Prabuddha Jivan - Mumbai Jain Yuvak Sangh Patrika 1930 03 Year 01 Ank 10 to 14

SR No.: 525758
Original Sutra Author: N/A
Author: Jamnadas Amarchand Gandhi
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1930
Total Pages: 24
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 2 MB

Page 10

* IT
મુબઈ જૈન યુવક સંઘ પત્રિકા.
સમવાર તા. ૧૦-૩-૩૦,
GSEB
= 5 : hઝ) પ્રાથમિક શિક્ષાગુના કલાસા ખેલવા જોઈએ. જો ધીકત - મુંબઈ જેન યુવક સંઘ પત્રિકા. છે ધાર્મિક પાકેશાળાઓને પણ થર્ડ પણે અ ણે લાગુ
પડે છે. તેના અંગે પણુ એક અજગે, તપાસને અગે હૈ રાજીતવા નવાર 13 માલમ પડે, જે અંગે સુધારા તેમજ સગવડ માગતા હોય તે पक्षपातो नमे बोरे न देषः कपिलादिषु ।
કરવા માટે જોઇના પ્રયાસ કરવા જોઇએ, પગીસ વર્ષ ઉપરાંતથી खुक्तिमद् वचनं यस्य तस्य कार्यः पसिाहः ॥ કે સની સ્થાપના થઈ છે, છતાં પ્રાથમિક કેળવણીને
શ્રીમદ્ હરિભસૂરિ.. કરાવે આપણે દર બે ઠેકે દર પડે તેવી સ્થિતિ કામની તમારાષwા હાય તે રીચની છે, પ્રાથમિક શિક્રાણુવાળા લગભગ લગન સરદાર વલ્લભભાઈને અભિનંદન. 3 ખરા જૈન બાળકે હોવા જોઇએ. તેની કેઈ ના પાડતું નથી,
કે પણ્ તે ભાભૂતમાં સમાજની ચોકકસ શું સ્થિતિ છે તે જતી યુવક સંઘની મેનેજીગ કમિટિએ તા. ૮-૩૦ ના
3 દેવાની તાદે જરૂર છે. ધામિક કેળવણીની અગવડને પગે રીજ નીચે હરાવ પસાર કર્યો હતે.
પશ્ન વીમતે મેળવવાની જરૂર છે, જેથી કરીને ધામિક "ળસ્વાતંત્ર્યની શરૂ થયેલી લડતમાં પહેલા
4 થી મળી શકે તેવા સાપને પુરા પાડવા માટે દ્રવ્યની કેટલી સરકારી મૈમાન થવાનું સરદાર વલ્લભભાઇને
જરૂરીયાત છે તે બધી વીગતે જે સમાજ પાસે ર4 લવામાં જે માન મળ્યું તેને માટે અમારૂ મુંબઈ જન
Mાવે , સમાજને તે ખાતાંમાં કેટલા દ્રવધુની જરૂર છે : ગુવક સંઘ તેમને અભિનંદન આપે છે.* તેની ખબર પડરો, જેઓ પાસે પરે મામાની મૂર્તિને પાંચ ૧૧૧૧૧૧૧૧૧૧૧૧૧૧૧૧ લાખના મુકુટ પહેરવા જેટલી તાક્ષાત હય હૈ તેને પાસે
પરમાત્માના અક્ષર નનૈ, શાસનને ઘેલા કરાવી, જુનેર જન કોન્ફરન્સ.
પ૨ મામાનાજ વેચનાને માનનારાજ શ્વાળા માટે, ધાર્મિક જ્ઞાન
મેળવવાના ખાતાંઓ ખેલવા માટે પૈસા ન હોય તે શુ' એ કરાની સમાલોચના.
રાયનીય છે ! પણુ તેમાં દેવ કોને છે ? જે સમાજને જૈરી ચઢે તેમ છે તેમે એકજ માગે ભકિતના-ધામધુમા
શાભાના કાર્યો માટે થનગૅળ વ્ય સમાજ પાસે ખર્ચાવે છે. પહેલ કરાય સ્વમર અાગેવાનોને માટે શક પ્રદર્શિત કરવા સંજુ ધાને હતે, બીજે દવાવ ધામિક તથા વ્યવહારિક
તેમજ જાણે રૂપીયાના ગુમદિરા સાધુએ કરા છે પણુ ગુરા
પુસુયાયીઓને ધ્યમિક જ્ઞાન આપનાર મતરના પગાર માટે કેળવ@ી સંબ"ધી હતી. આ હેરાન બે ભાગમાં વહેંચાયેલા છે,
