Prabuddha Jivan - Prabuddha Jain 1932 12 Year 02 Ank 06 to 10

SR No.: 525793
Original Sutra Author: N/A
Author: Chandrakant V Sutaria
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1932
Total Pages: 42
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 4 MB

Page 20

પપપપ
પપપપપપ પપપપપપપ
* પ્રબુદ્ધ જેન.
તા ૧૭-૧૨-૧ર
પ્રબુદ્ધ જૈન.
છે
.
पुरिसा ! सच्चमेय समभिजाणादि ।
થઈ ગયું છે ?? ઉપર કd મુનિશ્રીના આ શખ્રો ખર વિચા सच्चस्स आगाए से उपछिए मेहाथी मार सरइ ॥ રણીય છે, વ્યાજના ઉધાનમાં કેટલાયે રૂઢીચુ રાયી
કે મનુષ્ય ! મને જ બરાબર સમજો. મની. માના પીડાય છે. સુરતમાં એક જુવાન છોકરાની માગણી થતી પર ખડેટ થનાર બુદ્ધિવાન્ મૃત્યુને તરી જાય છે,
જવાથી તેનું મૃત્યુ નિપજ્યુ છે, કેપના ઉપધાનમાં ( આચારાંગ સૂત્ર
એક માણસ ગાંડ બની ગયેલ છે કે જેને ડેકોરે ત્રીસ'ગ Exams areer assass કરવાની સલાહું આપી છે; એક બીન છેતરાને ભગાડી
મુંડી નાંખવામાં આવેલ છે, તે માટે પ્રમ્ ખૂબ કાછળ થક, રહેલ છે. આમ જે ક્રિયા આપને માધ્યમિક શાળામાં પ્રચંતે કરવા માટે શરણુત હતી તેજ ક્રિયાઓ તેના કરા
થનારની નાલાયકતાને લીધે અધ:પતનના ખાધારભૂત શનીવાર તા ૧૭-૧૨-કરે.
થઈ રહી છે, ખૂને કારણું માપણી માત્ર નિર્જીવ પ્રત્તિ
છે. ઉપધાન માટે અમે અમારા “રૂહીની ગુલામી”ના નામે ધાર્મિક ક્રિયાઓમાં થતા અત્યાચાર. ની સ્લા મથલેમાં જમ્ફાલી ગયા છીએ. એટલે તે સંબંધી
છુ ફરવા માંર્તા ની,
- ઉપધાનની ક્રિયામાં જેમ બને તેમ આવક વધારવા માટે ધાર્મિક ક્રિયા મમશુદ્ધિ માટેનું સાધન ગણુાય છે.
સાધુ ઓ રૂઢીચુતને ક ઉછેરે છે, અને જેટલી બને તેટલી તકાળ માં ક્રિયામાં આપણે સમાજ ખૂબ માન પણું
ધારેમાં વધારે રકમ એકત્ર કરી રહેને સ્વચ્છ દંતાથી પેતાની કાળના બહેવા સાથે એ પ્રથાએામાં પરિવર્તન કરાવવાની જરૂર
અંગત બતામાં ઉપયોગ કરાવે છે. આમ આવી ક્રિયા મેમાં ષ્ણાઈ અને સમાજમાં તે માટે પ્રચં વાતાવરણ ઉભાં થજૂ
હેમતે જોઈએ તેટલી રૂમ મળી થવાથી તેને ઉછું"ક્લ અને હાગ્યાં, gવાણી માં માનતા ઢીંચૂ અને હેને ભં જોરનારા
નિજ થયા. પરમાત્મા મહાવીરના નામે, છેદત્રેના નામે સાધુએ આ બુબન માટે ન ઉરૉાયા. અને ખુલ્લી રીતે
સમાજને ભરમાવવા લાગ્યા, સં ધસત્તાને કરે ઉડાથી પોતાને આ પ્રચંડ પ્રવાતના સામે માથું ઉંચકર્યું. ધમાલ થ!, લેડી
માને એટલાને સં૫, બાકીનાને હક્કાને માળા ગણે. ટાયાં, છતાં હેની અસર સાધુએ ઉપર તેવી ન થઈ,
પિતાના પ્રવચનો શરૂ કર્યો, સમીર બાળાને વેચાતા લઈ મન્ડવા હવે છરી ઉડવાની નોબત આવીને ઉભી રહી છે. શિદ્વારમાં
માંડવાં, અને કુદરતી કિરૂ ધ કુકમે પશુ હેમનાં જાહેર થવા એફ ના હમણું જ બની ગયો છે કે જે સંભળTી સમસ્ત
