________________
आगम
(४०)
[भाग-6] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ४ अध्ययनं [१], नियुक्ति: [९२४-९२५], विभा गाथा E], भाष्यं [१५१...], मूलं [- /गाथा-], पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत
सूत्रांक
ACCEBCACANCEKC
दीप अनुक्रम
तथाऽप्यत्रार्थादनन्तसख्यायामवगन्तव्यः, अनन्तभवमोचनान्मोक्ष प्रापयतीत्युक्तं द्रष्टव्यम् । आह-न सर्वस्यैव भावतो|ऽपि नमस्कारकरणे तद्भव एव मोक्ष तत्कथमुच्यते-जीवं मोचयतीत्यादि ?, उच्यते, यदि तद्भव एव मोक्षाय न भवति, तथापि भावनाविशेषाद्भवति पुनवोंघिलाभाय, बोधिलाभश्वाचिरादविकलो मोक्षहेतुरित्यतो न दोषः, तथा चाह
अरिहंतनमोकारो धन्नाण भवक्खयं करेंताणं । हिययं अणुम्मुर्यतो विसोत्तियावारओ होइ ॥९२४ ॥ धनं ज्ञानदर्शनचारित्रलक्षणं लब्धारो धन्याः-साध्वादयः तेषां भवक्षय-तमवजीवितक्षपणं कुर्वतां यावज्जीवं हृदयममुTन् विश्रोतसिकाया-विमार्गगमनस्यापध्यानस्य वारकोऽर्हन्नमस्कारो भवति, धर्मध्यानैकालम्बनतां करोतीत्यर्थः ॥
अरिहंतनमुक्कारो एवं खलु वणिओ महत्थुत्ति । जो मरणमि उवग्गे अभिक्खणं कीरए बहुसो॥ ९२५ ॥ ___ अहंशमस्कार एवम्-उक्तप्रकारेण खलु वर्णितो महार्थ इति-महान् अर्थो यस्य स महार्थः, महार्थता चास्याल्पाक्षरत्वेऽपि द्वादशाङ्गसङ्घाहित्वात् , कथं पुनरेतदेवमित्याह-यो नमस्कारो मरणे-प्राणोपरमलक्षणे उपागे-समीपे भूते अभीक्ष्णम्-अन-18 वरतं क्रियते बहुशः-अनेकशः, ततो महत्यामापदि द्वादशाझं मुक्त्वा तत्स्थानेऽनुस्मरणान्महार्थः, इयमत्र भावना-मरणकाले द्वादशाङ्गपरावर्त्तनाशक्ती तत्स्थाने तत्कार्यकारित्वात् सर्वेरपि महाषाभरेप स्मयत इति द्वादशाङ्गसङ्घाहिता, तद्भावाच्च। महार्थ इति ॥ तथा चाह भाष्यकृत्-"जलणादिभए सेसं मोतुं ए(उद)गरयर्ण महामोल्लं । जुहि वाऽमिभवे घेप्पड़ अमोहसत्य। जह तहेह ॥१॥ मोनुपि पारसंग स एव मरणंमि कीरए जम्हा । अरिहंतनमोकारो तम्हा सो बारसंगत्थो॥२॥ संबंपि बारसंगं परिणामविसुद्धिहेउमेत्तागं । तकारणभावातो कह न तदत्यो नमोकारो॥३॥न हु तम्मि देसकाले सको
[१]
मा. यू. ८६
JanEducation
For
F
lutelu
~149
