________________
आगम
(४०)
[भाग-5] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ३ अध्ययनं -1, नियुक्ति: [७८२-७८३], वि०भा०गाथा [२३६५], भाष्यं [१२९], मूलं [-/गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
X
प्रत
सूत्रांक
येनोकं देवोऽहमिति तत्रापि किंन सन्देहः, स किं देवो वा अदेवो वेति, अथ स स्वयमेवाचकवत् अहं देवस्तथा देवरूपं साक्षात् तस्योपलब्धमतो न तत्र सन्देहो, यद्येवं तहिं ये स्वयं वदन्ति वयं साधवः साधुसमाचारं च परिपूर्णमरक्तद्विष्टमनसः कुर्वाणाः साक्षादुपलभ्यन्ते तेषु का सन्देहो ? येन यूयं परस्परं न वन्दध्ये, अपिच-साधुवचनमेव || सत्यतया प्रतिपत्तुं युकं, न देववचनं, देवो हि क्रीडाद्यर्थमन्यथापि भाषमाणः सम्भवति, न साधवः, तेषामरकद्विष्टतया 31 विपरीतार्थकथनप्रवृत्तेरसम्भवात्, अन्यच्च-यदि प्रत्यक्षेष्वपि यतिषु भवतां सन्देहः तर्हि परोक्षेषु जीवादिषु सूक्ष्मव्यवहितविप्रकृष्टेषु सुतरामसौ भविष्यति, ततः सम्यक्त्वस्याप्यभावः, अथ मन्येथा जिनवचनान्न तत्र सन्देहस्तहि तदेव जिन
वचनं श्रमणपरिज्ञानेऽपि समानं, तथा च भगवद्वचनम्-"आलएण विहारेणं, ठाणा चंकमणेण य । सक्को सुविहिओ दनाउं, भासावेणइएण य॥१॥" (आव. ११६० नि.) तस्माद्वन्दनीया एव यतयः, किच-यथा जिनप्रतिमां जिनगुण-IN
रहितामपि जानन्तो भवन्तः परिणामविशुद्यर्थ वन्दन्ते तथा किं न श्रमणमपि !, उकं चं-"जह वा जिणिदपडिमं| जिणगुणरहियपि जाणमाणावि । परिणामविसुद्धत्थं वंदह तह किं न साहुंपि? ॥१॥" (वि. २३६५) अथ श्रमणानामसंयतरूपधारिणां वन्दने तद्गतपापानुमतिप्रसङ्गोऽतस्तद्वन्दनप्रतिषेधः, प्रतिमायां तूक्तदोषाभावाद् वन्दनमिति, तद. | युक्त, प्रतिमायामपि तथाविधभोगाऽर्थिव्यन्तरावधिष्ठितायां वन्दने तद्गतपापानुमतिप्रसङ्गस्य दुर्निवारत्वात् , अथ | भवतु प्रतिमा व्यन्तराधिष्ठिता तथापि तां जिनबुझा विशुद्धचित्तो नमस्यन् न दोषभाग भवति, परिणामस्य विशुद्धत्वात् , परिणाम एव च निश्चयतः प्रमाणम्, यत उक्तम्-"परमरहस्समिसीणं समत्वमणि पिडगझरियसाराणं । परिणामियं
*%20%A5%2580-% *23
दीप
अनुक्रम
Jantaratani
~236~
