Prabuddha Jivan - Mumbai Jain Yuvak Sangh Patrika 1929 10 Year 01 Ank 06 to 09

SR No.: 525753
Original Sutra Author: N/A
Author: Jamnadas Amarchand Gandhi
Publisher: Mumbai Jain Yuvak Sangh
Publication Year: 1929
Total Pages: 30
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Prabuddha Jivan, & India
File Size: 3 MB

Page 2

મુંબઈ જૈન યુવક સંઘ પત્રિકા
તા. ૫-૧૦-ર૯ મુનિ રામવિજયજીની પ્રતારણા.
| વાદ હાય ! જરા વિચારોને કે “ ઉદાયન' ની ભાવના સાથે
તમારા ફાયતિ મેળ ખાય છે ખરો ? જરા કાંતીલાલને રતિપ્રવચન અંક ૧૪ ના “સમ્યકત્વનું સંરક્ષણ” એ હેડીંગ | લાક્ષની દિક્ષાના પ્રસંગે યાદ કરી જશે એટલે ‘કુમલjધના નીચે જાણે છે કે-“ ભગવાન શ્રી મહાવીરદૈવની અdt | કારણુ રૂપ થતા નથી કે થાય છે તેનો ખ્યાલ આવશે. પણ જમાનામાં નદિ ચાલે ? એ જૈન પણૂાનું ભય ફેર - લીલામ | * કહું તે સાચું’ એ રૂપ ઉદ્દે ચરમો ઉતાર તોજ સત્ય છે. આમ લખીને મુનિનુ જનતાને કેવા ઉધા પાટા બાંધા | સમજાશૈ. ક્ષિા માટે, કે માર્ક વર્ષની વય માટે, અગર પૂર્વ છે ! આ જમાનામાં પ્રભુની માતા નહિ ચાલે એવું કહ્યું છે | કાળમાં અપાયેલી નાની વયની દીક્ષા માટે આજે કોર્ટને વધે " કોણે કે એકાદ દાખલો બતાવો કે કેવળ હૃદયને ઉકાટ | વિરોધ નથી. શાસ્ત્રના નિયમ અને પ્રવચાની શકિત માટે વખ્યા જશો ! પ્રથમ પ્રભુશ્રીની માત્રામે કંઇ કંઇ છે તેને | જુહુ માનુજ હૈ વાંધા તે તમારા બ્લાના ઉતાવળીયા અને તે નિર્ણય કરી દેબાડે. શાસ્ત્રમાં એકાંતે કોઇપણ વાત કહી નથી શકાગ્ય સ્થાને પહેરાવાતા જેશ સામે છે કે જેઓ દ્વારિક છતાં, તમારે કેવળ અપવાદ માર્ગનું અનુકરણ્ય કરી “પ્રભુનામે’ | સમજ શકિતને નેવે મૂકી, પૂર્વ કાળના જેવું ચારિત્ર કે શકિતને નાવડી કાકે રાખવી છે એ મજ ને ? શ્રીવીરની આજ્ઞા તા | પાતાનામાં ભાવ છતાં માજે સ્વમતિ અનુસાર શાસ્ત્ર સૌને રાધા છે બાકી એકન્ના સાગછ કે એકલા રામ- વાકાને અર્થે કરી, માત્ર રિન્યૂ સંખ્યામાં વૃદ્ધિ કરવા સારું વિજ્યજી જ્ઞાનના અજીર્ણમાં ગમે તેમ કઢી નાંખે તેને ‘પ્રભૃઆજ્ઞા’ | જે ભાવે તેને મૂડી નાખવાના ઉપદેશ આપી રહ્યા છે! તરિકે સૌ સ્વીકારવા અાજે તૈયાર નથીજ. અાગળ લખે છે | અાજે નતિ ભવિષ્યમાં એકવાર જરૂર નિર્ણય કરજ કે
