Buddhiprabha 1964 07 SrNo 56

________________ બુદ્ધિપ્રભા ૬ તા. ૧૯-૭–૧૯૬૪ ઘરમાં ભૂલે ચુકે ઉંદરડ પેસે તે એને ય નજર મહારાજશ્રીના પુનિત વદન પર અપવાસ થાય. તે આ ખિસ્સાકાત- જડાયેલી છે. ધીમે પગલે તે પાસે રૂઓ મારા ખિસ્સા ઉપર બ્લેડ મૂકે આવ્યો અને ચરણમાં માથું ઢાળી દઈ તે શું મેળવે ? એમણે મેળવ્યું, પિસ પોન આંસુએ રડી. અમૂલ્ય ધન મેળવ્યું. પણ એમને મન તે એ નિરર્થક હતું. એક હતી મહારાજશ્રીના વરદહસ્તે એના માથે તુલસીની માળા, બીજે હવે મારા ફરી રહ્યો. ઊભા કરીને પૂછ; ભાઈ પ્રાણપ્યારા પ્રભુને નાનકડે ફેટો આ આ૫ કયાર્થી આવે છે? આટલું બે વસ્તુઓ તેઓ લઈ ગયા હતા તે બધું રડો છો કેમ ? કા દુઃખ છે?” તેઓ સાર્થક થઈ જાત, પણ એ એણે ઊભા થઇને લુછી લઈ ગયા પાંચ પચીસ રૂપિયા, લાઉડ અને સવિસ્તર વાત કહી. મહારાજશ્રીએ સ્પીકરની એક પરમિટ અને બીજા કહ્યું: “ભાઈ, જાગ્યા ત્યારથી સવાર પરચુરણ કાગળિયાં. આવી કળા ગણા. અણહકકનું ખાવાના વિચાર જાણનારા પોતાની કળા સારા રસ્તે માંડી વાળા. કે એ દિનભર કાળી વાપરે તે જીવન સાર્થક થઇ જાય, મજૂરી કરીને પાંચ પંદર રૂપિયા પણ આજે તો માનવી પોતાની કળા બચાવ્યા હોય અને તમારી એક જ અવળે માર્ગે વાપરી રહ્યો છે ? લેડ ફર કે બિચારા હાથ ઘસતો મહારાજશ્રીના અમૃત ઝરતા શબ્દ રહી જાય. એના આત્માને કેટલું દુઃખ ખિસ્સાકાતરના કાને અથડાવા, એ તે થતું હશે? એક વાત યાની ભીંત પર મનમાંને મનમાં ઊંડે ઉતરી ગયો. એનો લખી રાખજે કે તમે જે પાપકર્યા આત્મા જાગી ગયો. પોતાનાં પાપી રાહે વિચરી રહ્યા છેએનાથી તમે કામો ઉપર એને તિરસ્કાર આવ્યો. મનમાન્યા પૈસા મેળવતા હશે, પણ કઠણ પથરા જેવું જેનું હૃદય હતું તે એમાં અંતરનો આનંદ નહિ હોય. આજે સહેજ કૂણું પડયું. સસંગને અંતરને આનંદ મેળવવો હોય તે પડછાયે પણ ન ઊભું રહેનાર આજે મહેનત કરે અને જે મળે એમાંથી નિર્વાહ કરો.” સત્સંગની સરિતામાંથી અમૂલાં મોતી વીણું રહ્યું. મહારાજ તમારી વાત સાચી છે, છે હું આ ટાળીનો એક સભ્ય છું. આખા ભજન પૂરું થયું. સત્સંગીઓ ઘર ૪ તરફ વળ્યા. આજે ખિસ્સાકાતરુઓની મુંબઈમાં જ્યાં જ્યાં ખિસ્સાં કપાય છે નજર લેકના ખીસ્સા તરફ નથી. તેની ત્યાં ત્યાં અમારા માસે જ હોય છે.

SR No.	522156
Book Title	Buddhiprabha 1964 07 SrNo 56
Original Sutra Author	N/A
Author	Gunvant Shah
Publisher	Gunvant Shah
Publication Year	1964
Total Pages	64
Language	Gujarati
Classification	Magazine, India_Buddhiprabha, & India
File Size	2 MB

Page 50