Prabuddha Jivan - Mumbai Jain Yuvak Sangh Patrika 1930 09 Year 01 Ank 35 to 39

SR No.: 525764
Original Sutra Author: N/A
Author: Jamnadas Amarchand Gandhi
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1930
Total Pages: 20
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 2 MB

Page 19

સેમવાર તા ૨૯-૯-૩૦
મુબઈ જન યુવક સંઘ પત્રિકા
ધમાં મુને કાળના ઉદરમાં સમાઈ જતી વાર લાગતી નથી. સંસ્કૃતિનું રક્ષણુ કે વારેજ થાય છે જયારે દેશ સ્વતંત્ર હોય. સમાજ સુખી તથ નીતિશીળ હેય. વસ્તુતઃ કુવામી એ
સંસ્કૃતિને ગળી જનારી રાક્ષસી છે.--* મૂષ ને પ્રકાશ સખી ! વિશ્વ પશુ છે;
- અને મારી સાદ આપવામાં જે કે પાપ પુર મંચે ઘુવડ એક ઘણાંખડીજીરે—
વાજતું હોય તે ‘સૂષાના તંત્રીને ખાતે જમા કરાવવાની શ્રી પ્રકાશ મામદૈવન." ‘ચિત્રગુપ્ત' ના મેજાને ભલામણુ છે.
* વીરશાશન ના એ શાસનપ્રેમી રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસવાદી
પરનાં બારી બારણુ બંધ કરી સૂર્યના પ્રકાશને કે
ને પવનને આવ કાર માપવાની સાફ ના પાડવી તે પૈતાનાજ શંકા કરી છે, કે “ તમારી ન કૅ ન્સને કોઇ પણ્ નેતા જેજ જવાને કેમ તૈયાર નથી થતું, તે જરા જસુવિ ?”
| હાસે શ્વાસના શેર ભાગ બની મૃત્યુને આવકાર થાપવાની જાણે આ ટીક્કારને એ મહાન કુદરત જન્મ મા પતા હૈષ તૈયારી સૂચવે છે,' રમા સાદું ય સમાજ શરીરને માટે તેમ એ થ લખાયા કે તરતજ ભારતીએ માંડેલા મુકિત યજ્ઞમાં પૈતાની માહતી આપવા તત્પરું બંનેથી એ દેવી-બહેન
છે કે માપણા વક્રતા અને લેખક્રીને આપણા રમીમાઈના હૃદયમાં તેણે ગ્રા મુકી અને તેમણે બા વીરચંદુ ભાઈને પતાની જગ્યા ખંખાળી લેવા સૂચવ્યું. થી
ક્ષાત્રત્વના ગુણુગાન ગાવાની ભહુ દહેજત આર્જે છે. પશુ મને
ખાત્રી છે, કે તે જરૂર મનમાં તે હમજતાજ ટાય છે " વીરચંદ ભાઇએ તેને ફીકાર કર્યો.
કે, આપણે ક્ષાત્રવને થાસે , પેટ સાચુંબે * હોય છે' 1" -ટીખે રને કુદરતને મા શકિ તમાચેનથી.?
અને સાચેજ મા પપ્પા માંથી ક્ષાત્રવૃત્તિને કેમ, કયારે અને ક્ષી
રીતે લેપ થયે એ મુહુજ વિચારણ્ય પ્રતા નથી ! માપણી . ભાષડ્ડામાં કહેવત છે, કે નાવું ન હોય ત્યારે શક્તિને અાંતર કલા એવા વહી રહ્યા છે, કે તરફ કહેલું કે અમg વાંકુ છે,'' એ ન્યાયે મુંબઈનું વાતાવરંણ મા પી દ્રષ્ટિ કદાચ ભાગ્યેજ જતી દેશે.’ પણું મને લાગે છે, દબ્દ ચિત્રમાં ઉતારવાને ફેંટ પ્રયત્ન કરનાર દલીબ કરે 1 કાકરિના સાપન કારણ આપણી અવનતિના અનેક છે, આ પ્રથમ ધર્મ કે દેશ ?' વધ[l Mણે બહુ સારી રાધ કારમાં મહત્વનું કારણ કેમ ન હોય ! કરી નાખી દાલ તેમ લખી નાખે છે, કે જે છે તે
