________________
શુદ્ધ અને ગેમ
1 ૧૦ તેમ જ બધાને માટે તીર્થની પેઠે સેવનીય છે, તેવા આચીનું દર્શન દહીં અને દૂધથી ભરેલા ઘડાની પેઠે સુમંગળ લેખાય છે.
“જેઓમાં પાપવૃત્તિ નથી અને જેઓ પુણ્યવૃત્તિથી શોભે છે, તેવાઓનું દર્શન સુમંગળ છે અને સફળ પણ છે.
જેઓ શરીર, વચન અને દિયમાં સંત છે અને પ્રસન્ન મનવાળા છે, તેવાઓ માટે મેટું ઢાંકવું કે પડદો કરે નકામે છે.
જેઓનું મન નિરંકુશ કે સ્વછંદી છે, જેને લાજ કે શરમ નથી અને જેનામાં ઉપર કહ્યા તેવા ગુણે કે સત્યભાષિતા નથી, તેવાઓ ને ઢગલાબંધ વોથી પિતાની જાતને ઢાંકે તેય ખરી રીતે તે પિતાના દેશને જ ઢાંકે છે; અર્થાત તેઓ શરીરે વસ્ત્ર છતાં દુનિયામાં નગ્નશિરોમણિ નાગડાઓના જેવા વિચરે છે.
જે આર્થનારી ઈદ્રિય અને મનથી સંયત છે તેમ જ જે સ્વપતિમાં સંતુષ્ટ હેઈ બીજા કોઈ પુરુષને વિચાર સુધાં કતી નથી, તેવી આર્યા સૂર્ય અને ચંદ્રના પ્રકાશની પેઠે પિતાને રૂપને ઢાંકતી નથી. તેને માટે મેટું ઢાંકવું જ કાઢી બે નર છે ,
વળી બીજાનું મન સમજી શકનાર ઋષિ-મહાત્માઓ અને દેવગણે મારું હૃદય તેમ જ મારું શીલ જાણે છે, તો પછી મુખનું અવગુંઠન મને શું કરવાનું છે ? હું જેવી છું તેવી તે રષિઓ અને દેવાની નજરમાં દેખાઉં જ છું, પછી મુખવગંઠન હોય કે ન હોય.
ગેપાની આર્યનારીને શોભે એવી વિચારપૂત તેમ જ નિર્ભય યુક્તિ સાંભળી રાજા શુદ્ધોદન આવી પુત્રવધૂ મળવા બદલ એટલે બધે પ્રસન્ન
કે તેણે બહુ કીમતી મોતી અને ફૂલનો હાર તેને ખુશાલીમાં પહેરાવ્ય અને છેવટે ઉદગાર કાઢયો કે જેવી રીતે મારી પુત્ર સિદ્ધાર્થ ગુણોથી શોભે છે, તેવી જ રીતે આ વધૂ પણ ગુણોથી શોભે છે, એટલે આ બન્નેને સાગમ એ ધી અને ખાંડના જેવો છે.
ઉપસંહાર ઉપરના વર્ણનમાં મુખ્ય પાત્રો ચાર છે. તે દરેકની વિશેષતા
* બીજે ક્યાંક વાંચેલી સ્મરણમાં આવતી પાની સમર્થ અને બુદ્ધિપ્રધાન એક દલીલ એ પણ છે કે જે મેં ઘર મેં હેત તો તમારા જેવા વડીલનાં શ્રી અને સૌ કર્યસંપન્ન મુખનું દર્શન હું કેમ પામી શકત? વળી સ્ત્રીઓએ ઘૂંઘટ કાઢો એ તે પુના હૃદયની મલિનતાને સૂથક બને.
Jain Education International
For Private & Personal Use Only
www.jainelibrary.org