જોઈતી રક્રમ માટે કાંઇ કરવામાં પાવતું નથી, પ્રથમ ભાગને લગતે હેરાવ કરસની કાગળની બેઠકમાં 1 જુદે સ્વરૂપે મંજુર કરે છે, તેથી તેજ સ્વરૂપમાં તે હરાવ
મટે ફરન્સે, તેના આગેવાને છે, તેની સ્ટેન્ડીંગ કમિટિએ પસારે કરી પેસી રહેવું, એટલે કેળવઠ્ઠી મારે શુભ કરણા અને ક્રાર્યવાહી સમિતિએ મા બુબનમાં મને માર્ગદર્શક #ખવવા સિવાર જો કાંઈ ન કે એમ ગણી શકાય. ચવું જોઇએ કેન્ફરન્સના ઠરાવ એક જ શબ્દમાં પસાર થતાથી ધણા વષ થી ઈચ્છા ધરાયા છn પ્રાથમિક કેળવણીને દરેંક કામ થઈ જશે નહિં. દરેક કામ માટે પૈસા મળી જશે સવાલ, જેન જેથી વ્યાપારી તથા અભ્યાહ મને મ ગે જ નદ્ધિ તેમ કાઈ કનારાએ પણું મળી જશે દ્ધિ પણ અમલમાં મૂકાયા વગર રહે તે શરમાવા જેવું ગણુાય. વૈતા- માખુસી ને કુંડની જે જરૂરીઆતૈો લાગે તે કેમ સન્મુખ હર તિપૂજક જનેરની વસ્તી સાડા ચાર વાષ ગણ્યાલ; રૈનાના વાસદારા ૨જી કરવી જોઇએ તે કા દર્દીઓ તેમજ જેમાંને ૫ ભાગ જુદા જુદા શરીરમાં વસે છે, ભાજીને અઢા ભાગ ગામડાઓમાં વસે છે કે જેમાતા કોઈ ઈ
ફંડ મળી રહેશે. દેવદ્રયનો દ્વાલ સુધીના વકીવટી ઇતિકાસ કેનકુમ ગામમાં કદાચ પ્રાથમિક શાળાએ હાથ મુગર ને પશુ
રન્ને પ્રગટ કર જોઈએ, ગામે ગામમાં, શહેરે શહેરમાં કેટલી કાય, ગામડા માં જ્યાં પ્રાથમિક શાળા ન હોય ત્યાં વૈ, ન ઉષા ભેગા થ5, ધટકા ખવાઈ ગયા, કેટલા ફુડી ગયા, કેટનાં બાળક કદાચ પ્રાથમિક કેળવણી લઈ ન શકતે હાલ; સિવાય દૂરબ્બારેમાં વપરાયા, કેટલા જત મતના વિરોધી કાયને મદદરૂપ જૈન બાળક પ્રાથમિક શિક્ષણુ ઉમરના રહેતા હોય, તે શ્રી થયા વગેરે વગેરે ઘણુ વીગતે સ્થળે સ્થળેથી ભેગી કરી સમાજ જોગ નથી છતાં મા ભાબતમાં ચેકસ સંપાસ વગર નક્ક વિગતે જાવી શકાય નહિં. કેસે જન વસ્તીવાળા
પાસે મૂકી સમાજની પાંખે ઊંધાવી જોઈએ, અનર્ગળ દૈવ્ય જુદાં જતુદા વિભાગોમાં સ્થાનિ? માણુની સહાયતા મેળવી હોવા છતાં શા માટે ક્રૂર સરૈ હજી જીણું અથા માં છે તે પણ મકકાવાર માહીતિ મેળવવી જોઇએ, અણુસમન્યુને અને સમાજને બતારી માપવું જોઇએ, એવા પણુ વહીવટદારે છે કે તાન્યાં માતાપિતા કેળવણી લેવા માટે પેતાની દાળ જૈને જેએ ટ્રેવદ્રવ્યના વિસા તેમના વહીવટમાં જયાબ ધ પડયા હાવા ઐરા ન કરતાં હોય, તેવાને સમજાવવાની ગે. ઠંવનું સ્થાન કે નાં મદિરાના ઉદ્ધારમાં આપતા નથી, જાણો કે તેમના માપીર પેટા કમિટિમે મારક્ત કરવી જોઇએ, જે ગામામાં શાળા ન થાય તેવા ગામડા માં મ્યુનિસિપાટીટીને મુગર લે એ ન જુદો હાથ માં પરિસ્થિતિ સમાજ પાસે વ્યસ્થિત રૂપમાં પ્રાથમિક શાળા ઉધાડવા માટે ચગ્ય અરજ કરવી જોઇએ. ૨જી થવી જોઈએ મળેટલે સમાજ તપેશ્વાષ, કયાં પૈસા કાપછતાં જ્યાં ચઢી વસ્તી હોય અને લોકલ બેડર્ડ પ્રબ'ધ કરી વાથી સાર્થકતા છે તે સમજી જશો. કેળવણીના ઠરાવ વિષે શકે તેમ ન હોય તેવા ગામેામાં કૅલરો મારફત વેકેશનમાં વધુ કે પછી.