________________
गमनोत्सुको बभूव.
अथ तं वृतांत श्रीपाश्र्वनायकूमारः श्रुत्वा पितुः पार्वे समागत्य विज्ञप्ति चकार हे पितमयि सति संग्रामाथं भवतां गमनमनुचितमेव । अतः कृपां विधाय भामेव तत्र प्रयाणायादेशं देहि। राजापि तस्यात्याग्रहं विज्ञाय
प्रयाणायादेशं दत्तवान् । पितरादेशमासाद्य श्रीपार्श्वनाथः प्रयाणाभिमुखोऽभवदित इंद्रेण प्रभं रणप्रयाणोद्यतमवधिना ॥२४१।।
| विज्ञाय निजमातलिसारथियुत्तो दिव्यरथः प्रेषितस्तदा प्रभुरपि वैरितिमिरततिरस्काराय सुर्य इव तं दिव्यस्यंदनमारोह । क्रमेण नियमितप्रयाणानि कर्वन सकलबलयतः प्रभुः कुशस्थलपूरपरिसरे समाजगाम ।
अय मूरिसंन्यसंयुतं श्रीपाश्र्वनायं तत्र समागतं श्रुत्वा कलिंगनृपस्तस्य तेजोऽसमानो भीतः सन् कंठे कुठारं विधाय पार्श्वप्रभोश्चरणयोः पतितो निजापराधं च क्षमयित्वा पश्चाद्वलितः । अथ हर्षफुल्लितांतःकरणः प्रसेनजितराजा निजपुत्री प्रभावती परस्कृत्य श्रीपार्श्वप्रभोः समीपे समागत्य विज्ञपयासास, हे स्वामिन् ! भवदनुरक्तां ममता नवयोवनां पत्रों परिणीय मम मनोरथं सफलोकरु । संसारविरक्तो भगवानुवाच-हे राजन् ! मम पितुरादेशस्तव शत्रुतो रक्षणकरणरूप एवास्ति । अतोऽहमत्र कन्यापाणिग्रहणं नैव करिष्यामीत्युक्त्वा निजसैन्ययुतः श्रीपार्श्वनाथो निजनगरं प्रति प्रयाणमकरोत वाणारस्यां चागत्य पितुः प्रणामं कृतवान् ।
अथ प्रभु प्रस्थितं विज्ञाय प्रभावत्या विविधविलापान कतुं प्रारब्धं, तदा प्रसेनजितराजा तामाश्वास्य IN सादं च गृहीत्वा स्वयं वाणारस्यामागत्याश्वसेननपाय विज्ञप्ति कृतवान् । प्रभुरपि ज्ञानेन निजभोग्यकर्म विज्ञाय
