________________
a
March-2002
लोभरहीत मुनी लागुं पाय, जिम आतमदूख सघलां जाय । बारे भेदे जे तप तपइ, अष्ट कर्म ते हेलां खपइ ॥३१॥ बारइ भेद मुनी एम आदरइ, उपवास अणोदर बहु तप करइ । द्रव्यसंखेपण रसनी ताय, कायकलेश करइ मनदाहाझि ॥३२॥ संवरइ अंदी पोतातणां, तो तस कर्म खपइ अतीघणां । गुरु पासइ आलुअणी लीइ, आतम सीख एणी परि दीइ ॥३३॥ वीनो वा(व)डानो सरावइ जेह, वयावछादीक करतो तेह । वली तप भाख्युं जे सझाय, ध्यान करंतां पात्यग जाय ॥३४॥ काओसर्ग तो एम करवो कह्यु, जिम थीर पासकुंमारह रह्यु । ते जिनवरतुं नाम ज जपइ, बारे भेदे एम तप तपइ ॥३५॥ संयम चोखं पालइ जेह, सत्यभाषा मुख्य भाखइ तेह । नीर्मल आतम राखइ अस्यु, तेहनि दोष न लागइ कस्यु ॥३६॥ कोडी एक न राखइ कनई, ते मुनीवर पणि तारइ तनइं । ब्रह्मचरय नवविध्यस्यु धरइ, ते मुनिवर जगि तारइ तरइ ॥३७॥
दूहु०॥ दसविधि धर्म यतीतणो, कह्यं ते सुणयु सार । नर ऊत्तम ते सांभलो, श्रावक कुल आचार ॥३८॥ बारइ व्रत श्रावकतणां, श्रावक सो गुणवंत । गुण एकवीसइ तेहना, सहु सुणज्यु एकच्यंत ॥३९॥
ढाल० ५(४)॥ देसी० नंदनकु त्रीसला हुलरावइ ॥राग० असाउरी०॥ धर्मरत्ननि युगि कहीजइ, जस गुण ए एकवीसो रे । छिद्ररहीत जे श्रावक होइ, तस चणे मुझ सीसो रे ॥४०॥
धर्मनि युगि कहीजइ० आंचली० ॥
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
