Prabuddha Jivan - Prabuddha Jain 1932 12 Year 02 Ank 06 to 10

SR No.: 525793
Original Sutra Author: N/A
Author: Chandrakant V Sutaria
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1932
Total Pages: 42
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 4 MB

Page 22

પ્રબુદ્ધ જૈન
તા ૧૭-૧૨-૧ર
આ માં સાચું કોણ ?
લેખૂક ના કેશવલાલ મંગળચંદ શહું.
પિતાને જ ભાગવત મહાવીરવની વાણીના સોચા ક્રિપદેછા "ખરેખર અને વાંચ્યા નથી ! બૂકે વાંચ્યા છે તે તેને ભાવ કહેવરાવવાને દા કરનારા અને પોતે જ ભગવંત મઢાવીર શમ્યા નથી ! કારણ કે આવી રીતે કહેનારાએને પૂછીએ કે
ના શાસનના સાચા પ્રતિનિધિ હોવાને મુ દા કરનારા, તી રિએ સવઅધમ અપવા માટે વસ્ત્ર રાહુ તે તમે તે પિતાને કહેવાતા શાસનપક્ષના મહારથી આચાર્યો કહેવડાવનાર રાખે છે કે કેમ ? તીર્ણ ક્રરેએ સપાત્રદ્ધમ પ્રરૂપવા માટે સાગરાનંદસરિ અને અને વિજધનસરિ પોતાની પ્રવૃત્તિઓના પહેલે પારણે પાત્રમાં બાઝાર કર્યો હતે તો તમે પણ પાત્રમાં "કેળ બચાવા જ ર૫ર વિરુદ્ધ વિધાન કરે ત્યારે હેજે પ્રેમ અસ્કાર કરે છે કે કેમ ? તીર્ષક ભારે પ્રકારની તપશ્ચર્યામાં ઉદ્ભવે -આમાં સાચું કોણ ?
ને સાધુની સ્પમાં તત્પર રહ્યા તે તમે પણ તેમાં તત્પર રહે વિશ્વેદન, વીરશાસન પત્ર, પુસ્તક ૮, ૯ ૧૯, પે કે કેમ ? પશુ એ સાધારણુ બધ માત્રથી ફાવે તેમ એની ૨૮૮, ઉપર જ્યારે કહે છે કે-ચોમાસામાં દક્ષા નહિ આપવાનું નાખનારાઓએ બે નીચે કરીએ કર્યું તે ન કશ્યાનું કહેવા દિશા કહ્યું છે, તેમાં હેતુ એ જણાવે છે કે- “ફુડા અવ પણl” ફેરવવી જ રહે છે ! અને તેમાં ૧૭ ‘પાંચમે મારા' એટલે પડતા કાળ હોવાથી માંગરના ઉત્તર ઉપસી જે સમજી ચૂકાય છે. જે ધર્મ પામુખ, અબુલ કમી” અને વિસતિાપી જીવે
આગચ્છએ જે જાતની ભાષા વાપરી છે તે સાધુને સંબોધીને જ અને તેથી મેળવથી મેટી ઉમરનાને દીક્ષા ગ્યાખવા બહારગામ વાપરી છે અને સાધુઓ માં તે વિજ્યાનસરિએ જ તે ત્તનું જવું પડે અગર આપવા માટે નસાડવો પડે તે ચૅમાસામાં વિધાન કરેલું છે એટલે સાગર મુક્તિ રીતે તે એજ કહેવા જઈ શકાય નહિ. એ કારણું હોવું જોઈએ વગેરે કહી પોતાની માંગે છે કે-વિજપાનસેરિએ ચેમાસા માં દીક્ષા ન અપાય તેવું - શિષ્યલેટભની કત્તિના બચાવ ફરતા માસામાં દીક્ષા નહિં પ્રતિપાન કર્યું છં તે ભૂજ્ઞજ છે, માટે જ આ જનને
આપવાનું જે વિધાન ભગવતે કરેલું છે તે આજ કારર્થી પક્ષેપ પતા-|િ ચેમાસાની દીલા શાકન દાવવા અંગે - કર્યું" શૈ' એમ કહી પૂરવાર છે કે-“મૈમાક્ષામાં દીક્ષા વિ+દોનસરિ પ્રત્યે કર્યો છે એમ પણ જોઈ શકાય છે, - ૨૫ પમ ક્રિ” (પારું સામરાનંદમૂરિ પોતાને એક્ટ રિવ્યુની દ્ધિ સાગરની દૃષ્ટિએ વિજપદાનસૂરિએ ખરૅખર શાઅને વાંચ્યા જ થતી નથી માસામાં પણ આ પાપી પેતાની શિખ્ય નથી અને કદા વાંધા ધરો તે તેના ભાવને પામ્યા નથી લાભની વૃત્તિને સંતપર તેને અચાન દ. માટે તા. ૧પ-૧ એટલે મા ઉપરથી એ ૫ણુ બિત થાય છે કે સાગર) એ -૩૨ ના 'સિદ્ધચક્ર” નામના પtના વાજિંત્ર પાલિકામાંના રીતે એમ કહે છે કે જે કાંઇ છુ ” તેજ શાક્ત છે. ‘સગર સમાધાન'-૫ પ્રશ્ન પપના ઉત્તરમાં કહે છે -માસામાં મા થી તે વિપદાનક્રિને થાનું નામ નથી.. મને કદાચ દીક્ષા આપવાનું વિધાન નિશિડ્યુઝુિં માં છે.
