Prabuddha Jivan - Prabuddha Jain 1933 01 Year 02 Ank 11 to 14

SR No.: 525794
Original Sutra Author: N/A
Author: Chandrakant V Sutaria
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1933
Total Pages: 32
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 3 MB

Page 18

પ્રબુદ્ધ
ન.
તા૦ ૨૧--૩૩
પ્રબ દ્ધ જેન.
पुरिसा! सच्चमेय समभिजाणाहि।
દેવતાના હવાલે મારી પિતાની માટી %િ કરે છે. सनस्ल जाणाए से उबहिण मेहाथी मारं तरम् ॥ pખતેમાં મુનિરાજ શ્રી જપત્નવિજ્યજી મહારાજે “જૈન મંદિરમાં
કે મનુ ! રાત્રે જ બરાબર સમજે. સની લાઝા પૃનતાં શીવલી"ગ” એ મથાળા નીચે ખુબ હયુ , મા | પર ખડે થનાર બુદ્ધિવાન મૃત્યુને તરી જાય છે.
બાબતમાં માપ ન નધેિ મા'પગને તે માપણે પેટ
(માચારાંગ યુવ) ભોજે હું બરાજે છે, એમ સમજવું , મામ માવો 41aaaastaanasissonisse a ir મદાતીર્ષ ઉપર ધાઠ આવે છતું ધ્યાપી રહયા-મક માન
ન , ડગ્ય દીક્ષા બંધ ન થાય, સંધ સત્તાની રાત્રબ્યુનાજ કરાય. માપણી બધી રચંક્તિ આમાંજ ડામ તો આપ સમજવું જ રહ્યું બાપા નાશ નજીક છે.
ભવિષ્યના કાિસકારે કહે છે જૈન સમાજ ગુડુના પૂજારી રાનીવાર તા ૨૧-૧-૨૩,
મઢી વ્યકિતને પૂજારી બને, તેથી તેને નાશ કર્યો. શું એ
સ્થિતિ આપણે ઉપક્તિ કરવા માંખીએ છીએ ! કેસરીયા પ્રકરણ.
આપણે જીવનના ભાગે પણુ કેસરીયાજી તીર્ષ ચાવવું જ
રહ્યું. આજે કેમરીયાઇ ઉપર વા મળી હોય છે તેમાં જગતમાં જે નિર્બળ હોય છે, તેને છવાને પણ હક ફળ પંડામેનેજ હાથ નથી, પરંતુ તેની પાછળ કઈ જમરનથી, ત્યાં ત્યાં તે ફકત થાય છે, સમાજે વીસમી સદી જેવા જત શકિત કામ કરી રહી છે, સંભળાથ છે કે ના. વાઇસરથ કક્ષાનાં 4 શાસન હોવા છતાં પણ કાકૅ નાનાના પક્ષમાં જ્યારે પુર પધાર્યા ત્યારે લગભમ આ& નવ લાખ પીગાને ઉમેષ રહે છે, નિર્બળને તે જ રક્ષણ આપતું નથી. જૈન ઉમાડે. કી હવે. એટ પાસે તે પૈસા ન હતા, પરંતુ કેસરીસમાજ માજે નિર્માળ જે છે, “નાં અંગે વુિં બન્યું
થાઇના બંડારમાંથી ચાર લાખ રૂપીમા લેવામાં અાવ્યા છે, છે, એ અંદરની તકરારને વેળેિ હની સહી કી રાત દમડી પણ લેવાનો રાજયને હક્ક નથી, શું આ બાબતને ગાનું
ને મા બાત સાચી દેય તે જૈનને મા શિવાય એક • Vણુ હીણુ થઈ આી છે, તે સ્થિતિને લાભ લેવા માજે દત્તર
બાસ્વા તે ઍ બધી ધમાધમ નથીને શા માટે આ ભાબસમાજ તરફથી પ્રયત્ન થઈ રન્ના છે, સિરીના પ્રકસ હેને તમાં સત્તાવાર પર માપણી અા દજી કયામુવકની પેઢી જીવતે જગને પૂરાવ્યો છે.
