________________
आगम
(४०)
[भाग-5] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ३ अध्ययनं [-], नियुक्ति: [६२९-६३२], वि०भा०गाथा -1, भाष्यं [१३२...], मूलं -/गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०], मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत
सूत्रांक
कमस्ति न पापं, तदेव चावातप्रकर्षावस्थं स्वर्गाय क्षीयमाणं मनुष्यतिर्यग्नरकादिभवफलाय, तदशेषक्षयाच मोक्ष इति, यथा अत्यन्तपथ्याहारसेवनादुत्कृष्टमारोग्यसुखं भवति, किश्चित्पथ्याहारपरिवर्जनाचारोग्यसुखहानिः,अशेषाहारपरिक्षयाच|| सुखाभावकल्पोऽपवर्गः, अन्येषां तु पापमेवैकं, न पुण्यमस्ति, तदेव चोत्तमास्थामनुप्राप्तं नारकभवायालं, क्षीयमाणं । तिर्यङ्गरामरभवायेति, तदत्यन्तक्षयाच मोक्ष इति, यथा अत्यन्तापथ्याहारसेवनात् परममनारोग्वं, तस्यैव किश्चित्किश्चिदपकर्षादारोग्यसुखं, अशेषपरित्यागात् मृतिकल्पो मोक्ष इति, अन्येषां तूभयमप्यन्योऽन्यानुविद्धस्वरूपकल्पं सम्मिश्नसुखदुःखाख्यहेतुफलभूतं, तथाहि-कान्ततः किल संसारिणः सुखं दुःखं वाऽस्ति, देवानामपि चेादियुक्तत्वात् , नारकाणामपि वा पञ्चेन्द्रियत्वानुभवात् , इत्थंभूतपुण्यपापाख्यवस्तुक्षयाच मोक्ष इति, अपरेषां तु स्वतन्त्रमुभयं विविक्तसुखदुःखकारणं, तत्क्षयाच निःश्रेयसावाप्तिरिति, तदेवं दर्शनानां परस्परविरुद्धत्वेनाप्रमाणत्वादस्मिन् विषये 4 प्रमाणाभाव इति । तथा 'पुण्यः पुण्येने त्यादिना प्रतिपादिता तत्सचा, ततः संशयः, तत्र वेदपदानां चार्थ, चशब्दात् | युकिं हृदयं च, न जानासि, यतस्तेषामयमर्थः, तत्र यथा द्वितीयगणधरवक्तव्यतायां वेदपदानामर्थः स्वभावपक्षनि-| राकरणप्रवणोऽभिहितस्तथाऽत्र वकन्या, सामान्यकर्मसिद्धिरपि तथैव वक्तव्या, यश्च दर्शनानामप्रामाण्यं परस्परविरुद्धत्वेन मन्यसे तदसाम्प्रतम् , एकस्य प्रमाणत्वात्, तथाहि-पाटलिपुत्रादिविविधस्वरूपाभिधायकाः सम्यक्स्वरू-2 पाभिधायकयुक्ताः परस्परविरुद्धवचसोऽपि न सर्व एवाप्रमाणतां भजन्ते, तत्र यत्प्रमाणं तत् अप्रमाणनिरासद्वारेण । प्रदर्शविष्यामः, तत्र न तावत्पुण्यमेवापचीयमानं दुःखकारणं, तस्य सुखहेतुत्वेनेष्टत्वाद, स्वल्पस्यापि स्वत्ससुख
दीप
अनुक्रम
ARRC-
KA
JanEttacnelon mermational
~88