--શ્રાપન્થા પુરાતત્વ સંશાધકે મા મનને તિણુંક ખાવા જન ભાઇએ જાવે છે, કે જેલમાં માત કરવા પ્રયત્ન કરશે ખરા ? કાંદા, બટાટા વિગેરે મૂળ જેવી અજય વસ્તુઓ પડે છે અને ચુસ્ત રીતે ધર્મના સિદ્ધી પાળી શકાતા નથી.”
કે ન્સે તુલર મુકામે કરેલા હર અને કાર્યક્રમના આમ લખ્યા પછી જેમ માં જનારા એની જાણે દલા ખાતા માર્ગ આપસે કેટલું મથાળુ કયું છે તેનું સિંહાલા કેન “ય તેમ એ બાબતમાં તુપૂર્વક સમાજ ને ન્સ મનન્સના આગેવાને કર્યું તે કેટલું સારું સમક્ષ સારી ભક્કામસૂદ અને મીઠી મૂચનાઓ પણ મુકે છે. વધુને કાનરેન્સ નામની સ્કિાર અને સ્વદેશી પ્રચાર પરંતુ એ પાશા બે પાનાના લખાછૂપી દહીનું મંથન કરતાં
સમિતિ' પિતાનાં કાય'ની જે સુ દર થર ધ્યાન કરેલી તેની જે માણું હાથ લાગવાને સંભવ છે તે આ રહ્યું
સદ્ધ નોંધ લેતાં ખેદ સાથે નોંધવું પડે છે “આપણે * શું કરીએ જેલ માં દમ સચવા નથી. અને અમારી શાળા શરા ધી’ એ કહેક્ત પથુ અચી, તે નહીજ પાડેશાસન પ્રેમીને ધ મેં પહેલે,-(૮૧ ૫છીના શહ. અભ્યારે તે મંત્રી પાતાની ફરજ નહી વિદ્યારે ? સમજવા) બાકી અમે શાસન પ્રેમી એ તે દેશની ખાતરે ના
તા ૨૨-૯-૩ ના ‘ મુંબઈ સમાચાર ”માં છતલાલ થઈ જવા તૈયાર છીએ.”
પ્રતાપસી પૂને કન્ફરન્સ યૂએ ચાલેલા પન્ન થયદ્વારને પ્રગટ -દાઈ મનવશે કે માતે મુંબઈના વાતાવૈયુનું કાર્ય અને કરવામાં લખાયેલ છે. તેની જેમ લખેલા પત્ર ઉપરથી જણૂાય કે પિતાને અપાય ? કે બીજની ઉપર મનમમતા હાથોપા કરે છે, કે તારુ ૯ ના અંકમાં એક ભાઈ એ તેમને પ્રશ વાની મલીન મુનેદશાને તૃપ્ત કરવાના પ્રયત, આમાંથી . પુ એટલે તેમને પત્રલ્મનદ્વાર જાહેરમાં મુક પામે. પ્રશ્ન
મજ!! મારે એક મિત્ર જે દુધપાક પુરીને જરા કે પુછ તે તે પાકના તંત્રી જ જાણે. માપ કે દલી વધારે શોખીન છે તેણે શોધ કરી છે, જે ‘વાસોશ્વરના દુધ માંથી ગણી રાખીએ એક પ્રશ્ન ક૨ના૨ના હેતુ વિષે પ્રશ્ન પાક પુરીના જમણુમાં જરા નયફળ વધારે પડેલું તેનું માં ઉપસ્થિત કર પણુ મનેજને ? પરિણામ છે ' સાચું શું હશે તે તે જ્ઞાનીજ ન ને ! પણ મેં પઢયાદ્વારથી મને એમ જલ્સાય છે કે શ્રી.
જી. મ કરન્સદ્દારા સુંદર પેજનાએ લડીને અમલ મુકપ્રથમ દે કે ધમ ' એ મન ઉપસ્થિત કરનારને વાની અને સમાજને પડવાની સુંદર ભાન્નાએ જરૂર રોવે શ્વમvયુઃ
છે, પણ્ તેને અમલમાં મુકવાની જવાબૂદારી માથે લે તો ? - પરંતુ રાષ્ટ્ર સ્થિતિથી ધર્માચરણ્યના છુટા છેડા -માષણે ઘણાશા રાખીએ કે ભાવનાએ તેઓ કરાવવા માંગતારા મોએ સમજી લેવું કે ગુલામનું ધમાં- સેને, તે અમલમાં બીજા મો એમ તે તેએ અંતઃકરણ: ચક્ષુ એ ધમાચરણ્ય નથી, કે સંસ્કૃતિ ક્ષણ નથી. જે ધમાં પૂર્વક નહીજ માનતા હોય ! ચરણ સમાજની ઉચ્ચ રકૃતિનું રક્ષણુ કરી શકતું નથી તે 987980,
- BDIST.