તરદ્દી કાર પાડવામાં આવતી નથી. માણું છ કક્ષાનફેસરીયાજી તીર્થ અડપટ્ટામાં પ્રાચીન મનાય છે, આપણૂાજ છgnછની પેઢીએ હવે પોતાનું માન જેવું જ જોઈએ. તો પડવાનું એ પુરાણી નહેાઇ,wાલીનું નવ છે, મેવાડની ઉપર ચાર ધાડ મ્રાવતી હોય, સમાજની જ્યારે એ દરો અંદર નિતામિ ઉપર એ તીર્થની આજે જ્યારે વર્ષે થયૂ સ્થાપના ક્યના સીધ છિન્નભિન્ન સ્થિત હોય ત્યારે ઍવી મોભાદાર હ્યું છે, અને અત્યાર સુધી એ આપણુજ તીર્થ ખાતું સંસ્થા માન , એમાં ૫ણુ કઈ અર્થસૂચક જરૂર છે. પૃષ્ણ માન્યું છે, અત્યાર સુધી આલ્ફી સ્વતંત્ર સત્તા એ તી ઉપર એટલે ખ્યાલ રાખવું જરુરી છે, ઈ પણ્ તીર્થો ઉપર ધાક તી. પરંતુ આપણી નિર્બળતાને, . જેને આપણે આવે તે તે બાબતમાં મત જિળથી નાખવાની અનિવાર્ય આશય માએ એ પંકયા છે. તે તીય પંચાવા તલપાપડ ખ માણ્યતા છે, કાયદાની બાબતમાં આપણૂા સમાજમાં વકીલા રાા છે. પ્રથમ ભા' કારમાંથી કાન, વિધ્ય જોવાની મુકિત શ્રી બેરીસ્ટર મને સોલીસીટરને તે નથી, હેમણે કાયદાદી ગાને હેમાં માપણી બેદરકારીથી કળા, એટલે માપુએ તીર્ષ ષ્ટિએ કેસરીયાજી માટે લાવું જોઇએ, જમીનને લક્ષ્મીને જોવાનું નથી ભુ મારૂ છે, એસ્કે વેણુનું છે, ભારતમાં ભાગ મા રચા અને યુવાને માત્માગ માપવાને માટે આવેલ બાકમા રમકતાર થી સુપભવછ છે, તે માજ છે, માટે કંફેબ્ધ થઈ જવું જોઇએ. સમગ્ર સમાજનું કેન્દ્ર માજે મા તીર્થ જૈનોનું બીડજ નથી, માબ ગુણ તીર્થ છે. માના 'કેશરીયાઇ ધનવું જોઈએ, યાદ રાખવું જોઇએ કે અત્યારે ઉપર જૈન સંઘની બીલકુલ મારકીકી નથી. આવા પ્રકારના અાપણે કશો ગર્ણ બંદ કરીએ તે માપણા હાથમાં માખ્યા ઘજે ઘષક્ષ ક્ષે છે. તેમજ કારમાંથી દ્રવ્ય લેવાન તથા પૂર્વજોને જે વાસે છે, કાના જે બેનમુન નનામે છે બેલીની આવકમાંથી હિસ્સે બેયનું વા ચાલુ કરી દીધુ છે. લુંટાઇ છે, ભૂરા થઈ જશે. શું આ સ્થિતિ આપણે
એમ ત માનપત્રો વાંચવાથી માલમ પડી મારે છે. મા તે લાવવીજ છે ! ને ન લાવવી હોય તો ગાજેજ કમર મે. ' અને નીશ્થી માટે માપં લાગે છા, અત્યાર સુધી તેના માપણા સ્થાવર અને જંગમ -ને ની ઉપર પડ ચાલી લિંબચ થાપા તીર્થમાં દોષ દેતા હતા. જે બે સ્વી છે, વર તીર્ષ ઉપર જૈનેતર અને જંગમ તીર્ષ ઉપર પણું કરવા લાગ્યા, અને ભાવતી ક્ષકે મારીચે દૂનીયા થ્યાપારણામાં ઍક સાધુનાના લેભાશમા દિક્ષા લેભાગુ શયતાને જુહમ ગુજારી પાણી નહિં થાય તે પચાવી જ, આપ ઇ ખાક કરીને
થા છે, બા “નેને સામને આપણે કરવું જોઈએ. શું જૈવ મરિન તરી. નરી માની પાંદલી પસંદની ફરી
40 પણુ કાપતા વળગતાએ માન રહેશેકરોયા૧૭ માટે
wiટહું' લા જ કરવું છેo! મે - છા અને મકેરમ પv[ . માં કાજ કરે છે, કાકામા
* સાધુએામે ફલક અને કંકાસને તિલાંજલી આપી સ્થળે રીવમાતૃષાથી તેમજ બીન દૈયા દેવતામંાને માનતા નથીતેએ માણ્યા પેશ્વાસને લાભ લક1 નીરના લી"મને ?
કે 'કેસરીયાજી માટે લેાકમત ફાવ, અને ગામેગામના સંઘે
Kારાં દાન કરાશી વાક સરોય અને પ્રસ્તા રા ઉપર મેં ખીજન મળતાજ કી તાતી ગષા ના માંદંરમાં સ્થાપન રાવની ના બીડવી. સમાજની દરેક સંસ્થાએ કરાવી કેરી. કરી દે છે. વખત નાં માપણૂ લેધા પણ્ નામના વય થઈ તૈયા ની ફેવતાને જ છે. આમ મમ પ્તિ ને સ્થળે મેકથી ખાવા, યુવશ્ચિાએ જોર પડે છે સમય થતીત થયા પછી આ લાધા માંર્કરના માલિંક - બેગ માપવાની તૈયારો કરી ગુખra. શું આ ગાથા બની જ છે, પરિષ્કામે ના લગ્ન અને બીન સી બ્રા પતી છે ?
જ