________________
आगम
(४०)
[भाग-6] "आवश्यक"- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ४ अध्ययनं [१], नियुक्ति: [८९९-९००], विभा गाथा E], भाष्यं [१५१...], मूलं [- /गाथा-], पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत
सत्पदप्ररूपणादयः
सत्राक
दीप अनुक्रम
श्रीआव- दचिन्तायां तु पञ्चसु चतुर्दशभागेषु द्रष्टव्यम् , तथाहि-नमस्कारवान् जीव ऊर्ध्वमनुत्तरसुरेषु गच्छन् लोकस्य सप्तसु श्यकमल- IM चतुर्दशभागेषु भवति, अधस्तु पष्ठपृथिव्यां गच्छन् लोकस्य पंचसु चतुर्दशभागेष्विति । 'फुसणावि एमेवत्ति, एवमेव यगिरिय
स्पर्शनाऽपि वक्तव्या, नवरं सर्शनाचिन्तायां पर्यन्तवर्तिनोऽपि प्रदेशान् स्पृशतीति क्षेत्रात् स्पर्शनाया भेदेनाभिधानं ॥ वृत्तौ नम
सम्प्रति कालद्वारप्रतिपादनार्थमहस्कारे
एगं पडच्च हिट्टा तहेव नाणाजियाण सम्बद्धा । एक नमस्कारवन्तं जीवं प्रतीत्य यथैवाधस्तात् 'उवओग पडुच्चंतोमुहुत्त लद्धीउ होइ उ जहण्णा' इत्यादिना काल ॥ ४९२॥
है उक्तः तथैवेहापि वक्तव्यः, नानाजीवानां पुनर्नमस्कारचिन्तायां सर्वाद्धा-सर्वः कालः, लोकेऽस्याऽऽकालमविच्छेदेन साभावात् । गतं कालद्वारम् , अधुनाऽन्तरद्वारं भावदारं चाह
अंतर पडुचमेगं जहन्नमतोमुहत्तं तु॥ ८९९ ॥ उकोसेणं चेवं अद्भापरियडओ य देसूणो । नाणाजीवे नत्थि उ भावे य भवे खओवसमे ॥९००॥
नमस्कारात् परिभ्रष्टस्य पुनर्नमस्कारलाभे यदपान्तरालं तत् एकं जीवं प्रतीत्य जघन्यतोऽन्तमुहर्त्तम् , उत्कर्षतस्त्वेहतदेव दर्शयति-'अद्धा परियढतो उ देसूणों' अर्धः पुदगलपरावर्तों देशोना, प्राप्तभावनमस्कारस्योत्कर्षतोऽप्येतावन्मात्र
संसारभावात् , नानाजीवान् प्रति पुनर्नास्त्यन्तरं, न खलु स कश्चनापि कालोऽस्ति यत्र सर्वथा न कस्यापि लोके नम-| स्कारसंभव इति, द्वारम् । भावे तु विचार्यमाणे नमस्कारो भवेत् क्षायोपशमिके, एतच्च प्राचुर्यमङ्गीकृत्योक्तम्, अन्यथा
[१]
JaMEducation
~112
