________________
આચાર્યશ્રીભ્રાતચંદ્રસૂરિગ્રન્થમાલા પુસ્તક ૪૦. ૩૩ અર્થા-ખમવું અને ખમાવવું, ઉપશમવું અને ઉપસમાવવું. જે ઉપશમે છે તે આરાધક છે અને જે ઉપશમ નથી તે આરાધક નથી. માટે સ્વયં પિતે ઉપશમવું. ભગવન્! આનું શું કારણ? કારણ એકે-ઉપશમ એજ વિરતિજીવનને સાર છે.” સિદ્ધાંતમાં તે આમ છે. હવે જરા વિચાર કરે કે આજકાલ ચાલતાં સાધુઓના ઝગડાઓમાં કષાયની બહુલતા દેખાય છે કે? પરસ્પર ખમાવવાનું સુઝે છે? એક ગચ્છના એક સમુદાયના એકજ ગુરૂના નામને ધારણ કરનારાઓમાં ઝેરવેર કેટલે? “મારું કે મારું ફક્ત એટલેજ. તે પ્રત્યક્ષ છાપા દ્વારા વિગેરેથી સહુ કેઈને જોવામાં આવે છે. હવે તે કષાયને જે શ્રીપર્યુષણ જેવા પવિત્ર પર્વમાં શુદ્ધ અંતઃ કરણથી ખમાવતા હોય તે આટલા વર્ષોથી ચાલતે આવેલ ઝેરવેર રહે ખરો? નજ રહે. આ રહસ્યને ભુલી ગયા, માત્ર પંચમી કરવાથી એક દિવસ વધી જાય અને અનંતાનુ બંધી થાય. એવી ખોટી યુક્તિને ધારણ કરે છે, અને ભેળાજીને પિતાની માયા જાળમાં ફસાવે છે. પંચમી કરવાથી પાંચમી નરકમાં જવાનું હેય તે નરકમાં જવાના કારણે શાસ્ત્રકારોએ બતાવેલા છે-“ મહાઆરંભી, મહાપરિગ્રહી, રૌદ્રધ્યાની, માંસભક્ષી, પરસ્ત્રીગામી વિગેરે તેમાં આ પણ કારણ બતાવવું જોઈએ, તે તે બતાવેલ છે નહી, તે શાસ્ત્રકારે ભુલ્યા કે આજના જમાનાના નામધારી આચાર્યો ભુલ્યા? ઉસૂત્રની પરૂપણાઓ કરીને માઠીગતિમાં જવાની તેઓના આ ચિન્હ છે. શ્રીહીરવિજયસૂરિજેવાએ પ્રતિપાદન કહે છે કે આપણે વૃદ્ધ પરંપરાથી ચેથકારએ છીએ પણ પંચમીને વિરાધવી
Shree Sudharmaswami Gyanbhandar-Umara, Surat
www.umaragyanbhandar.com
