________________
दशाश्रुतस्कन्धनियुक्ति : एक अध्ययन
२२. वही, पृ. ३६। . २३. आचार्य देवेन्द्र मुनि, जैन आगम साहित्य, तारक गुरु जैन ग्र०मा०सं० ७१,
तारकगुरु जैन ग्रन्थालय, उदयपुर १९७७, पृ. २३-२४। २४. कापडिया, कैनानिकल, सूरत १९४१, पृ. ३७। २५. वही, पृ. ३९। २६. प्रो०जैन, “अर्धमागधी आगम' जैन आयाम-५, पार्श्वनाथ, १९९४, पृ. ९ । २७. देवेन्द्रमुनि, “छेदसूत्र', त्रीणिछेदसूत्राणि, ब्यावर १९८२, पृ. ४१ । २८. वही, पृ. ४२। २९. पञ्चकल्पचूर्णि, पत्र १ (लिखित), द्रष्टव्य-वही, पृ. ४२ । ३०. पं०मालवणिया, बृहद् इतिहास-एक, पार्श्वनाथ, १९८९, पृ. ४१। ३१. डब्ल्यू०, शुबिंग, द डाक्ट्रिन ऑव द जैनाज़, अंग्रे० अनु० वुलौंग ब्यूलेंन,
मोतीलाल बनारसीदास, दिल्ली १९६२, पृ. ८१। ३२. भणिदो दसाण छेदो पनरससएहिं होइ वरिसाणं ।
समणम्मि फग्गुमित्ते गोयमगोत्ते महासत्ते ।।८१७।। तित्थोगाली पइन्नयं - 'पइण्णयसुत्ताई' - (२), सं० मुनिपुण्यविजय, जैन
आगम ग्रन्थमाला १७, महावीर जैन विद्यालय, बम्बई १९८४, पृ. ४८३। ३३. प्रो०जैन, “अर्धमागधी आगम", जैन आयाम, पार्श्वनाथ १९९४, पृ. ३३ । ३४. कतरं सुत्तं? दसाउकप्पो ववहारो या कतरातो उधृतं ? उच्यते पच्क्खाण
पुवाओ। -द०चू०, जिनदासगणि, 'मणिविजय गणि ग्रन्थमाला सं०
१४, भावनगर १९५४, पृ. २। ३५. देवेन्द्रमुनि, “छेदसूत्र" त्रीणिछेदसूत्राणि, ब्यावर १९८२, पृ. १२-१३। ३६. वही, पृ. १३। ३७. दशाभुतस्कन्धसूत्र, अनु०आत्माराम, जैन शास्त्रमाला सं० १, जैन शास्त्रमाला
कार्यालय, लाहौर, १९३६, पृ. १०। ३८. वही, पृ. ३३-३४, ६४-६५, ९८-९९, १३९-१४०, १७२, २५५,
३१३, ३१८ एवं ३६३। .