» ‘ચમક્ષ તેમાંયે કુંડાવસર્પિણી કાળ, કૃષ્ણ પીયા ઇ4, * પ્રભુશ્રીની ખરી ગમાના પાજક્તા કાનામાં છે ? અાજે મેથી એનું મોટું ટોળું, એની છાષા ” એનાથી પોતે બચવું અને | ચામનું પ્રેમીને દાવે કરતા છતાં ઠેર ઠેર ધર્મની હેવના, ને અન્યને બચાવવા એ નાની સુની વાત ત્યી. જ્યારે વસ્તુસ્થિતિ ! હેશની હાલની યાત્રાવનારામાં કે મૌનપણે શાંતિથી બાધ આમજ છે. અને તમો અમો એવા સમયમાંજ જમ્યા છીગે માધી, ઉપસ્થિત થયેલ આ દુ:ખ બસ ગ કયારે વિખરાઈ સ છી આટો આડઅર યાને : “ વીરના શાસનમાંથી જાલ દૈની સતત પ્રાય ના કરનારામાં ! સિંહજીનામુ આપે ” એ વૃથા ભુકવાદ કયા વધારે : અમુક અગર અમારી કાછ હા ભણુનારજ સમ્યકત્વી બારી બધા સુગ્રીવવિજય ઉફે ગુણચંદ પાછો સાધુ થશે? દુર્લભ બોધી, શાસન દોહી એ અધુ' કયા જ્ઞાનના માધાર | મુનિ રામવિજયનો એક રિન્યૂ નામે સુગ્રીવ વિજય ઘેડ ભોલાયું જાય છે એના જ વિચાર ફર ? રયી શાસનની | વખત ઉપર સાવેણ છેડી નાસી ગયેા હતો, તે સુવિદિત સેવા થાય છે કે અબ્રિજના જયારે વાત “ નાનીસૂની ન્ય છે, તેના સંબંધમાં પાલનપુરના ભાદાશ્રી મીક્ષાલ ખુશાલચં£ તે પછી એના અમલ સમાવટને શાંતિથી થાય કે - ધુમ- પરીષ્મ તથા તે સુમીત્ર વિજ ના એકે સગા દેર રતિલાલ પછાડા, આડંબરું અને બીજાને ઉતારી પાડીને ? જમાનાના પ્રેમચંદ્ર તરફથી જે કરો છપાઇ પહાર માવી છે તે નામે કાઇએ પણ હજી પ્રભુના સિદ્ધાંત ફેરવવાની વાત કરી ! ઉપરથી તે ગુણ્ચંદ્ર "ગ ઉઠાવગીર અને મંદમાશ હોય નથી. કે. “સાન-દર્શન-વ્યારિત્રાણિ મેક્ષ માર્ગ ” એ સૂત્ર | તેમ જણ્ય છે. દીક્ષાધુની મુનિ રામવિજયની માગ્યું દીક્ષા બદલે માતાનું માલિથી મોક્ષ માર્ગ બતાવતા નથી. ખુદ પ્રભુનુજ | પ્રવૃત્તિને આ એક અજોડ નમુને છે. એના માસુમને ફરીથી વચન છે કે “ દ્રવ્ય-ક્ષેત્ર-ફળ-ભાવ ને લક્ષમાં લઈ ગીતાએ | સાધુ બનાવવામાં આવે તે તે ભાગવતી દીક્ષાને કુલંક રૂપ વર્તવું. એને માથથી કેટશાકે મહામાએ તથા વિયાક નીવડી. અને દુનીખામાં જેન સાધુ સંસ્થાને હાંસીનું પાત્ર ' સાધ્યને કાયમ રાખી સાધન મેમાં કેિવા પ્રયાઓમાં ઘટતી | બનાવશે. રા. મહામુખભાઈ ચુનીલાલ માં સંબંધમાં સુધારપૂર્ણ કરવાનું કહે છે. આવી સરળ વાતને ' માતાની લખે છે