________________
आगम
(४०)
प्रत
सूत्रांक
[8]
दीप
अनुक्रम
[२]
[भाग-6] “आवश्यक”- मूलसूत्र - १ (निर्युक्तिः + वृत्ति:) ४
अध्ययनं [१], निर्युक्तिः [ १०५७ ], वि० भा० गाथा [ ३५४२-३५३४], भाष्यं [१९१], मूलं [१] / गाथा [-] पूज्य आगमोद्धारकश्री संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनिर्युक्ति एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्तिः
श्रीआव० मलयगि०
वृत्ती सूत्रस्पर्शिका
॥ ५८१ ॥
इतिया तिन्नि दुया तिन्निकाका य होंति जोगेसु । तिदुकं तिदुकं तिदुएकं चैव करणाई ॥१॥" आगतफलं तु क्रमेणैवम्-एक एककखयस्त्रिका द्वौ नवकी एकत्रिको द्वौ नवकाविति, स्थापना ३२३२२२१११ का पुनरत्र भावना न करे न कारवेड करंतंपि अन्नं न समणुजाणइ मणेणं वायाए कारणं एस एको १२१३२३३२१ भेदो, नन्वेष भङ्गो देशविरतस्य कथमुपपद्यते ?, जनुमतेस्तस्य प्रतिबन्धासम्भवात् नैष दोषः, स्वविषयाइहिरनुमतेरपि प्रतिषेधसंभवात् यथा स्वयंभूरमणसमुद्रमत्स्यादिघाते, उक्तं च--"न करेईच्चाइ तिगं गिहिणो कह होइ देसविरयस्स ? । भन्नइ विसयस्स वहिं पडिसेहो अणुमतीवि ॥ २ ॥" अत्रैवाक्षेपपरिहारी भाष्यकृदाह - "केई भांति गिहिणो तिविहं तिविद्वेण नत्थि संवरणं । तं न जतो निद्दिट्ठे पन्नत्तीए विसेसेउं ॥ १ ॥ तो कह निजत्तीएऽणुमइनिसेहोति ? सो सविसयंमि । सामन्नेणं नत्थि उ प्रतिविहं तिविहेण को दोसो ? ॥ २ ॥ पुत्ताइसंततिनिमित्तमेत्तमेकादसिं पयन्नस्स । जंपति केइ गिहिणो दिक्खाभिमुहस् तिविहंपि ॥ ३ ॥ ( विशे. ३५४२ - ३ - ४ ) एतास्तिस्रोऽपि गाथा भावार्थमङ्गीकृत्योपोद्घातनिर्युक्तौ भाविता इति न भूयः प्रतन्यन्ते । आह कहं पुण मणसा करणं कारावणं अणुमती य ? । जह बइतणुजोगेहिं करणाई तह भवे मणसा ॥ १ ॥ तयहीणता वइतणुकरणाईणमहव मणकरणं । सावज्जजोगमनणं पद्मत्तं वीयरागेहिं ॥ २ ॥ कारवर्ण पुण मणसा चिंतेइ करेड एस सावज्जं । चिंतेती उ कए पुण सुट्ट कथं अणुमती होइ ॥ ३ ॥ गाथात्रयमपीदं सुगमं, एष गतः प्रथमो भेदः, न करेइ न कारवेइ करंतंपि अन्नं न समणुजाणइ मणेणं वायाए एस एको १, मणेणं कारण य विइओ २, वायाए कारण य तईओ ३, एस बिइओ मूलभेदो गतो । इदाणिं तइओ न करेह न कारयेइ करंतंपि अन्नं न समणुजाणइ
For Private & Personal Use Only
~290~
प्रत्याख्यानभंगाः
॥ ५८१ ॥