________________
પ્રાચીન જૈનલેખસંગ્રહ.
(૧૧૨)
[ ગિરનાર પર્વત
૧AA AA
અને તેમની શાસનરક્ષિકા દેવી અંબિકાની કૃપાથી, અબુદાચલ ઉપરની આ પ્રશસ્તિ વસ્તુપાલના વંશને સ્વસ્તિ કરનારી થાઓ. (પ. ૭૪)
છેવટે ગદ્યમાં જણાવ્યું કે-સૂત્રધાર કલ્હણના પુત્ર ધાંધલના પુત્ર ચંડેશ્વરે આ પ્રશસ્તિ શિલા ઉપર ટાંકણ વડે કોતરી છે. શ્રીવિકમ સંવત્ ૧૨૮૭ ના ફાલ્ગણ વદિ ૩ રવિવારના દિવસે નાગેન્દ્રગચ્છના આચાર્ય શ્રીવિજ્યસેનસૂરિએ પ્રતિષ્ઠા કરી છે.
(૬પ) ઉપરના નં. ૬૪ ના લેખવાળા દેવાલયના અગ્રભાગમાં આ ન. ૬૫ વાળે લેખ પણ એક ગોખલામાં તશિલા ઉપર કરવામાં આવેલ છે. પ્ર. લ્યુડર્સ જણાવે છે કે
“આ લેખ ૨” ૧” પહોળા તથા ૧” ૧૦” લાંબે છે. દરેક અક્ષરનું કદ રૂ” છે. પંકિત ૧-૨ ના આરંભમાં તથા અંતમાં તેમજ પંકિત ૩-૪ ના અંતમાં અક્ષરે જીર્ણ થઈ ગયા છે. કારણ કે આ શિલાનો થોડે થોડે ભાગ કાપી નાખવામાં આવ્યો છે, અગર તે ભાંગી ગયો છે. ઉપરના લેખ જેવીજ લિપિ છે. પંક્તિ ૧ માં આવેલા ગોમ ને , પંકિત ૧૫-૧૭– ૨૪ માં આવેલા ગોસવાર તથા પતિ ૨૭ માં આવેલા વાસી ના શો થી જુદા પડે છે. સવઠેકાણે વે ને બદલે વાપરેલો છે, માત્ર પંકિત ૨૭ માં શ્રીમાતામહવું અને ઉપર્ય પંક્તિમાં આવેલા અર્જુવાર માં તે પ્રમાણે નથી. છેલ્લી બે પંકિતઓ કાંઈક નવીનતા દર્શાવે છે, અક્ષર જરા મોટા છે અને કાંઈક બેદરકારીથી કતરેલા છે. ૨ અને ૪ માં ઘણું ઠેકાણે ભિન્નતા જોવામાં આવે છે તેમજ વચ્ચે આવેલા 9 અને ઓ માં પણ તેમ છે. વળી ઇ તથા ૩ ને છ ઠેકાણે પંકિત ઉપર માત્રા કાઢવામાં આવી છે. જેમકે-મેઘાત, મને -પાળે, સૂર, તો અને વિયામાને. આ પદ્ધતિ પ્રથમની ૩૧ પંકિતઓમાં માત્ર ત્રણ વાર જ જોવામાં આવે છે, જેમકે- (પં. 1) રેવેન, (પં. ૨૬ ) અને સર (પં. ૧૩ ) આ ઉપરથી ચોક્કસપણે એમ પ્રતિપાદન થાય છે કે છેલ્લી બે પંકિતઓ પાછળથી ઉમેરવામાં આવી છે. ”
“ આ લેખ સંસ્કૃત ગદ્યમાં છે માત્ર ૩૦ મી પંક્તિમાં એક પદ્ય છે. આ વખતના તેમજ આ દેશના બીજ લેબની માફક આ લેખમાં પણ ભાષા
પર)
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