કેરા"વગણના” નું રૂપક આપનાર મુનિજી, તમે અત્તર ઉપર મા તે રામવિજ" અને તેમના ભકત શૈદ ધ લઈ હાથ મૂકીને વિચારી જો જો કે એ એક પ્રકા * ૬ ભ ” | બેઠા છે તે સમજાતું નથી, માલા ગેર માને દીક્ષા આપી નથી ? આત્મિક ભૂળની બડી બૂડી વાત કરનાર લઢાત્રાળી | સાધુ બનાવે તેથી જૈન સમાજના શી રીતે ઉધાર થવાના છે ? પાલીરાની પહેરા હે' સરિયામ રસ્તે જાય, ક્ષમાની વાત કરે વળી તે ચાર સાધુ નાશી જાય છે તેને પાછે બેસાવી છતાં વાત વાતમાં ઉરફેરાઈ જાઉં, " વિનય નથી વસ્તુતઃ જ્ઞાની | લેવાની ચાલબાજી ચલાવે છે. મારા પતીત સાધુને પાકે નથી ' જેવું વાક્ય લખે, છતાં પૈતાથી વર્ષ, દીક્ષા પર્યાય, | સાધુ બૂનાવવામાં આવે તે તે શું વદનાને પાત્ર ગણુી શકાય ? નાન, ગુણ, અને પરંપરામાં પણું અધિક મેવાનો વિન્ય સાચવ શરમ છે આવા સાધુઓને અને તેમને દીક્ષા આપનાર. વાની વાત તો દૂર રહી, પણુ તેમના ઉપર ધર્મના ઉપદેશ કા | ગઈ સાજના ઉ ઝામાં પતી થયેના તાર્યવિજયને બદકામ માટે પણું હૃદયનું વિષ હાઈડ્ઝ વગર ન રહેવાતુ હોય તેમ ‘ગાવો’ તેમના ગામે સંઘના કહેવાથી કાઢી મુકૅલે, તેને પાછા અમક્ય નષ એને “સાચે જમ’ કહે કે “નયે વાણી વિનાસ !' | દાવાદમાં કંઈ સાધુએ ફરી દીક્ષા આપી એ નાથી પોતાની * ઉદાયનની વિચારણા ” માં “ આ જગતમાં તેઓ ધન્ય છે કે સેવામાં રાખી લીધા છે. અાવા સાધુએથી મારું શું કહેશ્વાસુ જેણે બાળપણમાં શ્રી જિન દીક્ષા પ્રાપ્ત કરી છે, કારણ થવાનું છે ? આવા દુરાચારી, એ ગામને ૬ણી માણસેને કે તેઓ છવાને કર્મ બંધના કારણ રૂપ થતા પી. * આ | દીક્ષા આપવાથી અને પ્રતીત થયેનાએને પણુ કરી દીક્ષા શબ્દો #ાળા ટાઈપમાં મૂક્યા છે. આમાં મને વાંધો હોય ! | માપવાથી સાધુ સંસ્થામાં સંડો દાખલું થશે છે. આ સડે માળપણુમાં ીિત થનાર હેમસૂરિ જ બુસ્વામી કે વજસ્વામી | વધતા જાય છે અને સાધુ સંસ્થાને પડતીનાં પંથે ધસડી જવું. માટે અમને અપૂર્વ માનજ છે. પશુ એનો અર્થ એ નહીંજ | છે, આવી અમ દક્ષિાએ જ્યાં સુધી નહીં અટકે ત્યાં સુધી કે આજકાળના ઉડાગીની કટિમાં બેસનારા સુગ્રીવ કે | સુધારાની આશા રાખવી નકામી છે. દુર્ગુણોથી ભરેલા માણુ ચિત્તવિજ્યજી જેવા સાધુ બેટાને કલંકિત કરનારા માટે ધન્ય- | અને કેમડા પહેરાવી ધેા આયાયી તે પવિત્ર થતો નથી.