Buddhiprabha 1960 03 SrNo 05

SR No.: 522105
Original Sutra Author: N/A
Author: Chabildas Kesrichand Sanghvi, Bhadriklal Jivabhai Kapadia
Publisher: Buddhiprabha Samrakshak Mandal - Khambhat
Publication Year: 1960
Total Pages: 10
Language: Gujarati
Classification: Magazine, India_Buddhiprabha, & India
File Size: 212 KB

Page 3

તા. ૨-૩-૬૦
છે. ૧૦-
૧૦
-
——
---
———- ભુહિપ્રભા –
:
-
સમયનો નાદ
: લેખક : શ્રી હનલાલ દીપચંદ શેકસી
અનેક કાર્યો અને સામાજીક, કેળવણીક, ધાર્મિક આદી સંસ્થાઓમાં ઓતપ્રોત થઈ ગયેલા માં ચોકસી આજે સમય કાઢી આપણી સમક્ષ “સમયને નાદ” રાજવવા આવી ગયા છે ત્યારે તેઓશ્રીની ઓળખાણની હવે જરૂરત છે ખરી ? મુંબઈમાં રહી જૈન સ્વયંસેવક મંડળ, કોન્ફરન્સ આવી સંસ્થાઓ સાથે એવી રીતે સંકળાયેલા છે કે તેમાંથી તેઓને ભાગેશ કુરસદ મળે છે. આજે જ્યારે “સમયને નાદ” “બુદ્ધિપ્રભા’ ના વાંચકે સમક્ષ તેઓશ્રી ન કરે છે ત્યારે છે તે સાંભળીયે.
-તંત્રીઓ એ તે દીવા જેવું સ્પષ્ટ છે કે આપણા ધર્મ અંગે વર્તમાનકાલીન જેનસમાજને ઈશારા કરવામાં પ્રણેતાઓ : પંપ ન થયા હતા, અને આવે તો એ લાભદાયી પણ છે. કોઈપણ રીતે તેમની સંસારજન્ય તેમજ આમિકલ્યાણુજન્ય કાર્ય આપણે વર્તમાન પેટીમાં જે નિષ્ક્રિયતા જણાય છે, વાહી ઉચ્ચ કારની હતી, કેમકે એ સર્વના મૂળમાં જે જેમને અભાવે નયનપથમાં આવે છે. અરે આપણે અહિંસા રૂપ સૌનાં વાણ-વાણ અત્રુટપણે તે વણિક એટલે વેપારની જ વાત સમજીએ. જીવદયા વણાયા હતા. એ કારણે તેઓને આ વિશ્વપટ પરથી પ્રતિપાલક એટલે આપણને શસ્ત્ર કે અસ્ત્રના શિક્ષણ પ્રયાણ થયાને વર્ષોના અંકે સબ કે લાખના સાથે કંઈ લેવાદેવા નહીં. આવા વિચારે જે જડ આંકડા કુદાવી ગયા હોવા છતાં, એમણે કહેલી વાત ઘાલી બેઠા છે તે દુર કર્યા વિના ચાલે તેમ નથી, આપણા મને મંદિરે જાયમાન થયા કરે છે, અને સૌ પ્રથમ આરિતા પિદા કરવાની ખાસ અગત્ય છે આપણા તેમના પછી થયેલા પૂર્વજોએ પિતાની અહિંસા ધર્મને વરેલ આપણે જે ઇંડાણમાં બુદ્ધિપ્રભાના બળે શકિત અનુસાર અચરણમાં .
ઉતરી વિચારીશું તો સહજ જણાશે કે ચાલુકાળમાં ઉતારી આપણને પરંપરાના વારશાપે આલી
આપણી જીવન સંબંધમાં જે પ્રકારની રહેણીકરણી પણ છે.
છે તે અહિંસાના સાચા ઉપાસકને છાજે તેવી નથી દુનિયામાં કહેવત છે કે “બાપ કરતાં બેટ જ. અહિંસાના ઓથા તળે આપણે કેવળ નબળાઈ સવાયા નિવડે તે થી બાપની આબરૂ વધે છે, અને પિતાના સંગ્રાહક બન્યા છીએ. આત્માની અને એ વાત યાદ કરવામાં ગીવ પણ છે. સાચી શકિતને ઓળખ્યા વગરના માત્ર દેહને પંપ એટલેજ આપણામાં જે તે નિનોના મનભન્નતા પીનારા માનવ હુમાં આપણી ગણત્રી થાય છે અને અને એ કારણે જન્મેલી શિથિલતા તે નિજતા તેથીજ એક કવિએ ગાયું છે કે “પંડ ઉગમણી બૂમ વિષ્ટિગોચર થાય છે એ દુર કરવામાં ભૂતકાળના
આથમણુ ભાગે” પ્રેરણાદાયી ઉદાહરની પુનઃ પુનઃ વાદ આપવી આ લીટીઓને બેટી કરાવનાર દષ્ટાંત આપણા પડે છે. અલબત્ત એ સાચું જ છે કે ગતકાલીન પૂર્વકક્ષના ઈતિહાસમાં ભર્યા પડેલા છે. એને મૌરવના બળ પર આજના વર્તમાન કાળમાં આપણી આધાર કરાવ્યા વગર ઉગતી પેઢીમાં જેમ નથી પ્રતિષ્ઠા જમવાની નથી. એ જમાવવા સારુ તે તે પ્રગટવાનાં કે જેથી તે ઉપર વર્ણવેલ અપયશ આપણેજ પુરૂષાર્થ કરે જોઈશે. આમ છતાં દૂર થવાને. એ માટે અહીં રાજસ્થાનમાં જન્મેલ અમિતા કે સત્વશીલતા જન્માવવા સારૂ ભૂતકાળના અને પોતાની અર્લોકિક પ્રતિભાના ખલે, જન્મ વણિક પ્રસંગે સાધનરૂપ છે. અને તેથી જરૂર જણાતા એ અને ધ ન હોવા છતાં દેશ ઉપર આપત્તિકાળે