________________
आगम
(४०)
[भाग-6] "आवश्यक"- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ४ अध्ययनं [१], नियुक्ति: [८३१-८३२], विभा गाथा [-], भाष्यं [१५०...], मूलं F /गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक
4-4
२
रज, तस्स य बारससंबच्छरिओ अभिसेओ, सो य कप्पडितो तत्थ अल्लियापि न लहइ, तओ णेण उवाओ चिंतितोउथाहणाओ धए बंधिऊण धयवाहगेहि समं पधावितो, रण्णा दिडो, उइझेणं अवगूहितो, अपणे भणति-तेण दारवाले | सेवमाणेण धारसमे संवच्छरे राया दिट्ठो, ताहे राया तं दहण संभंतो, इमो सो परागो मम सुहदुक्खसहायगो, एताहे करेमि वित्ति, ताहे भणइ-कि देमो ?, सो भणइ-देह घरे घरे करचोल्लए जाव सबंमि भरहे, जाहे निट्ठिय होज्जा ताहे पुणोऽवि तुज्झ घरे आढयेऊण भुंजामि, राया भणइ-किं ते एएण ?, देसं ते देमि तो मुह छत्तछायाए हरिथखंधवरगतो हिंडिहिसि, सो भणइ-किं मम एदहेण आहट्टेण?, ततो से दिण्णतो चोल्लगो, ताहे पढमदिवसे राइणो घरे जिमितो,
तेण से जुयलयं दीणारो य दियो, एवं सो परिवाडीए सबेसु राउलेसु बत्तीसाए रायवरसहस्सेसु तेसिपि जे भोइया तप्पदभिईसु, तत्थ य नगरे अणेगातो कुलकोडीतो, ततो से नगरस्स कया अंतं काहिइ ?, ताहे गामाण, ततो भरहवासस्स, अपि सो बोज्ज अंतं न य माणुसत्तणातो भट्टो पुणो माणुसत्तणं लहइ १॥
पासगति द्वितीयो दृष्टान्तः, चाणकरस सुवपणं नस्थि, ताहे चिंतेइ-केण उवाएण बिडवेजा सुवण्णं , ततो जंतपातसा कया, केई भणंति-वरदिण्णगा, ताहे एगो दक्खपुरिसो सिक्खावितो, दीणाराणं थालं भरियं, सो भणइ-जइ ममं कोई
जिणइ सो थालं गेण्हउ, अह अहं जिणामि तो एगंदीणारं, तस्स इच्छाए जंतं पडइ, ततो न तीरए जिणिउँ, जहा सो न जिप्पड एवं माणुसलंभोऽवि दुल्लहो, अवि नाम सो जिणेज्जा न य माणुसत्तणाओ भट्ठो पुणो माणुसत्तणं लभइ २॥ 'धन'त्ति तृतीयो धान्यदृष्टान्तः, जत्तियाणि भरहखेते धन्नाणि ताणि सबाणि पिडियाणि, तत्थ पत्थो सरिसवाणं ढूढो,
दीप
अनुक्रम
A
njaneibrary.org
~31~