લાગ્યાં, કેન્ફરન્સ અને યુવક સંધ હામે જેટલુ પુક સમાજ એક થાળે છે, શિહેરમાં ઉશ્વાનની માળ માટે ઘી
ઉડાડાય તેટલું ઉઠ હયું, પરંતુ અસત્ય અને પાપાચાર બેસવા ક્ત માપસમાં છરી ઉડી અને એક બળફને છરી
ક્યાં સુધી નભે? આજે એ પડછIના પડદા ખુલવા માંડયા લાગવાથી આ ફાની દુનિયાનો ત્યાગ કરી સમાજની રૂઢિચૂક્યા
છે, વઢવાણમાં શ્રી રામવિજયજી ઠંડીના બન્યા છે, ઉપર શ્રાપ વરસાવતે. અદ્રશ્ય થયેલ છે. આવા એક કુમળા
ગુપચૂપ પાલીતાણા ભેગુ થવુ' પડયું છે. આમ આવી બાળકના પોગથી અહિંસામાં માનતી જૈન સમાજ ઉપર એક
ક્ષિાએથી સાધુનું' તેમજ તેની સાથે સાથે સમાજનું ખૂ ઘેર જંક લાગ્યું છે. આવા કુ માટે ભદ્ર ભદ્ર જવાબદાર
"પેટલું પતન ય છે, એ જે જાયું નથી, પાપના ફળે છે. મેહનચરિને પાલીતાણા પહોંચવું પડ્યું છે. અને ત્યાં પડ્યું કે ખૂબ ગમગીની પ્રસરી ગઈ છે. એટલે ધાર્મિક ક્રિવારમાં જે અમશુદ્ધિ થજી દામે હેને બદલે તેનાથી વધારે કર્મ ન દવાખાનાના લાભ લીધે-મુંબઈ પાયધુની જેન દવાતું હોય તે બહેતર છે કે એવી ક્રિયા મે કુદ રાખવી જોઇએ. ખાનાને નવેમ્બર માસમાં પ૬ ૬ પુછપ દરીમે, ૪૨ બં એ માટે અમારા એક મિત્ર ઉપર એક જાણીતા વિદ્વાન સાધુને દરડીએ મને પ૧૨ બFIકે દદીએ ગળી કુલે ૧૫૬ - પુત્ર મળે છે, તેમાં લખે છે કે-સમાજે શહેરના સમાચાર દીઓએ લાભ લીધે તે દરની સરેરાશ દરદીની હાજરી વાંચીને દુઃખ થાય છે, જૈન સમાજ ફાં ૫ છે? અને આજે પ ની ચર્ણ તી. રમેની શી દશા થઈ રહી છે ! ખેરે જન સંય ઉપર થે ઉપધાનમાંથી ઉઠ્ઠાવગીરીચ્ચાદરી (માવાડ ) પાના જ સમયમાં મેથી નવા જ આવીને ઉભી રહેશે કે વલી ગામના ટ્વીટ ગેપીન્નાહ નામના મે ૧૫ વર્ષાની ઉંમરને ઉપધાન કરાવવાં તદ્દન બૂ'ધ ફરવું પડશે. આજે આપણી મહેક છેક પાક્રિપર ઉપધાનમાં પૈબ તેને રાત જાગ્યાની ધર્મ કચ્છી નિર્જીવ ની જય છે, અને માટે ભાગે એના રામાનુબાજુના પ્રદેરામાં લઈ જમાગરજીએ મુંડી નાખી આki ની અંધાધુધી, અનાચા અને અત્યાચારે જ છૂપાવી દીધેલ છે, તેના ભાઈ તપાસ કરે છે છતાં પણ વધતા જાય છે, સાધુજીવીઓનાં સાધુવનની રક્ષા માટે સામને નથી, સમાજમાં આવા નામચીન ધાડપાએ સુબીર ઉપદ્માવહુનની પ્રથા તે સ વ બંધ થવી આવશ્યકે બાળકોના અપહરણ્યા કરે છે નાં માં ભાવે કાન ક્રિમ છે. જેમ જી હીરજપરિજીના વખતમાં અમુક જ ઉંધાન છે ! પારકા હેકરાને જતિ કરવાને ધ થઈ બે શામેાને જન કરાવે એવું બધા૨ણુ કરવુ પંડયું હતું. તેમ અત્યારના જ્યારે પોતાના પગ ઉપર કુદાં પડે અષત તેમના છોકરાને સમયમાં અમુક મુકતને માટે ઉપધાન કથા-કરાવવાની પ્રથા તેમના માનીતા થર ધ્રુદાવી જાય ત્યારે જ ખબર પડે કે પારસંદતર નાબૂદ કરવી જોઈએ. હું તે પૌથી જ માન અને કાના છાને ક્રમ જતિ કરાય છે ? સમાજના અગ્રંશ ! માજી તે મા છું' ઉપધાન આદિ માજે નિર્ષ ને નિષ્ફળ ગુડાશાજીને જ્યાં મુધી નિભાવ ? ?