________________ સંઘભેદ નામનું મહાપાપ 14 “જ્યારે પાક્ષિક વગેરે તિથિ પડે છે (અર્થાત્ ક્ષય હોય છે, ત્યારે પૂર્વતિથિએ તે ક્ષય પામેલી તિથિનું કાર્ય કરવું જોઈએ પણ અગ્રતિથિ એટલે કે પછીની તિથિમાં તે ક્ષય પામેલી તિથિનું કાર્ય કરવું જોઈએ નહિ કારણ કે જે તિથિનો ક્ષય છે તેની પાછળની તિથિમાં ક્ષય પામેલી તિથિની ગંધ સરખી પણ હોતી નથી. એવું અવચૂર્ણિમાં કહ્યું છે.” આટલું લખ્યા પછી શ્રી ઉમાસ્વાતિ વાચકવર્યની ‘ક્ષ પૂર્વી’ વાળા પ્રસિદ્ધ પ્રઘોષની પણ સાક્ષી આપી છે. આમ પર્વતિથિનો ક્ષય અને વૃદ્ધિને જણાવતાં શાસ્ત્રો જોયા પછી હવે વચમાંના ગાળામાં જે અંધાધૂંધી ફેલાઈ હતી તેના પર પણ એક દૃષ્ટિપાત કરીએ. પૂર્વગ્રહરહિત નિરીક્ષણ આપણને સત્યની નજીક લઈ જશે. જગદ્ગુરુ પૂ. હીર સુ.મ.ના સમય પછી વચમાંના ગાળામાં પર્વતિથિની ક્ષયવૃદ્ધિ અંગે જે અંધાધૂંધી ફેલાઈ હતી તે આપણને તે સમયે લખાયેલાં પત્રો, જે આજે ઉપલબ્ધ છે, તેમાંથી જાણવા મળે છે. હવે ક્રમસર એ પત્રો અહીં રજું કરું . જે પુસ્તકમાંથી આ પત્રો લઉં છું તેના નામ-ઠામ પણ સાથે જ લખું છું. “પર્વતિથિની આરાધના અંગે પ.પૂ.આ. શ્રી વિજયદાનસૂરીશ્વરજી મહારાજ સાહેબનું મંતવ્ય” આવું લાંબું નામ ધરાવતું એક પુસ્તક છે. તેમાંની મેટરના સંગ્રાહક - લેખક છે, પ.પૂ. આ. વિ. હિમાંશુસૂરીશ્વરજી મ.સા., આ પુસ્તકને વિ. સં. ૨૦૪૨ની સાલમાં શ્રાવણ સુદ 10, શુક્રવારના દિવસે શ્રી શ્વે. મૂર્તિ પૂ. તપગચ્છ જૈન સંઘ, ઉપરકોટ, જૂનાગઢે બહાર પાડ્યું છે. આ પુસ્તકમાં શ્રી હિમાંશુ સૂ. મ. એ પોતાના મનમાં ઘોળાતી વાતો લખી છે. સૌથી છેલ્લે તેમણે વિ. સં. 1889 વગેરે સાલનાં પત્રો છાપ્યા છે. તે પત્રોને રજુ કર્યા પછી શ્રી હિમાંશુ સૂ. મ. લખે છે કે ઉપર મુજબ સં. 1866 ના શ્રાવણ વદ 5 ના અમદાવાદથી મું. ધરમવિજયજીગણિએ વડોદરાના પ્રમુખ મોદી શ્રી વીરચંદ (કસલચંદ)ને
