________________ વિક્રમચરિત્ર જીવતો નહી રહે. હમણાં જ તલવારથી મારું માથું છેદીને મરી જઈશ.” આમ કહીને વિક્રમચરિત્રે મ્યાનમાંથી તલવાર કાઢી અને પિતાના ઓરડામાં મરવા તૈયાર થયે. લક્ષ્મીએ તેને હાથ પકડી લીધો અને બેલી ભાઈ ! તમે જીવ ન આપશે. હું બનતા બધા જ પ્રયત્ન દ્વારા રાજકુમારીનો તમારી સાથે મેળાપ કરાવીશ. ગમે તેમ રાત તો વિતાવવી જ પડશે. કાલે બપોરે હું તમારી મુલાકાત રાજકુમારી સાથે કરાવીશ.” - સંતોષનો શ્વાસ લઈને વિક્રમચરિત્ર સૂઈ ગયે. બીજા દિવસે સવારે શેઠ કન્યા લક્ષ્મી રાજમહેલમાં પહોંચી અને રાજકુમારીની માતા વીરમતીને કહ્યું “મહારાણજી ! રાજકુમારીની બધી જ સખીઓએ તેમને ત્યાં બોલાવીને તેને ભોજન કરાવ્યું છે. “આજે હું પણ તેને નિમંત્રણ આપવા આવી છું.. બપોરે રાજકુમારી શુભમતી મારે ત્યાં ભજન કરશે.' - લક્ષમીના પિતા શેઠ શ્રીદત્ત રાજ્ય સન્માનિત શેઠ હતા. તેથી રાણી વીરમતીએ લક્ષ્મીને સ્વીકૃતિ આપી દીધી. એગ્ય સમયે લક્ષ્મી રાજકુમારીને પોતાને ત્યાં લઈ ગઈ. ભજન પત્યા પછી એકાંત ઓરડામાં સખીઓની વચ્ચે રાજકુમારી શુભમતી અને રાજકુમાર વિક્રમચરિત્રનો ભેટો થયો. એક બીજાને જોઈને બંને બેભાન થઈ ગયાં. P.P. Ac. Gunratnasuri M.S. Jun Gun Aaradhak Trust
