________________
अंगपण्णती। ..
३११
सम्यक्त्वसंयमादि अकामनिर्जरा एव यत्र पुनः । तदुत्पादस्थानबैभवसुखसंपत्तिश्च जीवानां ।।
इंदि महपुंडरीयं-इति महापुंडरीकं ।
णीसेहियं हि सत्थं पमाददोसस्स दूरपरिहरण । पायच्छित्तविहाणं कहेदि कालादिभावेण ॥ ३४ ॥ निषेधिका हि शास्त्रं प्रमाददोपस्य दूरपरिहरणं ।
प्रायश्चितविधानं कथयति कालादिभावेन !! आलोयण पडिकमणं उभयं च विवेयमेव वोसग । तव छेयं परिहारो उवठावण मूलमिदि णेया ॥ ३५ ॥
अलोचनं प्रतिक्रमणे उभयं च विवेक एवं व्युत्सर्गः । ___ तपश्छेदः परिहारः उपस्थापना मूलमिति ज्ञेयं ।। दहभेया वि य छेदे दोसा आकंपियं दस एदे। अणुमाणिय जं दिह जादर सुहमं च छिण्णं च ॥ ३६॥ दशभेदा अपि च छेदे दोषा आकंपितं दश एते ।
अनुमानितं यदृष्टं बादरं सूक्ष्मं च छिन्नं च ॥ सड़ावुलियं बहुजणमव्वत्तं चावि होदि तस्सेवी । दोसणिसेयविमुत्तं इदि पायच्छितं गहीदव्यं ।। ३७ ।।
१ महसुंडरीयं अस्य स्थाने पुंडरीयं इत्येव भाव्यं । महापुंडरीकस्य लक्षणं पुस्तकाच्युतं अस्मदृष्टिदोषाद्वा गतमिति न जानीमः । लिखितपुस्तकं स्वधुना अस्मत्समीपे नास्ति । २१-५-२२। तलक्षणं हि-महच्च तत्पुंडरीकं च महापुंडरीकं शास्त्रं तब महर्थिकेषु इन्द्रप्रतीन्दाविषु उत्पसिकारणतपोविशेषाशावरण वर्णयति।
मपुंडरियं सत्थं पणिजइ जत्थ महड्डिदेवेमु । इंदपबिंदाईसूपप्तीकारणसवोविसेसाइआवरणं ॥ १॥
