________________
आगम
(४०)
[भाग-5] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ३
अध्ययनं [-], नियुक्ति: [५८७-५८८], वि०भा०गाथा -1, भाष्यं [११९...], मूलं -/गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक
॥३१॥
मावश्यमुपसंहृत्य तूष्णीकोऽवतिष्ठते, ततः स राजादिलिब्यप्रहस्तो देवपरित्तो भगवन्तं तीर्थकरं त्रिकृत्वा प्रदक्षिणीकृत्य हलिविधिः श्रीमलय तं बलिं तत्पादान्तिके पुरतः पातयति, तस्यार्द्धमपतितं देवा गृहन्ति । म अद्धं अहिवइणो अवसेसं होइ पागयजणस्स । सबामयप्पसमणी कुप्पइ नऽनो य छम्मासे ॥ ५८७॥
हा शेषस्यार्द्धस्यार्द्धमर्भाधं तदधिपतेर्भवति, राज्ञ इत्यर्थः, अवशेष यद्दलेरास्ते तद्भवति कस्य ?-प्रकृतिषु भवः प्राकृतम्
स चासौ जनस्तस्य । स चैवंरूपसामय:-योकमपि सिक्थं तत्सम्बन्धि यस्य शिरसि प्रक्षिप्यते तस्य पूर्वोत्पन्नो व्याधिः
खलूपशमं याति, अपूर्वश्च षण्मासान् यावन्न भवति, तथा चाह-सर्वामवप्रशमनः, सूत्रे स्त्रीलिङ्गनिर्देशः प्राकृतत्वात्, दूकुप्यति माम्यश्च षण्मासान यावत् ॥ इत्थं बली प्रक्षिप्ते भगवान् प्रथमप्राकारादुत्तरद्वारेण निर्गत्य द्वितीये प्राकारान्तरे|
पूर्वस्यां दिशि देवच्छन्दके यथासुखं समाधिना व्यवतिष्ठते । सम्प्रति 'उवरि तित्थ मिति द्वारममिधीयते भगवत्युत्थिते द्वितीयस्था पौरुष्यामाधगणधरोऽन्यो वा गणधरो धर्ममाचष्टे, स्यान्मति:-किं कारणं द्वितीयस्यामपि पौरुष्यां तीर्थकर एव धम्मै न कथयति , तत आहखेयविणोओ सीसगुणदीवणा पच्चओ उभयतोऽवि।सीसायरियकमोऽवि अगणहरकहणे गुणा हुँति ।। ५८८॥
खेदविनोद-परिश्रमविनाशो भगवतोभवति, तथा शिष्यगुणदीपना-शिष्यगुणप्रख्यापनाच कृता भवति, तथा प्रत्यय ॥३१॥ उभयतोऽपि श्रोहणामुपजायते, यथा भगवताऽभ्यधायि तथा गणधरेणापि, यदिवा गणघरे तदनन्तरं तदुक्तानुवादिनि प्रत्ययः श्रोतां भवति, यथा. नाभ्यधावाधयमिति, तथा शिष्याचार्यक्रमोऽपि दर्शितो भवति, आचार्या
दीप
अनुक्रम
~43~
