________________
૬૪
सुदर्शनचरितम्
कर्णों लक्षणसंपूर्वी कुण्डलद्वयसुन्दरौ । तस्या रूपश्रियो नित्यमान्दोलश्रियमाश्रिती ॥ ५४ ॥ कपोलौ निर्मली तस्था वर्तुलाकारधारिणी । जगच्चे तोहरा नित्य सोमवत्सं बभूवतुः ।। ५५ ।। ललाटपट्टकं तस्था निर्मलं तिलकान्वितम् । चन्द्रबिम्बं कलङ्कत्वाज्जयति स्म सदाशुभम् ।। ५६ ।। तस्याः सुकेश्वाः कबरीबन्धः केनोपमीयते । यस्तूच्चैः कामराजस्य कामिनां पाशबद बभौ ।। ५७ ॥ इत्यादिरूपसंपत्त्या वस्त्राभरणशोभिता ।
गुणैः सुराङ्गनाः सापि जयति स्म मनोरमा ॥ ५८ ॥ अथैकदा पुरीमध्ये विनोदेन सुदर्शनः ।
कन्दर्प कामिनी रूपसर्पदर्पस्य जागुली ।। ५९ ।। मित्रेण कपिलेनामा दिव्याभरणवस्त्रभाक् । पर्यटन कल्पवृक्षो वा याचकप्रीणनक्षमः || ६० ॥ सर्वलक्षणसंपूर्णः कलागुणविशारदः । सर्वस्त्रीजनसंदोहनेत्र नीलोत्पलश्रियः ।। ६१ ।। पुर्णेन्दुः पुण्त्रसंपूर्णः स्वकान्तिज्योत्स्नयान्वितः 1 क्वचिद् गच्छन् स्वसौभाग्यान्मोहयन् सकलान् जनान् ॥ ६२ ॥ तस्य सागरदत्तस्य पुत्रिकां कुलदी पिकाम् । वस्त्राभरणसंदोहैर्मण्डितां तां मनोरमाम् ।। ६३ ।। सखीभिः संयुतां पूत पूजार्थं निजलीलया । जिनालयं प्रगच्छन्तीं समालोक्य सुविस्मितः ।। ६४ ।। स प्राह कपिले मित्र किमेषा सुरकन्यका ! किमेषा किन्नरी रम्भा किं वा चैषा तिलोत्तमा ॥ ६५ ॥ किं वा विद्याधरी रम्या किं वा नागेन्द्रकन्यका | आगता भूतले सत्यं ब्रूहि त्वं मे विचक्षण ॥ ६६ ॥ तं निशम्य सुधीः सोऽपि जगाद कपिलो द्विजः । शृणु त्वं मित्र ते वच्मि वचः संदेहनाशनम् ॥ ६७ ॥
