________________
आगम
(४०)
[भाग-5] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ३
अध्ययनं [-], नियुक्ति: [७८२-७८३], वि०भा०गाथा -], भाष्यं [१४३], मूलं [-/गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत सूत्रांक
हतसूचीकलापसमिमं बद्धस्पृष्टनिकाधितमिति, एवं श्रुत्वा गोष्ठामाहिलः माह-नम्वेवं मोक्षाभावः प्रसन्यते, याहि-नटू ★जीवात्कर्म वियोगमहति, अन्योन्याविभागबद्धत्वात् स्वप्रदेशवत् , तस्मादेवमिप्यताम्
युट्ठो जहा अबद्धो कंचुइर्ण कंचुओ समन्नेह । एवं पुट्ठमषद्धं जीवं कम्मं समन्नेह ॥ १४३ ॥ (मू. भा.) .
यथा स्पृष्टः-स्पर्शमात्रेण संयुक्तोऽवद्धः-क्षीरनीरन्यायेन न लोलीभूतः क किन पुरुषं कचकः समन्वेति-समनुगच्छति,दी एवं स्पृष्टमबद्धं कर्म जीवं समन्वेति । प्रयोगश्च-जीवः कर्मणा स्पृष्टो, न बद्धः, वियुज्यमानत्वात् , कचकेनेव तद्वद्वत्, एवं गोद्वामाहिलेण भणिए विंझेण भणियं-अम्हं एवं चेव गुरुणा वक्खाणियं, गोट्ठामाहिलेण भणियं-न याणइ सो किं|
वक्खाणेइी, ताहे सो संकिओ समाणो पुच्छिउँ गतो, मा मए अन्नहा गहियं भवेजा, ताहे पुच्छिया आयरिया, ते भणंति-16 *जहा मए भणियं तहा तुमएवि अधिगर्य, ततो विझेण माहिलवुत्तंतो कहितो, ततो गुरू भणंति-माहिलभणिती मिच्छा,
कथं !, यदुक्तं 'जीवात्कर्म न वियुज्यते' इत्यादि, अत्र प्रत्यक्षविरोपिनी प्रतिज्ञा, यस्मादायुःकर्मवियोगात्मकं मरणमध्यट्राक्षसिद्धमेव, हेतुरप्यनैकान्तिकः, अन्योऽन्याविभागवद्धानामपि क्षीरोदकादीनामुपायतो विभागदर्शनात्, दृष्टान्तोऽपि
न साधनधर्मानुगतः, स्वप्रदेशस्य युतत्वासिद्धेस्ताद्रूप्येणानादिरूप्य(रूप)त्वात् , भिन्नं च जीवात्कम्र्मेति, तथा यदुक्कं-'जीवः कर्मणा स्पृष्टो न पुनर्वद्ध' इत्यादि, अत्रापि किं प्रतिप्रदेश स्पृष्टोनभसेव त्वङ्मात्रेण कछुकेनेव वार, तत्र यदि प्रतिप्रदेशमिति 81
पक्षस्तहिं दृष्टान्तदान्तिकयोरसाम्यं, कझुकेन प्रतिप्रदेशमस्पर्शात् , अथ त्वङ्मात्रे स्पृष्ट इत्यभ्युपगमः ततो नापा*न्तरालगत्यनुयायि कर्म, पर्यन्तमात्रवर्तित्वात् , बाह्याङ्गमलवत् , एवं सर्वोऽपि प्राणी भवापान्तरालगतिसंभवे मोक्षभाक्
दीप
अनुक्रम
JanEtacncionematiana
~2540