________________
आगम
(४०)
[भाग-6] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्तिः ) ४ अध्ययनं [१], नियुक्ति: [१०३५-१०३६], विभा गाथा [-], भाष्यं [१७४...], मूलं [१] / गाथा -] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक [१]
दीप अनुक्रम [२]
दीवायणो हम्मइ तत्थ दीवायणाणं सयं हम्मइ, जत्थ दीवायणसयं हम्मइ तत्थेगो दीवायणो हम्मइ” तथा चानुमेयार्थमभिधातुकाम आहअग्गेअणीअम्मि जहा दीवायणु जत्थ एगु तत्थ सयं । जत्थ सयं तत्थेगो हम्मइ वा भुंजई वावि ॥ १०३५ ।। अक्षरगमनिका तु प्रतीता, इदमालापकद्वयमपि सम्प्रदायादप्रतीतार्थमिति गुप्तार्थत्वान्निशीथमिति ॥
एवं बद्धमबद्धं आएसाणं भवंति पंचसया । जह एगा मरुदेवी अचंतं थावरा सिद्धा ॥ १०३६॥ एवमनन्तरोक्तप्रकारं सर्व लोकोत्तरश्रुतं, लौकिक वारण्यकादिषु द्रष्टव्यं, अबद्धं पुनरादेशानां भवंति पश्च शतानि, | किंभूतानीत्यत आह-यथैका-तस्मिन् समये अद्वितीया मरुदेवी ऋषभजननी अत्यन्तस्थावरा-अनादिवनस्पतिराशेरुद्वृत्ता | सिद्धा-निष्ठिताथों सञ्जाता, उपलक्षणमेतत् , अन्येषामपि स्वयम्भूरमणजलधिमत्स्यपद्मपत्राणां वलयव्यतिरिक्तसकलसस्थानसम्भवादीनामिति, लोकिकमप्यनिबद्धं वेदितव्यं अडिक प्रत्यद्धिकादि, ग्रन्थानिवद्धत्त्वात् , अत्र वृद्धसम्प्रदायः-आरहए। परयणे पंच आदेससयाणि अणिवद्धाणि, तत्थेग मरुदेवा, नहि अंगे उवंगे वा पाढो अस्थि जहा अच्चंतथावरा होऊण सिद्धान्त इति, बिइयं सयंभुरमणसमुदे मच्छाणं पउमपत्ताण य सबसंठाणाणि संति वलयसंठाणं मोनुं, तइयं विण्हुस्स साइरेगजोयणसयसहस्सविउधणं, चउत्थं करडउकुरडा दोसहिएरुवज्झाया कुणालनयरीए निद्धमणमूले वसही वरिसायाले देवयाणुकंपणं, न वरिसइ नगरपरिसरे, अण्णस्थ सबत्थ परिसइ, लोको अद्दण्णो, निमित्तियं, एएसिं गुणे(हि)न वरिसइ, ततो नागरगेहिं तेसिं निच्छुभर्ण करेउमाढतं, ते पुच्छति-कीस निच्छभह ?, लोगा भणंति-जाव तुम्भे एत्थ नगरे ताय न परिसइ,
JaMEducat
i onal
~261