Page Text
________________
४७८
શ્રી સિદ્ધચક્ર
તા. ૩-૮-૧૯૩૬ માનવામાં જ આવી છે. એકલા તે તે વર્ણના તો રક્ષણ કરનારના પ્રયત્નની તીવ્રતાની હદ ઘણી મનુષ્યોની જ હયાતી હતી એમ નહિં, પણ તે બધા જ વધી જાય છે. આ દૃષ્ટિએ વિચાર કરતાં જો લકો તે બધા કાર્યો કરવાવાળા જ હતા પણ માત્ર આગલ જવામાં આવશે તો સ્પષ્ટ થશે કે તેનો જાતિભેદ હોતો. જેમકે ભગવાને અન્નના શારીરિકબળને ખીલવવાવાળાઓ જ મુખ્યતાએ અજીર્ણને લીધે ખોરાકની વ્યવસ્થા માટે કુંભકારશિલ્પ રક્ષણના કાર્યમાં ઉપયોગી નીવડે છે, અને જે લોકો બતાવ્યું તે વખતે કુમ્ભકારની કારીગીરી ઉત્પન્ન થઈ, જ્ઞાન તરફ અને વિચારપરંપરા તરફ આગળ વધે પણ તે કુંભારની ક્રિયા સર્વને કરવી પડતી હતી. છે તેઓ તે શારીરિક તીવ્ર પ્રયત્નોવાળા કાર્યો કરવા સર્વ મનુષ્યો પોતાને માટે જોઈતાં ભાજનો ઉત્પન્ન માટે ઘણા ઓછા જ લાયક નીવડે છે. એટલે કહેવું કરી લેતા, અર્થાત્ વૈશ્ય બ્રાહ્મણ કે શૂદ્ર જેવી કોઈ જોઈએ કે શારીરિક બલની ઉચ્ચકોટીએ પહોંચેલ જાતના વર્ણભેદો આ ક્ષત્રિયોની જાતિની ઉત્પત્તિ વર્ગ જ આધિપત્ય ધરાવી શકે, અને આધિપત્ય થવા હેલા થયેલા હતા. આ ઉપરથી જેઓ કહે ધરાવતા થઈને રક્ષણ પણ કરી શકે. વર્તમાનકાલમાં છે કે બ્રહ્માએ આખું જગત્ અથવા જગતની સર્વ કે શાસ્ત્રોમાં પણ આધિપત્ય ધરાવનાર રાજા વસ્તુઓ ઉત્પન્ન કરી બ્રાહ્મણોને આપી હતી. આ મહારાજાઓને પ્રજાપાલ ભૂપાલ નરપતિ અને નૃપ તેઓનું કથન ફક્ત પારકાનું લઈને બ્રાહ્મણ ખાઈ જેવાં જે નામો છે તે રક્ષણ દ્વારા જ અધિપતિપણું જાય પારકાનું પહેરી લે તથા અન્યનું લઈને અન્યને મળ્યાને સૂચવનાર છે એટલે સ્પષ્ટ થશે કે આ આપી પણ દે તો બ્રાહ્મણને દોષ નથી એમ જણાવી જગતની આદિકાલથી માલિકી ક્ષત્રિયોની જ હતી બ્રાહ્મણોના અધમતમ અન્યાયોને ઢાંકવા માટે છે. અને ક્ષત્રિયો જ જગતના રક્ષણના કાર્યમાં મશગુલ આદ્યથી બ્રાહ્મણની ઉત્પત્તિ બ્રહ્માના મુખથી માનેલી થઈ અધિપતિ થઈ શકે છે અને થઈ શક્યા છે. હોવાથી બ્રાહ્મણ કોઈપણ ગુન્હામાં આવે તો એ ઉગ્રજાતના ક્ષત્રિયોની સ્થાપનામારવા લાયક નહિ વગેરે જેમ એક સ્વવર્ણની
પ્રજાના અન્યાયના પોકારને લીધે ભગવાનને અયોગ્ય રીતિએ ઉત્તમત્તા ઠસાવવા તેઓ તરફથી કહેવામાં આવે છે તેવી રીતે વર્ણની ઉત્પત્તિમાં પણ
રાજ્ય ગાદી કરવી પડી એ વાત લક્ષ્યમાં લેવાથી તેમનો કહેલો તે મુદાનો હોવાથી કોઈપણ પ્રકારે
માલુમ પડ્યું જ હશે કે તે વખતે પ્રજામાં અન્યાય શ્રદ્ધેય નથી. વળી આ પણ સમજાય તેવી હકીકત
કરનારાઓ તરફથી ત્રાસ વર્તાઈ રહ્યો હતો. સામાન્ય છે કે આધિપત્ય તેઓ જ કરી શકે કે જેમાં રક્ષણનું
અક્કલથી પણ વિચારી શકીશું કે ન્યાય કરવાવાળાને સામર્થ્ય અપ્રતિમ હોય. વળી ઉત્પત્તિ કરનાર
પોતાનું મગજ હાય તેવું હોય તોપણ શિક્ષા નિયત કોઈપણ હોય પણ તે ઉત્પન્ન થયેલી ચીજનો ઉત્પન્ન
કરતી વખતે મગજને સમતોલ રાખ્યા સિવાય ચાલે કરનાર પણ માલિકત્યારે જ રહીશ કે કે જ્યારે
નહિ. મગજનું સમતોલપણું ગુમાવનારો મનુષ્ય
* સજાની સ્થિતિને સમજી શકે નહિં. છતાં કદાચિત્ સામર્થ્યવાળાને સંતોષ હોય. વળી એ પણ સાથે જ
હંમેશાના અભ્યાસને લીધે સમજી શકે તો પણ સમજવા જેવું છે કે રક્ષણના પ્રયત્નમાં સામાન્ય કાયિક પ્રયત્નો કદાચ કાર્ય કરે પણ અન્ય તરફથી
મગજનું સમતોલપણું ગુમાવવાથી યથાઅપરાધ ઉત્પન્ન કરાયેલી કે રખાયેલી ચીજને લઈ લેવા ઉડાવી
દંડની સજા ન કરતાં પોતાના મગજની પ્રવૃત્તિ પ્રમાણે જવા અથવા ઉઠાવી લેવા જ્યારે પ્રયત્નો થાય ત્યારે
દંડની સજા કરી નાંખે, અને તેથી ગુન્હાની તુલના ન થતાં માત્ર મગજની જ તુલનાએ દંડ થાય, અને
| SR No. | 520954 |
| Book Title | Siddhachakra Varsh 04 - Pakshik From 1935 to 1936 |
| Original Sutra Author | N/A |
| Author | Ashoksagarsuri |
| Publisher | Siddhachakra Masik Punarmudran Samiti |
| Publication Year | 2001 |
| Total Pages | 696 |
| Language | Gujarati |
| Classification | Magazine, India_Siddhachakra, & India |
| File Size | 26 MB |