________________
आगम
(४०)
[भाग-5] "आवश्यक'- मूलसूत्र-१ (नियुक्ति:+वृत्ति:) ३ अध्ययनं [-], नियुक्ति: [६६९-६७०], वि०भा०गाथा -1, भाष्यं [१३२...], मूलं -/गाथा-] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्र [४०] मूलसूत्र [१] आवश्यकनियुक्ति: एवं मलयगिरिसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत सूत्राक
आवश्यके
से' तस्य कर्तुकामस्य कस्यचित्साधोः कारणजातं कुर्यात् तत्रापि तेनानभ्यर्थितेन साधुना तस्य चिकीर्षितं कर्तुकामेन है सामाचाश्रीमलय-इच्छाकारः प्रयोक्तव्यः, इह विरलाः केचिदनभ्यर्थिता एव परकार्यकार इति कोऽपीति ग्रहणं, अथ कस्मादिच्छाकारप्रयोगःपक्रमः समवसरणे क्रियते ?, उच्यते, बलाभियोगो न कल्पते इति सूचनार्थः, उक्तं यतो-- कल्पते बलाभियोगः साधूनां, तत इच्छाकार
प्रयोगः कर्त्तव्यः, तुशब्दः क्वचित् बलाभियोगोऽपि कल्पते इति सूचनार्थः ॥ उक्तगाधावयवार्थप्रतिपादनार्थमाह॥३४२॥
| अब्भुवगयम्मि नजइ अन्भत्थेउं न वदृइ परो उ(ओ)। अणिगूहिअयलविरिएण साहुणा ताव होअवं ।।६६९॥
यदि अभ्यर्थयेत् परमित्येतस्मिन् यदिशब्दप्रदर्शितेऽभ्युपगमे सति ज्ञायते, किमित्याह-अभ्यर्धयितुं न वर्तते-न है।युज्यते पर:, किमित्यत आह-न निगूहते बलवीय यस्तेन, चलं शारीरं वीर्यम्-आन्तरः शक्तिविशेषः, तावच्छन्दः प्रस्तुता
र्थप्रदर्शक एव, अनिगृहितबलवीर्येण तावत्साधुना भवितव्यं, पाठान्तरं वा “अणिगूहियबलविरिएण जेण साहूण होयई" अस्यायमर्थः-येन कारणेन अनिगूहितबलवीर्येण साधुना भवितव्यमिति युक्तिः ततोऽभ्यर्थयितुं न युज्यते पर इति ॥ आह-इत्थं तयभ्यर्धनाविषयेच्छाकारोपन्यासोऽनर्थकः, उच्यतेजह हुज तस्स अनलो कबस्स वियाणइ न वा वाणं । गेलनाइहिवि हुन्जा वावडो करणेहिं सो॥६७०॥ IN यदि भवेत्तस्य--प्रस्तुतस्य कार्यस्यानल:-असमर्थः, यदिवा न विजानाति तत्कार्य कर्तु, वाणमिति निपातः पूरणार्थः,
॥४२॥ ग्लानादिभिवा भवेत् व्यापूतः कारणैरसौ तदा सञ्जातद्वितीयपदोऽभ्यर्थनागोचरमिच्छाकारं रत्नाधिकं विहायान्येषां । करोति ॥ तथाचाह
%ACKGROASAR
दीप
अनुक्रम
JanEttaraction.in
~107-~
