિત, દ્વાઈ પમ્ માણુમાં આપણુ દેશમાં અન્ન અને છે, છેલ્લે માવઠા માજીએ અણુ એજ કથીયારનો ઉપયોગ કરી વસ્ત્ર વગર ન રહે ને! એવી મનાદરા ધરાવતા હોય અને જગતમાં પોતાની સર્વોપરિતા સિદ્ધ ફરી છે, એ જે સાથિ દેશ પાતાને પગ ઉંપર જૈમ ઉભું રહે તેવા પ્રયત્ન ન શકે - એ પગારાનું અસ્પૃમેલું સાધન છે.
ભક્તિ ધરાવનાર તેમજ તે ભાતમાં રચનાત્મક કાર્યક્રમમાં - આપણે ત્યાં પણું સાષિને તેઢા નથી. ગાયનેક અધેિ માથ’ ‘તાર હોય તે શ્રેષ્ઠ દિતી કહેવાય, 'કઈ પણું મા આજે જીના ભવરામા પવન પણુ મેળવી શકના નથી. સમ્પા- પૈતે જે નજામાં દેશ-તિના વિચાર ધરાવતો હોય અને તે કક પ્રાિ કે જેમાં પૂર્વ સાત્વિ ભર્યું છે તે અમસિદ્ધ હસ્ત કાઈ પણ તના ખરાનું સ્વાર્થ વગર મલમાં મુકવાને લિખિત પ્રતમાં ટાયેલું છે, સમયને જેટલે ઝઘડા અને રા- પ્રિયને ફતે હેય, તેટન્ના એ શે તે જૈશ તૈિપી કહેવાય, મતએમાં કાપણે કરીએ છીએ અને ઘેર બાગ ૫ણું ખાવા જા સવ શે કદાચ દેશ તરી ન કહેવાય પરંતુ તેથી તે દૃશ્યઆદિત્યની પાઝ' ફરીએ તે સાદ્ધિને ઉદ્ધાર કીવ્ર થાય એમાં રહી નથી દરી શકતે. એટલે દેશ હિતરીનું થwલ દાચ * Wયે શક નથી,
આવા કામગારની માયા લાગે છે તેમાં એવું નથી, 'કાને આ પૈડા સમયથી માર્ક દેશમાં ભારેશ્વા રાજી મને ખાજે સંપૂર્ણ બેમ આપવાની તારા ન હોય તેવા માણૂસા સંતાનુભૂતિ વાં થાપ થી ર છે એ કહેવાની ભાગ્યેજ જરૂર છે. માવાને પણ દેશ પ્રત્યેની ફરજ અદા કરે છે, એથી દેશનો
હે જગભમ સાડાત્રણથી ચાર” કશક માણસે ઇસાઇ પંથને દુશ્મન થઈ શકતા નથી, કોઈ અસ્પતા નિવારણુમાં માનતા માનાં થયાં છે, તેનું મુખ્ય કારણે તેના સાજિળને પ્રચાર છે, હાથ અને તેમાં પોતાના આતમા રે તે એ ૫ણુ દેહિૉલીજ
કાલનો ગરા સમાજ મારે આશ્ચર્ય જનક પ્રગતિ કરી કઠેકાથ, અમે ધારીએ છીએ કે અટલે પુનાસે ઉપરોક્ત ઔા છે, તે પર તેના પ્રચાર અને મહિને આભારી છે, "જુને પૂરત છે.