________________
मार्च - २०१६
बापलडां लै, भूलि म भूलि पतंग, तुं तु रातु रातु रे नयणलांनइं रंगि;
तुं तु भूलु भूलु रे दीवडानई संगि. [आंकणी] २ जस वेधडई तुं बलि मरई, तुझ नेह नाणि तेह; एक हाथि ताली किम पडई, नितु झूरिवू रे एणि सनेह. बा० ३ निसनेह निरगुण परवसई, अति दुलंभ नई परि रत; प्राचीन पाप तणि वसई, एह सरिसउ रे नेह धरि चिति. बा० ४ झूरी मरई एक एक विना, मनि अवर न धरई नेह; कांइ देव तई इम सरजीउं, दोहिलुं दोहिलं रे एक पखो सनेह. बा० ५ कुहनई रे वेध म लागसु, अति विषम वेध विरूप;२ जिम दीप केरइ वेधडइं, वली मरई रे पतंग सरूप. बा. ६ जस वेध लागु जेहनई, नवि तिजई ते तस केडि; माणसां वेध विलूधडां, पामई पामई रे मरण सनेटिं. मोकलु नयण विकारडु, तु दीपि पडई पतंग; जयवंत पंडित वीनवइं,३ म म करज्यो रे विषय, संग. बा० ८
इति नयनोपरि गीतं
.
बा० ७
५. जिह्वा-परवश पोपट गीत सुणि सगुण सुंदर सूडिला, तुं रहिउ छइ फल आस; म म देसि मुझ ओलंभडा, तुझ मांडिओ छइ पारधीइं पास. १
पोपटडा लै, जोजे ठाम कुठाम,
रखे पडती' वात विराम; __ तुं तु आविउ आविउ वइरीडनइ ठामि. [आंकणी] २ फल पाखती छई कांटडा, चिहुं पासि नांख्या पास; नितु पारधी पुहुरा करंइ, किम फलसई रे तुझ मन आस. पो० ३ जे साथि मन हुइ जेहेनइं, विण मिलई किम रहिवाइ; मन भावतां फल चाखतां, जे भावई रे ते वली थाइ. पो० ४ जे राखतां फल चाखीइं, ते सरिस सरस न कोइ; वेध-विलूधां माणसां, सुख-दुख रे हीइडई न जोइं. पो० ५