________________ વિક્રમચરિત્ર શુભમતી મનોવેગ ઘોડા પર સવાર થઈને અનિશ્ચિત દિશામાં ચાલી નીકળી. ચાલતાં ચાલતાં તે વનમાં પહોંચી. અને રાત પડવાથી એક ઝાડની નીચે ઊભી રહી. ચિંતાતુર વ્યકિતની આંખમાંથી ઊંઘ એવી રીતે ગાયબ થઈ જાય છે, કે જેવી રીતે વરસાદને અભાવે જવારના છોડની હરિયાળી ખલાસ થઈ જાય છે. ચિંતાયુકત રાજકુમારી શુભમતીને ઊંઘ નહોતી આવતી. જે ઝાડ નીચે તે બેઠી હતી, તે ઝાડ ઉપર ભારંડ પક્ષીને પરિવાર રહેતો હતે. વૃદ્ધ ભારડને ચાર જુવાન બેટા હતા. ભારંડે પોતાના ચારેય પુત્રો ને પૂછ્યું “પુત્રો ! હું તો ઘરડો થવા લાગે, એટલા માટે ક્યાંય આવજતે નથી. તમે ચારેય દિશામાં દેશ-વિદેશમાં , ફેરો છે. આજે કયાં કયાં ફર્યા અને ક્યાં કર્યું નવું કૌતુક જોયું ને ચારેય ભાઈઓ પોત પોતાનું કોયેલું નવીન કૌતુક સ ભળાવો.' પિતાની વાત સાંભળીને પહેલા ભારંડ પુત્રે કહ્યું પિતા ! હું આજે વલ્લભીપુર નગરની નજીકના વનમાં ગયો તો મેં કોલાહલ સાંભળ્યો. કેલાહલ સાંભળીને હું નગરમાં ગયા અને રાજમહેલના સૌથી ઊંચા છાપરા પર બેસીને લોકચર્ચા સાંભળવા લાગ્યો. મને એક નવીન વાત જાણવા મળી. તે એ કે શ્રીપુર નગરને રાજકુમાર ધર્મધ્વજ P.P. Ac. Gunratnasuri M.S. Jun Gun Aaradhak Trust
