Agam 06 Gyatadharmkatha Gujarati Translation

SR No.: 035607
Original Sutra Author: N/A
Author: Dipratnasagar, Deepratnasagar
Publisher: Dipratnasagar, Deepratnasagar
Publication Year: 2020
Total Pages: 144
Language: Gujarati
Classification: Book_Devnagari, Book_Gujarati, & agam_gyatadharmkatha
File Size: 4 MB

Page 6

આગમસૂત્ર 6, અંગસૂત્ર 6 જ્ઞાતાધર્મકથાંગસૂત્ર IS] જ્ઞાતાધર્મકથા અંગસૂત્ર-૧ ગુજરાતી ભાવાનુવાદ શ્રુતસ્કંધ-૧ સૂત્ર-૧ સર્વજ્ઞ ભગવંતને નમસ્કાર. તે કાળે(અવસર્પિણીકાળના ચોથા આરામાં), તે સમયે(કોણિક રાજાના સમયમાં) ચંપા નામે નગરી હતી. તેનું વર્ણન ‘ઉવવાઈ” સૂત્ર અનુસાર જાણવુ. સૂત્ર-૨, 3 2. તે ચંપાનગરી બહાર ઈશાન ખૂણામાં પૂર્ણભદ્ર ચૈત્ય હતું. 3. તે ચંપાનગરીમાં કોણિક નામે રાજા હતો - (બંનેનું વર્ણન’ઉવાવાઈ” સૂત્રોનુસાર જાણવું). સૂત્ર-૪ તે કાળે, તે સમયે શ્રમણ ભગવંત મહાવીરના શિષ્ય આર્ય સુધર્મા નામે સ્થવિર હતા, જે જાતિ-કુલ-બળરૂપ-વિનય તથા જ્ઞાન-દર્શન-ચારિત્ર-લાઘવ સંપન્ન હતા. તેઓ ઓજસ્વી, તેજસ્વી, વર્ચસ્વી, યશસ્વી હતા. તેઓ ક્રોધ-માન-માયા-લોભ-ઇન્દ્રિય-નિદ્રા-પરીષહને જિતનાર, જીવિતની આશા અને મરણના ભયથી. મુક્ત, તપ અને ગુણ પ્રધાન, એમજ કરણ-ચરણ-નિગ્રહ-નિશ્ચય-પ્રધાન હતા. આર્જવ-માર્દવ-લાઘવ-શાંતિ-ગુપ્તિ-મુક્તિ પ્રધાન હતા. તથા તેઓ વિદ્યા-મંત્ર-બ્રહ્મચર્ય-વ્રત-નયનિયમ-સત્ય-શૌચ પ્રધાન હતા. તેઓ જ્ઞાન-દર્શન, ચારિત્ર પ્રધાન હતા તથા ઉદાર, ઘોર, ઘોરવ્રત, ઘોરતપસ્વી, ઘોર બ્રહ્મચર્યવાસી હતા, શરીર સંસ્કાર ત્યાગી, સંક્ષિપ્ત વિપુલ તેજોલેશ્યી હતા, તેઓ ચૌદપૂર્વી હતા. ચાર જ્ઞાનથી યુક્ત હતા, 500 અણગાર સાથે પરીવરેલ, પૂર્વાનુપૂર્વી વિચરતા, ગ્રામાનુગ્રામ ચાલતા, સુખે સુખે વિહરતા જ્યાં ચંપાનગરી હતી, જ્યાં પૂર્ણભદ્ર ચૈત્ય હતું, ત્યાં જાય છે, જઈને યથાપ્રતિરૂપ અવગ્રહ યાચીને સંયમ અને તપ વડે પોતાના આત્માને ભાવિત કરતા વિચરે છે. સૂત્ર-પ થી 8 . ત્યારે ચંપાનગરીથી પર્ષદા-જનસમૂહ નીકળ્યો. રાજા કોણિક નીકળ્યો. સુધર્માસ્વામીએ ધર્મ કહ્યો. ધર્મ સાંભળીને પર્ષદા જે દિશાથી આવેલી, તે દિશામાં પાછી ગઈ. તે કાળે, તે સમયે આર્ય સુધર્મા અણગારના મોટા શિષ્ય આર્ય જંબૂ નામે અણગાર, જે કાશ્યપ ગોત્રના હતા, સાત હાથ ઉંચા હતા યાવતુ આર્ય સુધર્મા સ્થવિરની દૂર નહીં-નજીક નહીં એવા સ્થાને ઉત્સુક આસને રહી, અધો શિર થઈ(મસ્તક નમાવી) ધ્યાનકોષ્ઠમાં પ્રવેશી સંયમ અને તપ વડે પોતાના આત્માને ભાવિત કરતા વિચરતા હતા. ત્યારે તે આર્યજંબૂ નામક અનાગારના મનમાં શ્રદ્ધા, સંશય અને કુતૂહલ જમ્યા. શ્રદ્ધા, સંશય અને કુતૂહલ ઉત્પન્ન થયા, , શ્રદ્ધા, સંશય અને કુતૂહલ વધ્યા, , શ્રદ્ધા-સંશય અને કુતૂહલ પ્રબળ થયા, ત્યારે પોતાના સ્થાનથી. ઉઠીને, જ્યાં આર્ય સુધર્મા સ્થવિર હતા ત્યાં આવે છે. આવીને આર્ય સુધર્માને જમણી તરફથી આરંભી, ત્રણ વખત આદક્ષિણ પ્રદક્ષિણા કરીને વંદે છે - નમે છે, વાંદી-નમીને આર્ય સુધર્માની અતિ દૂર કે નીકટ નહીં તેવા સ્થાને શ્રવણની ઇચ્છાથી, નમન કરતા. અભિમુખ હાથ જોડી, વિનયથી પર્યપાસના કરતા આમ કહ્યું - ભગવદ્ ! જો શ્રમણ ભગવંત મહાવીર, કે જે આદિકર, તીર્થંકર, સ્વયં-સંબુદ્ધ, પુરુષોત્તમ, પુરુષસિંહ, મુનિ દીપરત્નસાગર કૃત્ “(જ્ઞાતાધર્મકથા)” આગમસૂત્ર અનુવાદ Page 6