હોય છે તેના ભાવને તે તેઓ જાણતા જ નથી. ઍટલે સાગસગરાનં દર એક સે અગાદ્વારાક છે ને સાથે સાથે રઝના કહેવા મુજ સાગરજી ફ્રાદે તેજ રથ સમજવું.' પરંતુ સક્ષરશાસ્ત્રપારંગત હોવાના પણુ ઘા કરે છે એટલે માસામાં નમ્રભાવે વિજયદાનમૂરિને કુ નિમ્નતિ કરીને પૂછું છું કે-શું દીક્ષા આપવાનું વિધાન નિશિયણિ'માં દેવાનું કહે છે તે મારે કલું થતું વાસ્તવિક રીતે શાક્ત થી ? અને જે ખેટું તો ના જ હૈય, પુરતુ ત્રિધાનને મુલે પ્રાસંગિક અપ સાક્ત ન થાય તે. માબ આપશ્રીની મા ૩ ને પછી વાદિત આધાર , એમાં શંકા નથી જ, અપવાદ દખન્ના- બુધાવા તૈયાર છે કે કેમ ? અને જો સુધાવા તૈયાર. નાંદે ને ઉપર કરવામાં સાગરની ચકતારગારપારક્તા કે આગ ચા ગમે તે સમ99ના કુષ્મ મુજબૂ રામાપ ઉમૂત્રભાની - મેહારક્તા માડે થી શાવતી એટલે ઋામાં પશુ સ, શું છે એ તે છે અને સ્ત્રી આપશ્રીને સભા'ની હરાજ A tપારે વિષ્પદાનમરિ જાહેર કરે ત્યારે જ સમય ' રાગ 99એ એશ્લે નર કરવાની સાગછ સિદ્ધચક તા ૧પ-૧૦-૨૨
તાલે આધાર ખૂંપવા દે છે કે વિધાનના. એ તું પણ ન ના અ’ # ૧ માં પ્રમ ૬૩. ના યુત્તરમાં જન્માવે છે. એટલે થાય થાં સુધી તે કહેવું જ રહ્યું કે--મામાં સાચુ શુ ? અરુષ માટે બે જ રફતા છે કે ક તર આજ બપોનું કથન
હજ્યારે વિજwઘારિ વીસ્થાન” પૂ. ૮, અંક ૧૭, પેજ સાબિત કરી નાખે અથવા સારુની માતા અને કથન ર પર જૈપર દહે છે - તીર્થકર ભગવતે કર્યું હોય તે મુજમાપ સત્રભાષી દરે, અગર સાગરજીને ઉબક્કાપી કરવાનું નથી. પરંતુ શ્રી જિનેશ્વાએ કહેલી હરાવે, જ્યાં સુધી ખાને નિર્ણય ન થાય, એટલે આપો આપની આજ્ઞા મુજબ જ કરવાનું છે ? ત્યારે નાક ૨૧-૧૧-૨ પુષ્ટિમાં પ્રકાશ ન પાકે ત્યાં સુધી માજને તે એજ “શ્રમમાં ના ‘મિય' પાક્ષિસના સાગર સમાધાન પૂ! ૯૨ ઉપર પ્રશ્ન રહે જ દ્ધ કે-આમાં સાચું કોણ ? ૧૨૮ માં અવે છે કે “જે કૈલા કહે છે કે જેટલું અને સાથે સાથે એ પણું શક રહેવાની કે વાચા તી' કરીએ કઇ ચુ તેટલુ’ કાનું, પણ તી"કરીએ પુષ્મ પિતાની પુણિમાં થા ના શાસ્ત્રના નામે કથન કરવા માટે કિ" એ કેવાનું નહિ એ શાસદૃષ્ટિએ સાચુ' હૈ ?' જ કાકાને ઈરાદાપૂર્વફ ઍનાંન રાખવા આકાથી માગમ ન વંચાણ અમનમાં ઉત્તર આપના માગરજી કહે છે કે-જે તીર્થ 'કરીએ તી તેનું વિધાન કરે છે. તે શમા જાની ' વધુ પુર સુવા માટે કહ્યું એ હવા લાયક છે, એ કબુલ છે; પંડ્યું ને તે ઇચ્છવા તે નથી જ, * વે વિજયદા/રિ આ તાર્યકરોએ કહ્યું એ ઢરકા ઘાયક ા િમ કહેનારા એ સંબધે યેમ્પ અપષ્ટિકમ્મુ (રૂર કરો. ધી' આશા છે.