Page Text
________________
ગઈ છે.....અને પાછા રાવણના લેખાશમાં છે. જે વિનાશી છે. તેને મેહ ન કરો. તેની આવે તે સારું છે તે મારી સીતાને રાવણ પાછળ જિંદગી બરબાદ ન કરે. અને સનાતન ઉપાડવા આવ્યો હતે. તેવા સાધુના સ્વાંગમાં અવિનાશી, અકલંક એવા આત્માનું ધ્યાન ધરે. આવે છે !!....ખરેખર ! આજની ધરતીના અને તેવા બને, પરંતુ આ બધું જ અત્યારે માને આ દિવાળીના દિવસોમાં આપણને વિસરાયું છે. કેઈ સમજવા પ્રયત્ન નથી કરતું એવા તે કાન જેવા ચિતરે છે કે જે આજે કે દિવાળી પાછળ આ ભાવના રહેલી છે. આપણે નહિ જાગીએ તે એક દિવસ દિવાળી એ તે મહામૂલા આદર્શોની ઉજવણી આવતી પેઢીના માતાને મા દિવાળીમાં આપણી છે. પરંતુ આ મૂઠ લેકે ગેખલે દીવા મૂકે હોળી કરશે !..”
છે. પણ અંતરમાં તે અંધારુ જ રાખે છે. ત્યાં એકાએક બીજા દેવ વચમાં બોલવા આજ ચાલી રહેલા અનેક કંસ-રાવણુના લાગી ગયા? “વાત તે તદ્દન ખરી છે. અત્યાચાર ને અનાચાર સામે કઈ અવાજ આજને માનવી પથ્થરને પૂજી રહ્યો છે. ઉઠાવતું નથી. દીવાળી આવે છે. ને શ પિતઆપણે ગયા ને તેમણે આપણા પર ઊભા પિતાના હેવનું મરણ કરે છે. તેમના મંદિરે કર્યા. બસ પછી એ પાષાણેની જ સાધના જાય છે. ધૂપ ચંદન કરે છે. ફૂલહાર કરે છે. કરવા મંડી પડયા. તેના ભીતરની પૂજા તે હવા-આરતિ કરે છે. ફુડ ફેશનેબલ થઈ કયાંય દેખાતી જ નથી. બસ, બધે બાહા ફરે છે. થોડા દિવસે ઘરની ચારેબાજુ દીવાની ઠઠારે જ દેખાય છે. અન્યાય ને અત્યાચારને ઝાકઝમાળ કરે છે. રંગબેરંગી રંગોળી કરે છે. સામનો કરવા આ કૃષ્ણ શહિદ થયા. લેક પણ અફસોસ! મને તે એ બધી આપણી રાજ્યનો એક આદર્શ નમૂનો પૂરો પાડવા લાશની જ આસધા થતી દેખાય છે. આ પણ આ રામે પિતાની સગમાં સીતાને પણ કાઢી. ચેતનની તે તેમને પરવા જ નથી. જે આદર્શ મૂકી અને ભગવાન મહાવીર જેકે અહીં ને સિદ્ધાંત માટે આપણે બલિદાન આપ્યાં નથી. તેઓ તે બધા જ કર્મોને ખપાવી તેની તે કઈ વિચારણા જ નથી કરતું. બસ
ક્ષે ગયા છે. અને નિર્વાણ પામ્યા છે. નિગ્રંથ બધા વાદે મત છે.' બન્યા છે. તેમને આ બધી પડી પણ નહેય. ત્યાં વિઠમરા બોલી ઉઠયા. છતાંય આપણે એ ન ભૂલવું જોઈએ કે આ “ખરેખર ! આ માનવો માપણને બેવદિવાળીમાં જ તેમણે પિતાને દેહ છોડ્યો કુફ બનાવી રહ્યાં છે. મેં બધા જ ચોપડાઓને છે. સત્ય ને અહિંસા માટે તેમણે જિંદગી નાશ કરી નવા ચેપડા લખવાની શરૂઆત ખર્ચી નાંખી. રાગને ત્યાગ કરો. કર્મોને કરાવી. તે લેકે દવા પડા તે લખે છે કાપી નાંખે. એવી ગુલબાંગ પિકારી. તેમના પરંતુ હિસાળ તે પછી તે પિડાથી જ પટ્ટશિષ્ય જ્ઞાની ગૌતમસ્વામીએ પણ જોર તો છે, ને મારા વાલા, હવે એવા કીમીયાગર જેરથી કીધું કે ભાઈ! આ અશાશ્વત પાછળ થઈ ગયા છે કે બન્ને પડ રાખે છે. એક ન રો. જે ક્ષણભંગુર છે. તેની માયા મેલી ખાનગી ને જે જાહેર ! જાહેર તે સરકારને
| SR No. | 522124 |
| Book Title | Buddhiprabha 1961 10 SrNo 24 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Chabildas Kesrichand Sanghvi, Bhadriklal Jivabhai Kapadia |
| Publisher | Buddhiprabha Samrakshak Mandal - Khambhat |
| Publication Year | 1961 |
| Total Pages | 52 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Buddhiprabha, & India |
| File Size | 1 MB |