________________
आगम
(२८-वृ)
ཙཡྻོཡཱ + ཝཙྪིསྶ
|| 16..||
“तन्दुलवैचारिकं” – प्रकीर्णकसूत्र - ५ ( मूलं + अवचूर्णि:)
मूलं [६] / गाथा ||१७,,,||
मुनि दीपरत्नसागरेण संकलित आगमसूत्र -[ २८-वृ] प्रकीर्णकसूत्र -[५] “तंदुलवैचारिकं मूलं एवं विजयविमल गणि कृता अवचूर्णि:
जगत्राता जगद्भाव विज्ञाता वीर आह-हे गणधर ! गौतम ! त्रीणि मातुरङ्गानि प्रज्ञतानि मया अन्यैश्च जगदीश्वरैः, तद्यथा-मांसं - पललं १ शोणितं रुधिरं २ मत्थुलुंगेति-मस्तकभेज्जकं, अन्ये त्याहु:- मेदः फिल्फिसादिः मस्तुलुंगमिति ३ ॥ 'कइ णं भंते !' कति हे भदन्त ! पैतृकाङ्गानि शुक्रविकारबहुलानीत्यर्थः प्रज्ञप्तानि ?, हे गौतम! त्रीणि पैतृकाङ्गानि प्रज्ञप्तानि तद्यथा-अस्थि-हडुं १ अस्थिमज्जा - अस्थिमध्यावयवः २ केशश्मश्रुरोमनखाः ३, तत्र केशाः- शिरोजाः श्मश्रूणिकूर्चकेशाः रोमाणि कक्षादिकेशाः नखाः- करजा इति, केशादिकं बहुसमानरूपत्वादेकमेव, उभयव्यतिरिक्तानि तु शुक्रशोणितयोः समविकाररूपत्वात् मातापित्रोः साधारणानीति ॥ गर्भस्थोऽपि किं कश्चिद् जीवो नरकं देवलोकं वा गच्छ तीति गौतमो वीरं प्रश्नयति
जीवे णं भंते! भगए समाणे नेरइएस उववज्जिज्जा ?, गोयमा ! अत्थेगइए उववज्जिज्जा अत्थेगइए णो ज्ववज्जिज्जा, सेकेण्डेणं भंते! एवं बुच्चइ-जीवे णं गभगए समाणे नेरइएस अत्थेगइए उववज्जिज्जा अत्थेगइए नो उववज्जिज्जा ?, गोयमा! जेणं जीवे गब्भगए समाणे सन्नी पंचिदिए सङ्घाहिं पज्जन्तीहिं पज्जन्तए वीरियलद्वीए विभंगनाणलद्धीए विधियलद्वीए विउधियलद्धीपत्ते पराणीयं आगयं सुच्चा निसम्म पएसे निच्छुहह निच्छुद्दित्ता विउद्वियसमुग्धाएणं समोहणइ समोहणित्ता चाउरंगिणिं सिन्नं सन्नाहेइ सन्नाहित्ता पराणीएणं सद्धिं संगामं संगामेह, से णं जीवे अत्थकामए १ रज्जकामए २ भोगकामए ३ कामकामए ४ अत्थकंखिए १ रज्जकंखिए २ भोगकखिए ३ कामकंखिए ४ अत्थपिवासिए १ भोग० २ रज्ज० ३ काम० ४, तचित्ते १
गर्भगत जीवस्य नरकस्थाने उत्पत्ति:
Fu Prate & Pemonal Use Only
~211~
jainelibrary.org