________________
आगम
(४०)
प्रत सूत्रांक
[-]
दीप
अनुक्रम
H
[भाग-5] “आवश्यक”- मूलसूत्र - १ (निर्युक्तिः + वृत्ति:) ३ निर्युक्तिः [७८२-७८३] वि० भा० गाथा [२५६४-२५६९ मूलं [- /गाथा -] पूज्य आगमोद्धारकश्री संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनिर्युक्तिः एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्तिः
अध्ययनं [-],
भाष्यं [ १४५],
कसाधनाङ्गं पिच्छिकादि तेनोकदोषसम्भवेऽपि तद् ग्राह्यं, ननु तत्परलोकसाधनाङ्गत्वं वस्त्रेष्वपि तुल्यं, यथोक्तं प्राकू, उत्कं च - " न हरन्ति तहाभूयं वत्थं तेणा पयोचणाऽभावा । खुद्दहरणं च पिच्छिगकुंडिगमाईसुत्रि समाणं ॥ १ ॥ वोसिरिए न दोसो पिच्छिगमाईसु अह उवत्थेवि । तुझं चिय वोसिरणं साहणभावो य परलोए ॥ २ ॥ ( धर्म. १०५० - १) तथा अप्रमत्तस्य सतो वस्त्रं प्रायेण न नश्यति, नष्टेऽपि च कथमपि तस्मिन् त्यक्तकलत्रादिग्रन्थस्य शोको नोपजायते, विदितभवस्वरूपत्वात्, आइ च- "अपमत्तस्स न नासइ नद्वेऽवि न जायई तहिं सोगो । मुणियभवसरूवस्स चतकलत्तादिगंधस्स ॥ १ ॥” (धर्म. १०५२) ततो यदुक्तं ' हा गतं मे वस्त्रमित्यात्मनि शोकश्चेत्यादि, तन्न, वस्त्रेष्वपेक्षाया असम्भवात्, यो हि जिनवचनभावितान्तःकरणः स्वजनवर्ग कुप्यसङ्घातं सुवर्णसञ्चयं विषयानपि च मनोरमान् परित्यजति तस्य कथं नामापेक्षा परिजीर्णाल्पमूल्यवस्त्रमात्रे ?, अथ यस्मालज्जते ख्यादिभ्यस्तेन तद् गृह्णातीति तत्रापेक्षा, ननु लुञ्चितशिर| स्कस्य भिक्षार्थं प्रतिगृहमटने लज्जा न भवति नान्यमात्रे लज्जा भविष्यतीत्यतिसाहसं यद्येवं ततः कस्मान्न परित्यजति ?, उच्यते, उपकारनिरीक्षणात् यथाऽऽहारं, उपकारकारिता च संयमयोगहेतुतथा पूर्वमभिहितैत्र, उक्तं च- "जो चयइ सयणवगं हिरण्णजायं मणोरमे विसए । जिणवयणनीइकुसलो तस्स अवेक्खा कहं वत्थे ? ॥ १ ॥” लज्जइ जमित्थियाइसु तेणं तं गिण्हइति सावेक्खो । लुंचियसिरस्स भिक्खं हिंडतस्सेह का लज्जा ? ॥ २ ॥ ता किं न तं चएइ ? उ उबगारनिरिक्खणा जहाऽऽहारं । भणितो य ततो पुषिं संजमजोगाण हे उत्ति ॥ ३ ॥” (धर्म. १०५४.६) यदपि परिषहासहन मुद्रावितं तदप्यसमीचीनं, यतो यानि परिजीर्णान्यल्पमूल्यानि च वस्त्राणि तानि परमार्थेनावस्त्राणि, विशिष्टवत्र कार्या
For Pevato & Personal Use Only
~ 268~
