________________
आगम
(०५)
भाग-1 "भगवती'- अगसूत्र-५ (मूलं वृत्ति:) भाग-१
शतक [५], वर्ग, अंतर्-शतक H, उद्देशक [६], मूलं [२०३-२११] पूज्य आगमोद्धारकरी संशोधिता मुनि दीपरत्नसागरेण संकलिता आगमसूत्रा०५] अंगसूत्र[०५] भगवती मूलं एवं दानशेखरसूरिरचिता वृत्ति:
प्रत
सूत्रांक
[२०३२११]
दीप
अनुक्रम [२४४२५२]
श्रीभग- कायादिव्यापाराणां तस्य दृश्यमानत्वात् , धनुरादिनिर्वकशरीराणां तु जीवानां कथं पश्च क्रियाः?, कायमात्रस्यापि तदीयस्य तदा-144
शतके लघुवृत्तौ नीमचेतनत्वात् , अचेतनकायमात्रादपि पश्चधाऽभ्युपगमे सिद्धानामपि तत्प्रसङ्गः, तदीयशरीराणामपि प्राणातिपातहेतुत्वेन लोके उद्देशः
विपरिवर्त्तमानत्वात् , किच-यथा धनुरादीनि कायिक्यादिक्रियाहेतुत्वेन पापबन्धकारणानि भवन्ति तञ्जीवानां, एवं पात्रदण्डकाकदीनि जीवरक्षाहेतुत्वेन पुण्यकर्मनिबन्धनानि स्युरिति, न्यायस्थ समानत्वात् ,अत्रोच्यते, अविरतिपरिणामाद् बन्धः,अविरतिपरिणा-H
मश्च यथा पुरुषस्यास्ति एवं धनुरादिनिर्वर्तकशरीरजीवानामपीति, सिद्धानां तु नास्त्यसाविति न बन्धः, पात्रादिजीवानां च पुण्यबन्धहेतुत्वं तद्धेतोविवेकादेस्तेष्वभावादिति, किश्च-सर्वज्ञवचनप्रामाण्याद्यथोक्तं तत्तथा श्रद्धेयमेवेति, इषुरिति-शरपत्रफलादिसमु
दायः, 'अह से उसू' इत्यादि, 'पचोवयमाणे'त्ति प्रत्यवपतन्-नीचैर्गच्छन् , इह धनुर्धनुष्मदादीनां यद्यपि सर्वक्रियासु कथंपचिनिमित्तभावोऽस्ति तथापि विवक्षितवधं प्रति अमुख्यप्रवृत्तिकतया विवक्षितवधक्रियायास्तैः पुरुषः कृतत्वेनाविवक्षणात् शेषक्रियाणां | |च निमित्तभावमात्रेणापि तत्कृतत्वेन विवक्षणाश्चतस्रस्ता उक्ताः, वाणादिजीवशरीराणां तु साक्षात् वधक्रियायां प्रवृत्तत्वात् पश्चेति, 'बहुसमाइण्णे (स. २०८) अत्यन्तमाकीर्णो-व्याप्तः, मिथ्यात्वं च तद्वचनस्य विभङ्गज्ञानपूर्वकत्वादबसेयमिति, 'एगत्तंति, एकत्वं ग्रहरणानां 'पुहुत्तं' पृथक्त्व-बहुत्वं प्रहरणानामेव, 'जहा जीवाभिगमे आलापकश्चैवम्-'एगलपि पहू विउवित्तए, पुहु-| पि पहू विउ०, एगत्तं विउब्वेमाणे एगं महं मोग्गररूवं वा' इत्यादि, 'पुहुत्तं विउब्वेमाणे मोगररूवाणि वा इत्यादि, 'ताई संखे-I आई २ ससरीराई विउव्वंति, बिउब्बित्ता अन्नमनस्स कार्य अभिहणेमाणा बेयणं उदीरंति, उज्जलं पगाढं ककसं कडुयं फरुसं निडर | चंडं तिब्य दुक्खं दुरहियासंति तत्रोज्ज्वलां-विपक्षलेशेनाप्यकलङ्कितां विपुलां-शरीरव्यापिकां प्रगाढा-प्रकर्षवर्ती कर्कशां-कर्कश
INGE 1
~1650
