________________
आगम
(४०)
[भाग-6] "आवश्यक"- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ४ अध्ययनं [१], नियुक्ति: [१०५९], वि०भा०गाथा -1, भाष्यं [१९१...], मूलं [१] / गाथा पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत
सत्राक
[१]
दीप अनुक्रम
बीबायलयमेवेत्यतीसग्रहणमतिरिच्यते, तस्मात् प्रतिक्रमामीति शब्दस्यावश्यं कर्मणा भवितव्यं, तच भूतं सावधयोग मुक्त्या त्रिकालि
नान्यत् कर्म भवितुमर्हतीत्यर्थात् तस्येत्यवयवावयविसम्बन्धलक्षणा पष्ठीति न कदाचिदर्थहानिः प्रतिपत्तिगुरुता चेति । मलयगि.
कता पदवृत्तौ सूत्र- आह-यदि पुनरुक्तादिभयादेवमभिधीयते तदा इदमपरमनर्थकं पदमिति दर्शयति
चिन्ताच स्पर्शिका तिविहेणं तु न जुत्तं पडिवयविहिणा समाहि जेण। अत्यविगप्पणयाए गुणभावणयत्ति को दोसो? ॥१०५९॥
'त्रिविधं त्रिविधेने त्यत्र त्रिविधेनेति न युक्त, किमित्यत आह-प्रतिपदविधिना समाहितं येन, यस्मादस्यार्थः प्रतिपदम॥५८३॥
दाभिहित एव, तद्यथा-मनसा वाचा कायेनेति, अत्रोच्यते-अर्थविकल्पनया गुणभावनयेति को दोषः?, अर्थविकल्पना नामा
भेदोपदर्शनं गुणभावना-गुणाभ्यासस्ताभ्यां हेतुभ्यामेवमभिधाने न कश्चिद्दोषः, इयमत्र भावना-एवं युक्त सामान्य वि|| शेषरूपत्वं सर्वस्याप्यर्थस्योपदर्शितं भवति, तथाहि-तिविहं तिविहेणेति सामान्यरूपता दर्शिता, मणेणं वायाए इत्यादिना दतु विशेषरूपतेति, तथा एवमभिहिते यः सामायिक लक्षणो गुणस्तस्य पुनः पुनरभिधानात्मिका भावना भवति, गुणभाभावना च कर्मनिर्जरणहेतुरित्यदोषः, अन्यच्च-मनसा वाचा कायेनेत्यमिहिते प्रतिपदं न करोमि न कारयामि नानुजाना
मीति 'यथासङ्ख्यमनुदेशः समाना मिति न्यायतो यथासङ्ख्यमनिष्टं मा प्रापदिति त्रिविधेनैकक(नेत्येव)मुच्यते, एवं | त्रिविधमित्यत्राप्याक्षेपपरिहारौ स्वयमनुगन्तव्यौ, प्रायः समानगमत्वादिति कृतं प्रसङ्गेन । तस्य भदन्त ! प्रतिक्रमा-1
॥५८३॥ मीत्यत्र भदन्तेति पूर्ववत् , इदं चामन्त्रणमतिचारनिवृत्तिक्रियाभिमुखः सन् तद्विशुद्ध्यर्थ कुरुते, आह-ननु पूर्वमुत्तो यो भदन्तशब्दः स एवात्राध्यनुवर्तिप्यते, एवमर्थ ह्यादौ स प्रयुक्त इति, किमर्थमस्योपादानमिति ?, उच्यते, अनु-13
[२]
CARRORSCORCES
JanEducation
INDraryana
~294
