________________
[ ૧૧૮ ]
જૈન દન સીમાંસા
છે.
પ્રકાશને ઝીલવાને માટે એ ભૂમિકાને તૈયાર કરવી જોઇએ; અને તેને જ માટે વિવિધ પ્રયાસા જુદા જુદા પ્રકારે ચેાગ્યતા અનુસાર પ્રમાવેલા પ્રાતઃકાળ એ ગત દિવસના સભાવાનું વિસ્મરણ કરાવી જાગ્યા ત્યારથી સવાર ” એ સાદી પણ ઉચ્ચ પ્રકારની જાગૃતિ સૂચક કહેવતને પેપનાર ઉત્તમ સમય છે. રાત્રિ દૂર થઈ પ્રાતઃકાળ જેને ભાગ્યયેાગ બળવાન હેાય તેને જ પ્રાપ્ત થાય છે, કેમકે તે વખતે આજના દિવસમાં મારે કેવી રીતે કયા સંજોગામાં વર્તાવાનુ છે— એવા પ્રશ્નના ઉદ્ભવ થાય છે, અને તે ઉપરથી દિવસના કાર્યક્રમ નક્કી થાય છે. રાત્રિ ફરીથી ન આવે ત્યાં સુધી, એ જેટલા પ્રકારમાં શુભ સંયોગાને અવલંબી લાભ લેવાય તેટલેા લેવાનું પ્રેરક બળ (motive power) સમપે છે,
<<
*
જે સમયે રાત્રિએ આ જગત્ ઉપરથી પોતાના અંધકારપટ સમેટી લીધે! છે, તારાનુ તેજ મર્દ થતું જાય છે, અને પક્ષીએ પણ ખેતપેાતાના માળામાં તૈયાર થઈ જુદી જુદી દિશાએ ઉદરપૂર્તિ અર્થે જવાને કિલકિલાટ કરી રહ્યા છે તેવા શિશિર ઋતુના પ્રાત:કાળના સમયે પાષ શુક્લ પંચમીએ–એક વખત અનેક શિષ્ય પ્રશિષ્યથી પરિવૃત એક સચ્ચારિત્રધર મહાત્માની કૃપાદૃષ્ટિથી સિંચન થતા એક સંઘ ભાવનગરથી શ્રી સિદ્ધગિરિને ભેટવા અત્યંત આતુરતાથી પગભર થઈ, તે મહાત્માના પગલાંને અનુસરતા પ્રયાણ કરતા હતા. મામાં સૌરાષ્ટ્ર દેશના નાના ગ્રામામાં રોકાઈ સિદ્ધગિરિજીની પ્રાપ્તિના દિવસેાનુ અંતર કમી કરતા હતા. માર્ગમાં એક ગ્રામમાં(ટાણામાં) જ્યાં સંધે નિવાસ કર્યો ત્યાં, મધ્યાહને સિંહાસન ઉપર મૂર્તિ પધરાવી સ્નાત્રવિધિ પૂર્ણ કરી મંડપમાં પૂજા ભણાવવાનું વિધિ અનુસાર શરૂ કરવામાં આવ્યું; મનુષ્યાથી મંડપ ચીકાર ભરાઈ ગયા હતા; તે પ્રસંગે સધ મહોત્સવ નિમિત્તે ખેલાવેલા દરબારી ઉસ્તાદ ભાજકે પૂજા ભણાવવી શરૂ કરી; એ ઉસ્તાદના કંઠે મધુર હતા, તે સાથે સાજની એવી એકતા હતી કે બીન અનુભવી શ્રેાતાને પણ આહ્લાદ ઉપજે તેવું હતું; આ સમયે રૂપાની ઘંટડી જેવા કામળ અને શ્રેતાઓને મુગ્ધ
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org
Jain Education International
