________________
आगम
(४०)
[भाग-5] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ३ अध्ययनं [-], नियुक्ति: [६२१-६२४], वि०भा०गाथा -1, भाष्यं [१३२...], मूलं -/गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत सूत्राक
आवश्यक श्रीमलय- समवसरणे ॥३३०॥
अभूम अगमज्योतिर्विदाम देवान् किं नूनमरमात्तृणवदरातिः किमु पूरिमृत मर्त्यखें त्यादीनि 'को जानाति मायो- देवसिद्धिः पमान गीर्वाणान् इन्द्रयमवरुणकुबेरादी नित्यादीनि च, एतेषां चायमर्थस्तव मती प्रतिभासलेस एष यज्ञ एव दुरित- मार्यो गणदारणक्षमत्वादायुधं-पहरणं यज्ञायुधं तदस्यास्तीति यज्ञायुधी यजमानोऽञ्जसा-प्रगुणेन न्यायेन स्वर्गलोकं गच्छतीति, धरः तथा अपाम-पीतवन्तः सोमं-लतारसं अमृत-अमरणधर्माणो अभूम-भूताः स्म अगमन् गताः ज्योतिः-स्वर्ग अविदाम देवान्-देवत्वं प्राप्ताः स्म , किं नूनमस्मादूर्ध्वं तृणवत्करिष्यति, कोऽसावित्याह-अरातिः-व्याधिः, तथा किमु| प्रश्ने धूर्तिः-जरा, अमृतवचस्य अमृतत्वं प्राप्तस्य मर्त्यस्य पुरुषस्येत्यर्थः, अमरणधर्मणो मनुष्यस्य किं करिष्यति जराव्याधय इति भावः, तदेवममूनि किल वेदपदानि देवसत्ताप्रतिपादकानि, 'को जानाति मायोपमानि'त्यादीनि देवसत्ताप्रतिषेधकानोति तव संशयः, तथा सौम्य ! त्वमित्थं मन्यसे-नारकाः किल सष्टिासुरपरमाधार्मिकायत्ततया कर्मवशतया च परतन्त्रत्वात् स्वयं च दुःखसन्तप्तत्वात् इहागन्तुमशकार, वयमपि तत्रानेन शरीरेण कर्मवशतयैव गन्तुमशक्कार, ततःप्रत्यक्षकरणोपायासम्भवात् श्रुतिस्मृतिग्रन्थेषु श्रूयमाणा आगमप्रामाण्यतः श्रद्धे या भवन्तु, ये पुनर्देवास्ते स्वच्छन्दचारिणः कामरूपिणः प्रकृष्टदिव्यप्रभावा इहागमनसामर्थ्यवन्तस्ततः किमितीह नागच्छन्ति येन न दृश्यन्ते इति, तस्मात्ते न सन्त्यस्मदायप्रत्यक्षत्वात् खरविषाणवदिति, तत्र वेदपदानां चेत्यादि पूर्ववत्, तत्र वेदपदानामयम-कोह जानाति मायोपमान गीर्वाणान् इन्द्रयमवरुणकुबेरादीनित्यादि, तत्र परमार्थचिन्तायां सन्ति देवा मत्प्रत्यक्षत्वात् मनु-1 प्यवत्, भवतोऽप्यागमप्रमाणतः सिद्धा, केवलं सर्वमनित्यं मायोपर्म, देवा अपि हि स्वकृतभोगफलकर्मपर्यन्ते विनश्वराः
दीप
अनुक्रम
antibraryang
~834
