________________
જ્ઞાનભક્તિભાતે ક્ષેત્રની ભકિત-સાધર્મિકની ભકિત.
મદ્રાસ, કલકત્તા, પુના, કેલાપુર, મુંબઈ, લાઈને ચડાવ્યા. પરંતુ જ્યાં સુધી પાપને સુરત, વડોદરા, આણંદ, નડીયાદ, કપડવંજ ઉદય હશે ત્યાં સુધી કરેલી મદદ બીજા માગે અમદાવાદ, ખંભાત, સુરેન્દ્રનગર, વિરમગામ, નાશ થશે એટલે ચોરી થાય. આગ લાગે. ભાવનગર, રાજકોટ, પાલીતાણા, વલસાડ, દશમાં જય નુકશાની આવે. કેઈ પણ માર્ગે પાટણ, ખેડા, ડભોઇ, બારસદ, બોડેલી, ચાવી જશે. અને દુઃખ કયારે પણ દૂર થશે સાબરમતી, સાણંદ, ભરૂચ, સિકન્દરાબાદ, નહિ. રાજસ્થાન, પંજાબ, કચ્છ, જામનગર, જુનાગઢ, ઈન્દર, પાલનપુર, ડીસા, મહેસાણા, વીજાપુર,
શંકા-સહાય ન કરવી? ઉંઝા, વિ. નાના મોટા અનેક ગામ અને શહ. ઉત્તર-દ્રવ્યથી સહાય કરવી અને સાથે માં પિતાનું સ્થાન જમાવ્યું છે. સાથે ભાવથી સન્માર્ગનું ભાન કરાવવું અને
જૈન તેમજ બ્રાહ્મણ, પટેલ. દરજી આદિ અને સદાચાર આદિ સન્માર્ગે ચડાવ જેથી જનેતર કામમાં પણ પોતે પગપેસારો કર્યો છે. નવા પાપ કર્મને તીવ્રબંધ ન થાય. એટલે - ૨૨૦૦ બાવાસ ઘરમાં પિતે રાન ગમ્મત ફળ આપ્યા વિના ભગવાઈ જાય અને સદાચાર કરી રહ્યું છે. દશથી પંદર હજાર માનવીની આદિથી પાપને નાશ થતો જાય અને પુણ્યની દ્રષ્ટિથી પસાર થતું જાય છે.
વૃદ્ધિ થતી જાય તેથી દુઃખ અને અશાન્તિ સાચી કેળવણુ સાચી શક્તિ અને બાહ્ય ધીમે ધીમે ઓછી થાય, અને સન્માગ સંપત્તિ પણ અપાવનાર બાળક બાલિકા વૃદ્ધ મળવાથી ઈચ્છિત સ્થળે પહોંચી જવાય. અને યુવાન સ્ત્રી પુરૂષ દરેકને જ્ઞાનામૃતને ઘુટડો અખંડ સાચું સુખ અનુભવાય. તેનું સાધન પાનાર.
પ્રથમ નંબરે વ્યાખ્યાન શ્રવણ, બીજે નંબરે ગામે ગામ અને ઘરે ઘરમાં બેલ
પુસ્તકોનું વાંચન, શ્રવણ અને વચન પછી કરવા માટે લવાજમ છું,
મનન (વિચારવું) પછી હેય અને ઉપાદેયને
વિવેક, એટલે હેય ત્યાગ કરવા લાયક અને -: જ્ઞાનદાન એટલે ઉત્તમમાં ઉત્તમ દાન- ઉપાદેય આદરવા લાયક એમ મન સાથે નિશ્ચય. अन्नदानं पर दानं, विद्यादानं ततोऽधिकं: પછી યથાશક્તિ તેમાં શક્તિ ફેરે અને જન ખિા વિક, થાવ વીસુ વિદ્યથા અશક્યમાં પશ્ચાત્તાપ કરે આજ આબાદીનું
આ જગતમાં અન્નદાનથી પણ વિદ્યાદાન ચિત શાન્તિનું કારણ અને આજ બાહ્ય અને અધિક શ્રેષ્ઠ છે. કારણ કે દુખીને મદદ કરી અભ્યન્તર લક્ષમી મેળવવાનું શસ્ત્ર.
