________________
Shri Mahavir Jain Aradhana Kendra
www.kobatirth.org
Acharya Shri Kailassagarsuri Gyanmandir
-
૨૮૧
દિગંબરોની ઉત્પત્તિ જે તે મકાનમાં તેવી વખતે પ્રમાર્જન એમ કહી શકાય નહિ. ખેતર લણવાની કરવામાં ન આવે તે જીવહિંસામાં વખતે જે ઝીણુ મચ્છરી ઉડે છે તે ઘણું જ ઉતરી જવું પડે છે. આવી એટલી બધી વ્યાપેલી હોય છે કે સ્થિતિમાં જે ઉપકરણ ન રાખે તેઓ મુહપત્તિ વગર તેવા વખતે બેલવા કીટિકા આદિ જેને બચાવ ન કરી જાય તે સેંકડોની સંખ્યામાં તેને ઘણુ શકે અને તેઓને પિતાના મહાવ્રતને નીકળી જાય. જલાંજલિ આપવી જ પડે.
મુહપત્તિ ન રાખવાથી મુહપત્તિના અભાવે ભાષા સમિતિ
અપ્લાયનો નાશ ને નાશ અને વાઉકાયની હિંસા
ળ કિ વળી લાગલગટ વરસાદ જ્યારે
આવે છે ત્યારે ત્રણ દિવસની હેલી જેવી રીતે ઉપકરણ સિવાય ઈર્યા પછી જ બધાં સ્થાન જલના છથી સમિતિનું પાલન અશક્ય થઈ જાય વાસિત થઈ જાય અને તેવી વખતે છે, તેવી રીતે ભાષાસમિતિને અંગે
મુહપત્તિ ન હોવાથી ઉઘાડે મુખે પણ ઉપકરણની ખામીને લીધે અસંભવ
બોલનારા મનુષ્ય પિતાને અહિંસક જ ઉત્પન્ન થાય છે. એ વાત તો
કહેવડાવે તે પણ અસંખ્યાત શાસ્ત્ર અને જગતની જનતા એ બંનેને
અષ્કાયના જીવેને ઘાત કરનારા જ કબુલ થએલી છે કે બહારના પવનને
થાય છે અને શરીરની અંદરના પવનને પરસ્પર વિરુદ્ધપણું છે. અર્થાત્ બોલતી વખત
વસ્ત્રાદિકના અભાવે અગ્નિની હિંસા
અને બાલાદિકની ઘાતકતા જે મેં મુખત્રિકા કે તેવું ધરવામાં
તેવી જ રીતે કેઈ પણ જો ન આવે તે મેંઢામાંથી નીકળેલા
પરના દીપકમાંથી આવતી જ્યોતિના પવનથી બહારના વાઉકાયને નાશ
અને બચાવ કપડું વિગેરે ઉપકરણ થાય અને તેથી કહેવું જોઈએ કે
ન રાખનારાથી ન થઈ શકે તે સ્વાભાવિક મુહપત્તિને નહિ માનનારે મનુષ્ય વા
જ છે, અને વૃષ્ટિની વખતે પણ જેઓ ઉકાયને જીવ તરીકે નથી માનતે અગર વાઉકાયની વિરાધનાને વિરાધના
કામળી વિગેરે ન રાખે તેને બાલ
પ્લાન અને વૃદ્ધો જેઓ સાધુપણામાં તરીકે નથી ગણતે.
હયાત હોય તેઓની દયાને દેશવટે ત્રસકાયને ઘાત દેવો જ પડે. કહેવું જ જોઈએ કે આ વાઉકાયને અંગે કરેલા વિચાર કામળીઆદિ ઉપકરણ નહિ રાખનારાને મુહપત્તિ નહિ રાખવાવાળાને માટે અપકાયની હિંસાથી બેદરકાર થવું હંમેશ કર્યો, પણ કદાચિતની અપેક્ષાએ જોઈએ તેમ જ બાલ, ગ્લાન અને વૃદ્ધના તો મછરાદિક ત્રસજીને પણ જીવનથી નિરપેક્ષ રહેવું જોઈએ. બોલવાને અંગે ઘાત થવાનો સંભવ નથી
(અપૂર્ણ)
For Private And Personal Use Only
